คัดลอกลิงค์

ท่องเที่ยว

เมืองสามอ่าว กับเราสามคน #ทริปฉุกละหุกบุกประจวบฯ

Ajji
Ajji
|4 min read
อ่านบทความอื่นจาก Ajji
แจ้งตรวจสอบ
เมืองสามอ่าว กับเราสามคน #ทริปฉุกละหุกบุกประจวบฯ

ณ หอพัก

"มึ๊ง อยากไปทะเลว่ะ แต่ไม่มีเวลาเลยอะ" เสียงไมค์พูดขึ้นขณะที่ยังเคี้ยวเมี่ยงปลาทูอยู่ในปาก เราและเก๋มองหน้ากัน

"เฮ้ย! เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะเว้ย ถ้าอยากไปอะคืนเดียวก็คุ้มป่ะวะ " เรากับเก๋พร้อมใจกันคว้าโทรศัพท์มาหาข้อมูลทันที

พอรู้ตัวอีกทีก็โอนเงินจองที่พักไปซะแล้ว....

นั่นแหละค่ะ จุดเริ่มต้นของทริปนี้ "เมืองสามอ่าว กับเราสามคน..."

สวัสดีค่ะทุกคน^^ ฮั่นแน่! จากชื่อทริปที่เกริ่นมาข้างต้นหลายคนคงร้องอ๋อในใจไปแล้วใช่ไหมล่ะคะ.... ใช่แล้วค่ะ สถานที่ที่ Ajji และผองเพื่อนจะพาทุกคนไป นั่นก็คือ "จังหวัดประจวบคีรีขันธ์" นั่นเองค่าาาา เหตุการณ์ตอนนั้นเกิดขึ้นไวมากกกก นั่งกินข้าวอยู่ดีๆ รู้ตัวอีกทีก็เตรียมเก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋ากันแล้ว เนื่องจากเป็นเด็กปี4 งานเยอะท่วมหัวเหลือเกินบวกกับเงินสำหรับเที่ยวอันน้อยนิด แต่เพื่อนบอกว่าการไปเที่ยวมันช่วยให้สมองเราพักผ่อน ดังนั้นทริปนี้เลยมีเวลาแค่ 2 วัน 1 คืน ทุกคนคงงงใช่ไหมล่าาาาาา ว่า 2 วัน 1 คืน มันจะไปเที่ยวสนุกได้ไง งั้นไม่รอช้าคว้ากระเป๋าเสื้อผ้าแล้วตามพวกเรามาพบกับทริปสนุก เฮฮา และเรื่องพีคๆได้เลยค่ะ เย่!

Advertisement

Advertisement

  • อันดับแรกพวกเราก็แบกเป้มาหน้ามอเพื่อขึ้นรถไปยังสถานีหมอชิตค่ะ ต้องบอกเลยว่าพิเศษสุดเพราะเดินทางกันตอนเที่ยงคืนกันเลยที่เดียว  ลืมตาตื่นอีกทีก็ถึงหมอชิตก็ตอน 6 โมงเช้าพอดิบพอดีค่ะ จากการที่เราได้ศึกษามา เราว่าการไปด้วยรถไฟ คือ ประหยัดและแฮปปี้ที่สุด รออะไรละคะ นั่งแท็กซี่ไปสถานีรถไฟกันเล้ยยยยยย

    น้องคะ ถ้าหนูจะไปประจวบฯหนูต้องไปนั่งรถไฟที่ฝั่งธนนะคะ

เปรี๊ยงงงง! ไม่ใช่เสียงฟ้าผ่า แต่เป็นเสียงหน้าที่แตกเป็นเสี่ยงๆของพวกเรา5555555 ใช่ค่ะความเมาน้ำลายยามเช้าทำให้พวกเราเชื่อพี่แท็กซี่ที่ว่าให้ไปขึ้นรถไฟที่หัวลำโพง นี่คือความพีคที่ 1 ที่พวกเราเจอ ไม่ได้การ ต้องรีบไปฝั่งธนก่อนที่จะไม่ทันรถไฟ ด้วยความรีบเลยไม่ได้เก็บภาพช่วงก่อนหน้าเลย //เพิ่งรู้ตัว

Advertisement

Advertisement

ถึงสถานีธนบุรีอย่างสวัสดิภาพในที่สุดก็ถึงสถานีธนบุรีแล้วค่ะ เย่! ดีนะไม่ไกลมาก จัดการซื้อตั๋วรถไฟไปประจวบฯเรียบร้อย ตั๋วถูกม๊ากกก คนละ 60บาทเอง จากนั้นเราก็นั่งรอเวลาค่ะ รอไปรอมาก็เริ่มง่วงเพราะเพลียจากการเดินทาง ตกลงกันว่าผลัดกันตื่นเพราะกลัวจะตกรถไฟ... ทุกคนคิดว่ายังไงคะ 55555 ใช่แล้วค่ะ สิ่งที่คุณคิดมันถูกต้อง (ทำไมซื้อลอตเตอรี่แล้วไม่ถูกแบบนี้บ้างนะT^T)    ******ความพีคที่ 2 พวกเรา3 คนตกรถไฟ!********* นายสถานีเลยบอกให้เรานั่งวินมอเตอร์ไซค์ตามรถไฟไปค่ะ สถานีอยู่ข้างหน้าไม่ไกลมาก รออะไรละคะ แว๊นเท่านั้นค่ะพี่ บิดให้สุดปอก!!

Advertisement

Advertisement

ขอบคุณพี่วินที่ส่งพวกเราถึงที่หมายอย่างสุดความสามารถในที่สุด!!!! เราก็ได้ขึ้นรถไฟซะที ปล.แอบควักเงินค่าวินคนละ 80 บาท แพงกว่ารถไฟไปประจวบฯอีกค่ะ Y_Y  ไม่เป็นไรค่ะ กินลมชมวิวตรงยาวไปที่หมายกันเลย 

https://www.thetrippacker.com/th/review/%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%A7%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9A%E0%B8%B4%E0%B8%995%E0%B8%AD%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%A1%E0%B8%B0%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A7/10322ผ่างงงง! เปิดว๊าบมาที่โรงแรมเลยค่ะ หลังจากลงสถานีประจวบคีรีขันธ์เราก็เดินมาที่ที่พักได้เลย สะดวกมากๆ เราจะค้างที่นี่แหละค่ะ โรงแรมยุติชัย เหตุผลที่เลือกที่นี่ก็เพราะว่าเป็นจุดกึ่งกลางของสถานที่ท่องเที่ยวที่เราจะไปทั้งหมดนั่นเอง ตอนแรกไม่ได้คาดหวังอะไรมากเพราะว่าราคาถูกมากๆ ถูกจนเราสามคนตกใจ เพราะเฉลี่ยก็ตกคนละ120บาทเอง แถมเจ้าของก็ใจดีมากๆ ลดราคาค่าเช้ามอเตอร์ให้เราอีกด้วย มอเตอร์ไซค์ 2คัน (2วัน) คันละ 250 แต่ลดเหลือ 450บาท ระแวกนั้นก็มีแต่ร้านอาหาร ยอดเยี่ยมไปเลยค่าา มีเรื่องดีๆสักทีนะ// น้ำตาจะไหล

---พักเก็บของ กินข้าวแล้วไปสำรวจโลกกันเถอะ----

เขาช่องกระจก

  • สถานที่แรกเลยคือ เขาช่องกระจก ต้องบอกว่าซ้อมน่องก่อนเลยค่ะเพราะบันไดหลายขั้นสุดๆ โชคยังดีที่มีศาลาให้เราแวะพักกันบ้างแนะนำให้ทุกคนดื่มน้ำก่อนขึ้น หาเสื้อคลุมไปด้วยนะคะร้อนนิดนึง เหนื่อยหน่อยแต่รับรองว่าวิวด้านบนสวยมากๆลืมความเหนื่อยความเมื่อยขาแน่นอน แต่ว่า....อุปสรรคมันไม่ได้มีแค่บันไดเนี่ยสิคะ

ลิงวัยโจ๋

"มึ๊งงงงง ช่วยด้วย ลิงมันขโมยเคสโทรศัพท์ไปแล้ววววววว!!!" ไมค์ตะโกนอย่างสุดเสียง

ฝูงวานร

"เห้ยยยยย ลิงแย่งขวดน้ำไปแล้ว" เก๋ก็โดนอีกคน ข้าวโพดกับมันที่ซื้อมาให้คงไม่โดนใจลิงวัยโจ๋

ไม่ทันได้ถามอะไรเพื่อน ลิงอีกตัวก็คว้าขวดเปปซี่ของเราไปจากมือทันที!

ใช่ค่ะทุกค๊นนนนนนน ลิง! ลิงมันมาแย่งของ มันไม่ได้มาแค่ตัวเดียว มันมาเป็นสิบ!

***โปรดระมัดระวังของที่ถืออยู่ในมือ ใส่กระเป๋าสะพายหลังแล้วใส่เสื้อคลุมทับเพื่อความปลอดภัย เราเตือนคุณแล้วนะ***

กว่าจะไหว้พระ กินลมชมวิวเรียบร้อยก็ใกล้ค่ำแล้ว ความพีคที่ 3 คือ ฝนตก!!! เราสามเกลอก็เดินลงมาอย่างองอาจ(เพราะไม่มีอะเหลือให้ลิงแย่งแล้ว) เมื่อกลับสู่พื้นราบ พวกเราก็หลบฝนอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจลุยต่อ เพราะหิวมากๆ ความหิวโหยทำให้เราสามคนมุ่งหน้าสู่ร้านหมูกระทะนั่นเองงง 

https://web.facebook.com/pg/%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%A2%E0%B9%8C%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%9F%E0%B9%80%E0%B8%9F%E0%B9%88%E0%B8%95%E0%B9%8C-462445524114992/videos/

แม้ฝนจะต้องยืนรอเกือบครึ่งชั่วโมง แม้ฝนจะสาดใส่แผ่นหลัง เราสามคนก็ไม่ได้ย่อท้อต่อการกินหมูกระทะไม่ เพราะ ร้านสายเปย์บุฟเฟต์ ของเขาดีจริงๆ อาหารสดมากๆ เมนูหลากหลายสุดๆ ราคาแค่ 199 บาท อดใจไหวได้ยังไงล่ะ

เอาล่ะ! กินหมูจนฝนหยุดตก ไปกันต่อที่ถนนคนเดิน บอกเลยว่ามีเกือบทุกวัน นักท่องเที่ยวเดินหาของอร่อยๆได้ไม่ต้องกลัวอด หรือจะทำแบบพวกเราก็ได้นะคะ ซื้อมาแล้วเดินกินที่นี่เลยยยยย เป็นสะพายที่ยื่นเข้าไปในทะเล ตอนกลางคืนสวยม๊ากกกกกกกกก ลมทะเลพัดเข้ามาเย็นๆ พร้อมกับไฟจากฝั่งระยิบระยับสวยสุดๆ

เดินรับลมทะเลที่สะพานไฟจากฝั่งตลาด

ฮ๊าวววว! ง่วงแล้วแหะ กลับไปนอนพักผ่อนก่อนดีกว่า พรุ่งนี้ต้องเจอเรื่องที่ใช้แรงกายแรงใจอีกมากโข


Good morning นะคะทุกคน ต้องบอกว่าลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่เช้าตรู่ ตี5! หลายคนคงสบถในใจว่า จะตื่นเช้าอะไรขนาดนั้นละปัดโธ่! 55555 ต้องบอกว่าวันนี้เราจะไปปืนเขากันค่าาาาาาาาาา เขาที่ว่านี้คือเขาล้อมหมวกที่ตั้งอยู่ที่กองบิน 5 ซึ่งต้องบอกก่อนว่า เขาเปิดให้พิชิตยอดเขาก็ต่อเมื่อเป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์เท่านั้นนะคะ ต้องเข้าไปดูปฏิทินกิจกรรมของทางกองบินด้วยน๊าาาา เดี๋ยวไปเก้อนะคะ ป่ะ! ซื้อน้ำซื้อเสบียงใส่เป้สักหน่อย พกยาดมสักหลอดเพื่อความสบายใจ พร้อมแล้วลุยกันเลย!

ลงชื่อปีนเขาล้อมหมวกซื้อถุงมือแบบงงๆเล็กน้อย

อันดับแรกก็ต้องมาเซ็นชื่อกันก่อนนนนน พี่ทหารบอกว่าให้ซื้อถุงมือติดไปด้วยนะครับ เอ๊ะ!ทำไมต้องซื้อถุงมือนะ แอบบงงเล็กน้อย แต่ก็ซื้อมา55555 สิ่งแรกที่แว๊บเข้ามาในสมองคือ โอ๊ะ! สบ๊ายยย มีแต่บันไดงี้ จิ๊บๆมาก .... แต่ทุกคนคะ อีบันไดที่สูงชันที่แหละค่ะตัวบั่นทอนกำลังขาเลย ไม่อยากขึ้นบันไดแล้วววววววเจอด่านบันไดมหาโหด

เหมือนสวรรค์ประทาน ไม่ต้องขึ้นบันไดแล้วค่ะ แต่ไต่เชือกแทน! ขุ่นพระ! ชันกว่าอี๊ก รู้แล้วว่าทำไมต้องใส่ถุงมือ ถ้าไม่ใส่มือถลอกแน่จ้าาา แล้วคนคือแออัดยัดเยียดตรงนี้นี่แหละค่ะ จะตกเขาไหมเนี่ยยยยยยย 

ปล. มีพี่ๆทหารคอยให้บริการและช่วยหลือตลอดทางนะคะ ไม่ต้องห่วง

ไต่เชือกเล่นๆไต่เชือกพอหนุกหนาน

ปล. "ถ่ายวิวอ่าวมะนาวได้ แต่ทางกองบินขอความร่วมมือไม่ถ่ายรูปเข้ามาทางกองบินนะคะ^^"

ตลอดการเดินทางขึ้นไป คนเดินสวนกลับมามักจะบอกว่า สู้ๆ อีกนิดเดียวจะถึงแล้ว เป็นกำลังใจที่ดีมากๆแหละแต่.. ไม่เลยจ๊ะ!ไม่เคยจะใกล้ถึงสักที  คุณหลอกดาวT^T

คำว่าสู้ๆ ใกล้จะถึงแล้ว ไม่มีอยู่จริง นอกจากคุณจะถึงยอดเขาจริงๆ

เดินมาสักพักเจอคุณลุงคุณป้าคู่หนึ่งนั่งพักอยู่ ดูถ้าจะเหนื่อยมากๆ เราเลยยื่นยาดมใหม่แกะกล่องให้คุณป้าเขาก่อนจะปีนต่อ ป้ากับลุงก็ขอบอกขอบใจตามหลังมา ก่อนเราจะตะโกนว่า " ไม่เป็นไรค่าาา เจอกันด้านบนนะคะ" ได้มิตรภาพอีกแหะ ดีจัง^^

และในที่สุด เราก็มาถึงยอดเขาล้อมหมวกแล้วค่ะทุกคนนนนนนนนน น้ำตาไหลแล้วววว วิวสวยมากๆๆๆ ลมพัดเย็นสบายยยย

ถึงยอดเขานั่งพักก่อน

นั่งพักกินข้าวกินน้ำที่เตรียมมา พร้อมเดินกินลมชมวิว เห้ออออ มันดีต่อใจจริงๆเล้ยยยย

เอ่ออออ...เพื่อนเราถ่ายรูปหวาดเสียวไปไหมนะ555555 แต่สวยงามมมมมม

สะบัดธงซะหน่อยใจเย็นๆนะเพื่อน มันไม่มีที่เกาะ

คำแนะนำ : เราอ่านมาว่ามันเป็นแค่เขาเล็กๆระยะทางไม่ไกลมากเลยไม่ได้เตรียมรองเท้าสำหรับการปีนไต่มา ใครที่จะมาเตรียมรองเท้าที่ยึดเกาะดีๆมาด้วยนะคะเพราะหินค่อนข้างคมเลย อาจลื่นแล้วเกิดอุบัติเหตุได้นะคะ

รองเท้าไม่เหมาะกับการปีนเขา

ป่ะ ขึ้นเองได้ก็ต้องลงเองได้ ขาลงต้องพูดเองว่าสบายกว่าขาขึ้นมากๆ

เตรียมลงสู่พื้นราบ

สุดท้ายก็ลงมาถึงได้อย่างสวัสดิภาพค่าาา // ปรบมือออออออ แต่น่าเสียดายมากๆที่วันนี้เป็นวันที่ต้องกลับมอไปชดใช้กรรมแล้วค่ะ อยากอยู่ต่อแหะ เลยชวนเพื่อนทั้งสองแวะเล่นน้ำที่อ่าวมะนาวสักหน่อยก่อนกลับ น้ำใสไหลเย็นเห็นตัวกุ้ง หอย ปู ปลา

หาดทรายงามเห็นปู

เอาเท้าแช่น้ำสักหน่อยก่อนกลับ

แล้วเราก็นั่งรถตู้จากประจวบฯมาที่หมอชิตค่ะ แล้วก็นั่งรถบัสกลับมาที่มอ.... ต้องบอกเลยว่าเป็นทริปที่กระทันหันมากๆ แม้จะมีเวลาแค่ 2 วัน ก็เป็น 2 วันที่ใช้เวลาได้คุ้มค่าสุดๆเลยค่ะ^^ กลับมาถึงหอก็ปาไปตี 3 แล้วววววววว

อ๊ากกกกกกกก! เรามีเรียนบ่ายโมงนี่นา ไม่ไหวแล้วววว ไม่อาบแล้วน้ำ เจอกันที่ห้องเรียนแล้วกันนะ

หวังว่าทุกคนจะมีความสุขกับการไปเที่ยวกับพวกเราสามเกลอนะคะ แต่เอ๊ะ! เรามีอะไรจะบอกทุกคนด้วยแหละ

ในเวลาที่เราอยากทำจงทำ ในเวลาที่เราอยากไปจงไป ลงมือในตอนที่เรายังมีแรง ดีกว่ามาเสียใจทีหลังนะ^^ 

การรีวิวครั้งแรกกับทริปแรกของ Ajji ขอตัวลาไปนอนแล้วค่าาาา ไปเจอกันใหม่ทริปหน้านะคะ บายบาย.....

ไว้ไปเที่ยวด้วยกันใหม่นะคะ

ความคิดเห็น

Advertisement

Advertisement

Advertisement

บทความล่าสุด