ปีนี้วันลอยกระทงก็ครึกครื้นเหมือนทุกปี เราและครอบครัวไปลอยกระทงกันตามปกติ วันนั้นรถเยอะมากๆ ไม่มีที่จอดรถเลย เราวนหาที่จอดกันหลายรอบ

 

จนสุดท้ายเราก็ได้เจอกับวัด ซึ่งแน่อนวันที่คนเยอะแบบนี้มันไม่มีที่จอดรถมากพอ ที่วัดจึงเปิดให้คนที่จะมาลอยกระทงไปจอดรถในวัดได้ เสร็จเราก็เดินไปส่วนที่จัดงานลอยกระทง

 

แต่ก่อนที่จะไปลอยกระทงเราก็เดินชมงานลอยกระทง ที่ทางเทศบาลจังหวัดแห่งหนึ่งในภาคใต้ จัดงานกันที่ทะเล นอกจากชายหาดที่สวยงามแล้ว ยังจัดงานอย่างสวยงามน่าสนใจ อีกทั้งของกิน ไม่ว่าจะเป็นซีฟู๊ต หรืออาหารใต้ที่เราชื่นชอบ อีกทั้งยังมีขนมมากมายหลายชนิด เครื่องเล่น โชว์งานแสดงต่างๆมาอย่างคับคั่ง

 

ทำให้เด็กบ้านนอกอย่างฉันที่อาศัยอยู่ในป่าในเขาตื่นตาตื่นใจเป็นอย่างมาก

 

หลังจากนั้นเราและครอบครัว ซึ่งมีเรา พ่อ แม่ ได้จัดแจงซื้อกระทง และตัดผม ตัดเล็บ ลงไปในกระทงด้วยความเชื่อที่ว่าจะทิ้งสิ่งไม่ดีไปกับทะเล พ่อได้จุดเทียนและธูปที่อยู่บนกระทงและพวกเราทั้งสามคนก็ได้อธิฐานพร้อมกับขอขมาเจ้าแม่คงคาที่ได้ทำให้แม่น้ำหรือทะเลสกปรก แล้วเราก็ได้ลอยกระทงออกไป

Advertisement

Advertisement

 

เมื่อลอยกระทงไปได้ไม่นาน เราก็อยู่ซึมซับบรรยากาศอีกไม่นาน ก็กำลังจะเดินทางกลับ ระหว่างทางที่จะต้องเดินไปขึ้นรถที่จอดไว้ในวัด เราได้เจอกับคุณยายแก่ๆคนหนึ่งเดินหลังค่อมมากๆ ท่าทางดูใจดี ยิ้มแย้ม เดินมาถามเรา

เจอดีวันลอยกระทงภาพโดย  naturepost  จาก Pixabay

 

คุณยาย: “หนูๆ…ลอยกระทงหรือยัง”

 

เรา: “ลอยแล้วค่ะคุณยาย มีอะไรหรือเปล่าคะ”

 

คุณยาย: “ลอยกระทงเสร็จแล้ว อย่าลืมทำบุญให้ยายบ้างนะ”

 

เรายิ้มให้คุณยายแบบงงๆ รู้สึกแปลกๆ แล้วก็ขอตัวคุณยายกลับก่อน เพราะพ่อกับแม่รออยู่ที่รถแล้ว

 

แต่เรื่องทุกอย่างก็กระจ่าง เมื่อเราเดินไปที่รถ เราเดินไปขึ้นประตูด้านหน้ารถฝั่งคนนั่ง แล้วเหลือบไปเห็นรูปที่กำแพง ซึ่งเป็นรูปของคุณยายคนที่ทักฉันก่อนหน้านี้ เขียนชื่อ วันที่ชาตะ มรณะไว้ครบเลย

Advertisement

Advertisement

 

เราเล่าให้พ่อกับแม่ฟังท่านก็บอกว่าคุณยายแกน่าจะมา มาขอส่วนบุญส่วนกุศล นั่นแหละ เดี่ยวพรุ่งนี้ไปทำบุญให้คุณยายคนนี้กัน