วัดภูมินทร์.น่าน     คู่ครอง... หลังแต่งงานร่วมใช้ชีวิตคู่มา​ 30​ปี​ ผ่านความสุขความทุกข์มากมาย​ แต่เรายังคงอยู่ด้วยกันมาอย่างรู้จัก​... และเข้าใจในเรื่องราวที่ผ่านมาในชีวิตเป็นอย่างดี...

แล้วเกิดอะไรขึ้นน่ะเหรอ... ก็ไม่มีอะไรมาก​ หลังจากกลับมาจากการทำงาน​ผมก็มักจะเล่าเรื่องราวในที่ทำงานให้แก่คู่ชีวิตผมฟังเสมอว่ามีเรื่องอะไร​ ที่ถูกใจ​และไม่ถูกใจ​ ปัญหาที่เกิดในที่ทำงาน​ และแนวทางอัจฉริยะ​ในการแก้ปัญหาของผม​ ซึ่งก็เป็นไปด้วยดี...

     แต่เหตุการณ์​ที่เกิดขึ้น​กลับไม่เป็นดังคาด​ คู่ชีวิตผมมักจะ​ comment.วิธีการที่ผมใช้ในการทำงานเสมอๆ​ แทบทุกเรื่อง...

     เธอว่าทำไมผมจึงไม่ทำอย่างนั้นอย่างนี้ล่ะ​ ที่ผมทำไปแล้วมันจะถูกต้องมั้ย​  ทำเอาผมงง​ สับสน​  และ​คิดไปว่า​ จริงๆแล้วไม่ควรเอาเรื่องวิธีการทำงานของผมไปให้เธอได้รับรู้...จะได้ไม่ต้องเครียดเพราะถูกเธอวิจารณ์​การทำงานของผมเสียจนขาดความมั่นใจไป

Advertisement

Advertisement

     ผมก็มาคิดว่า​ การที่ผมเคร่งเครียด​กับงาน​และพยายามพูดระบายให้เธอฟัง​ เพื่ออยากให้เธอได้เห็นใจ​ เห็นด้วยในแนวทางของผม​ เพื่อให้รู้สึกผ่อนคลายลงบ้าง

.... การกลับเป็นว่าผมต้องมาเครียดจากข้อวิจารณ์​ของเธออีก​ เมื่อผมอธิบายเธอก็จะบอกว่าที่ผมทำมันไม่ถูก  ต้องปรับแก้... บลาๆๆๆทำให้ผมต้องมีปากเสียงกับเธอหลายๆครั้งและเหตุการณ์​แบบ​นี้​ก็​เกิดขึ้นเรื่อยมา.

    ผมเคยคิดจะบอกเธอและตกลงกับเธอว่า​ เรื่องงานเป็นเรื่องของผม​ ส่วนเรื่องบ้านเป็นเรื่องของเธอ​ และที่ผมเล่าให้ฟังก็เพราะอยากผ่อนคลายบ้าง​ ไม่ใช่เอาเรื่องการบริหารงานมาถามเธอก่อนจึงจะตัดสินใจ..

แต่แค่เพียง2_3 ประโยคเท่านั้นเราก็ทะเลาะขัดแย้งกันเรื่อยมา​ โดยเรื่องไม่เป็นเรื่อง

     เมื่อผมกลับมาคิดอีกที​ ผมคงจะใช้วิธีการต่อรอง​หรือตกลงในขอบเขตของเรื่องต่างๆที่เข้ามาในชีวิตคู่ของเราคงไม่เหมาะ  และคิดว่าน่าจะมีวิธีที่ดีกว่า... 

Advertisement

Advertisement

      สุดท้ายผมตัดปัญหา​ ด้วยการโอนอ่อนผ่อนตามเธอ​ เธอว่าอย่างไรก็เออออ.. เธอเห็นอย่างไรก็เห็นด้วย...

   เพราะคิดคำนวนแล้วเห็นว่า... เมื่อทำอย่างนี้แล้ว​ไม่มี​อะไร​ที่​ต้องเสีย​ มีแต่ได้กับได้

     เมื่อผมไม่เถียงเธอ... บ้านก็มีแต่ความสุขสงบ...