ทางน่ากลัวพอสมควรต้องใช้ไอ้เเดงขึ้นไปยังที่โหนสลิง photo by myself

การเดินทางของพวกเรา หกคนกับรถสามคันเป็น การเดินที่โครตลุยเลย พร้อมมุ่งหน้าไปที่กะพ้อ จ.ปัตตานี เพื่อไปตามหาความสนุกกันที่นั้น เป็นเวลา2วันกับ1คืน

ไกลเเค่ไหนก็ไปถึง Photo by myself

ออกเดินทางตอนเที่ยงวันระยะทางไกลพอสมควร ใช้เวลาประมาณชั่วโมงกว่าๆ พอไปถึงอย่างเเรกเลยเจอกับFormula bow เป็นรถที่ชาวบ้านทำขึ้นมาเอง นำรายได้เพื่อสู่ชุมชนตนเอง เป็นโครงการโอท็อปของคนในหมู่บ้านที่ร่วมกันสร้างมันขึ้นมา...ไม่อยากจะโม้โครตสนุกเลย รถเเบบนี้ก็มีนะ ที่สามจังหวัด ไม่ต้องไปถึงภาคเหนือละเด้อ....

เรื่องกินต้องมาก่อน photo by myself

พอค่ำๆก็มีปิ้งย่างนั่งพูดคุยเเลกเปลี่ยนความรู้กับคนในหมู่บ้าน อยากบอกว่าที่พักโฮมสเตย์ไม่มีประตู เเต่ยังดีมีหลังคาฮ่าาาา พวกเราเป็นผู้หญิงนะ อิอิ ดึกเเล้วนอนได้ พรุ่งนี้เตรียมเดินไปดูหมอกกัน

ขึ้นไปดูหมอกหมอกหายฮ่าาเเวะกินผลไม้กัน

ปรากฏว่าเมื่อยขามาก....จุดพีคคือตามทางเดินมีผลไม้ให้เด็ดกินตลอดทาง โอเครพอช่วยลดความเหนื่อยหน่อย ระยะทางเหมือนเดินขึ้นไปบนภูเขาลูกหนึ่งเลยเเล้วยืนยุบนยอด ซึ่งวันที่พวกเราไปโชคดีมากฝนไม่ตก เลยไม่ได้เจอกับเจ้าหมอก เเต่เจอเขาเเทน คิดถึงเขามาก มาให้กอดหน่อยดิ(บร้าา)

Advertisement

Advertisement

ไม่ค่อยสูงเลย เเค่ขาสั่นเอง photo by myself ทำเท่ได้ถึงปลายทางเเล้วนิฮ photo by myself

ต่อด้วยกินข้าวยำบูดูยอดฮิตของคนสามจังหวัดเเละไปเล่นโหนสลิงกันต่อเลยคร้าาา จะรอดไหมขาสั่น จะว่ากลัวก็ไม่เชิง เเต่มันสั่นพอขึ้นไปยืน ความสูงเท่ากับตึกสองสามชั้น เริ่มต้นใส่ชุดอะไรเรียบร้อย รัดเข็มขัด ใส่หมวก เขาให้เรายืนตรงจุดยืน เเล้วให้กระโดดลงไปเองจะบ้ารึ!!กลัวนะ ช่วยพลักลงไปหน่อยฮ่าาาา กว่าจะไปได้ยืนเเข็งอยู่พักนึง โอเครไป อีกมือก็ถือกล้องเเบบว่าอยากได้วิดิโอ เเต่ก็กลัวนะ สรุปคือไม่ได้น่ากลัวเลยสนุกมาก เเต่เราคิดไปเอง อยากบอกว่า ถ้าวันนั้นเราไม่คิดที่จะเล่น เราไม่คงไม่ได้รู้ว่ามันเป็นยังไง  เราต้องก้าวผ่านความกลัวไปให้ได้ เเละเราก็ทำมันได้ ภูมิใจนะ ที่เราเลือกที่จะกล้าลงมือทำมัน

Advertisement

Advertisement

I can do it, you can do it  photo by myself.ภาพโดยผู้เขียน