ภาพเด็กนักเรียนมารยาทงามที่ผู้ใหญ่เราต่างปรารถนาให้เกิดขึ้นกับบุตรหลานเพื่อให้เขาเติบโตไปพร้อมกับวัฒนธรรมไทย ผู้เขียนชื่นชมสถานศึกษาและครูที่มีโอกาสใกล้ชิดกับเด็ก มีโอกาสช่วยกล่อมเกลาปลูกฝังสิ่งดีงามให้เกิดขึ้นกับลูกศิษย์ผ่านกิจกรรมต่าง ๆ ที่ช่วยส่งเสริมให้เด็กได้พัฒนาตนเองไปในทิศทางที่ถูกต้องดีงาม ยกตัวอย่างเช่น การมอบหมายให้ช่วยกันสอดส่องดูแลและช่วยเก็บเศษขยะใบไม้รอบ ๆ อาคารเรียนของตนเอง กิจกรรมเล็ก ๆ นี้สามารถช่วยให้เด็ก ๆ มีจิตสำนึกต่อสิ่งแวดล้อมโดยเริ่มจากในโรงเรียนของตนเอง ครูสามารถช่วยปลูกฝังให้เขาได้รวมถึงพ่อแม่ก็สามารถช่วยปลูกฝังได้ขณะอยู่ที่บ้าน ไม่ควรมองข้ามโอกาสที่จะสร้างสิ่งดี ๆ ในวัยเด็กเพื่อให้เขาพัฒนาสู่การมีอุปนิสัยที่ดีงามเมื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่มารยาทการไหว้สวัสดีคุณครู

เราคงไม่อยากเห็นลูก ๆ ของเราเติบโตขึ้นมาเป็นผู้ที่สร้างปัญหามากมายในสังคมเหมือนที่พบเห็นเป็นข่าวอยู่บ่อย ๆ ในปัจจุบัน ผู้เขียนมองบุคคลที่เป็นข่าวด้วยความเศร้าและสงสาร เคยพยายามนึกภาพย้อนไปถึงวัยเด็กของพวกเขาถูกเลี้ยงดูมาอย่างไรได้รับการกล่อมเกลาไปในทิศทางที่ดีงามหรือไม่ เราคงย้อนเวลากลับไปช่วยแก้ไขตรงส่วนนั้นไม่ได้ แต่สำหรับลูก ๆ ของเรา พ่อแม่และคุณครูยังมีโอกาสได้ช่วยเติมเต็มสิ่งดี ๆ ที่จะก่อให้เกิดเป็นต้นทุนแห่งจิตสำนึกที่ดีงามที่จะพัฒนาเป็นอุปนิสัยที่สร้างความภาคภูมิใจทั้งต่อตนเองและครอบครัว ผู้เขียนมีเรื่องจากประสบการณ์ที่อยากนำมาเล่าให้ผู้อ่านได้มองเห็นภาพของสิ่งดีงามที่เราควรช่วยกันปลูกฝังให้เกิดขึ้นกับเด็ก ๆ ของเรา

Advertisement

Advertisement

ถนนเรียบแม่น้ำปิง อำเภอหางดง จ.เชียงใหม่เรื่องแรกเหตุเกิดเมื่อช่วงปลายปีที่ผ่านมาผู้เขียนได้ขับรถไปทำธุระแถวอำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งเป็นถนนเรียบแม่น้ำปิงขณะขับรถกลับฝั่งถนนตรงกันข้ามกับฝั่งที่ชิดริมฝั่งแม่น้ำปิง สายตาเหลือบไปเห็นเต่าตัวหนึ่งกำลังเดินอยู่บนถนนฝั่งที่สวนทางกันกับผู้เขียน ตอนนั้นในใจคิดว่าถ้าไม่กลับไปช่วยเต่าตัวนั้นอาจถูกรถที่คนขับอาจไม่ทันได้มองทับเอาได้ หรือไม่ก็อาจถูกจับไป ผู้เขียนจึงตัดสินใจกลับรถตั้งใจจะไปช่วยพาเต่าตัวนั้นกลับไปส่งที่แม่น้ำปิงดังเดิม แต่ผู้เขียนกลับได้พบสิ่งที่ทำให้รู้สึกชื่นใจอย่างมากเมื่อได้เห็นเด็กชายวัยรุ่นสองคนจอดจักรยานยนต์ที่ซ้อนกันมากำลังช่วยกันพาเต่าตัวนั้นกลับไปส่งลงแม่น้ำปิงริมถนนด้านที่พวกเขาขับขี่รถผ่านมา ได้เห็นใบหน้าของเด็กทั้งสองคนนั้นยิ้มเปี่ยมไปด้วยความสุข ซึ่งทำให้ผู้เขียนพลอยมีความสุขไปด้วย 

Advertisement

Advertisement

อีกหนึ่งตัวอย่างที่อยากพูดถึงเป็นสิ่งที่ผู้เขียนทำเป็นประจำผู้อ่านหลายท่านก็อาจทำแบบเดียวกัน คือ การไม่ทิ้งไม้แหลม ๆ ที่ใช้เสียบอาหารลงถังขยะโดยที่ยังไม่ได้หักพับปลายแหลมแล้วมัดด้วยยางรัดให้ปลอดภัยสำหรับผู้เก็บขยะก่อนทิ้ง รวมถึงการแยกเศษขยะอันตรายโดยเฉพาะเมื่อเรามีแก้วหรือถ้วยชามกระเบื้องแตกเราพึงคำนึงถึงความปลอดภัยของผู้ที่จะช่วยเก็บขยะไปกำจัดให้เราก่อนจะทิ้งด้วย ควรคัดแยกและมีสัญลักษณ์หรือข้อความบอกไว้ชัดเจน สิ่งเล็ก ๆ เหล่านี้ควรให้บุตรหลานของเราได้เรียนรู้ซึมซับและร่วมสืบสานต่อด้วย 

Advertisement

Advertisement

ขับรถบนถนนในเมืองเชียงใหม่ท้ายนี้ผู้เขียนขอพูดถึงเรื่องที่น่าเป็นห่วงบ้าง จากประสบการณ์ที่พบเจอกับตัวเอง เหตุเกิดบนถนนในเมืองที่ผู้เขียนอาศัยอยู่เป็นช่วงเวลาค่ำของวันหนึ่งที่ผ่านมาไม่นาน ขณะผู้เขียนกำลังเดินทางกลับบ้านได้เห็นคนขับรถเก๋งคันหนึ่งซึ่งขับอยู่ตรงด้านหน้าของรถผู้เขียน เปิดกระจกรถด้านคนขับโยนขยะชิ้นหนึ่งออกจากหน้าต่างรถทิ้งลงบนถนน ผู้เขียนถึงกับอึ้งเพราะไม่คิดว่าจะได้พบเห็นเหตุการณ์ดังกล่าวในใจกลางเมืองแบบนี้ทำให้อดที่จะคิดไปถึงบุตรหลานที่นั่งอยู่ในรถมากับผู้ใหญ่ที่มีพฤติกรรมแบบนี้อนาคตของเด็ก ๆ จะเป็นอย่างไร 

ผู้เขียนกับศิษย์ตัวน้อยในปี 2563เรื่องราวที่เล่ามาอาจมองว่าเป็นเล็ก ๆ แต่ผู้เขียนเชื่อว่าการอบรมสั่งสอนของพ่อแม่ที่มีโอกาสใกล้ชิดเด็ก ๆ มากที่สุด การเป็นแบบอย่างที่ดีในทุกเรื่องเป็นสิ่งที่ลูก ๆ สามารถซึมซับเป็นพฤติกรรมเลียนแบบได้ทั้งที่รู้ตัวและไม่รู้ตัว คุณครูก็เป็นบุคคลสำคัญอีกผู้หนึ่งที่มีโอกาสใกล้ชิดกับเด็กคุณครูก็เป็นแบบอย่างของลูกศิษย์ทั้งที่ตั้งใจและไม่ตั้งใจด้วยเช่นกัน เราจะมองเห็นลูก ๆ และลูกศิษย์ของเรามีความน่ารักอ่อนโยนมีจิตสำนึกที่ดีต่อสิ่งแวดล้อม นั่นเป็นเพราะประสบการณ์ที่ได้ซึมซับมา สิ่งเหล่านี้จะพัฒนาเป็นอุปนิสัยที่ดีงามติดตัวไปเมื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่

ผู้อ่านที่เป็นพ่อแม่ที่มีลูก ๆ อยู่ในวัยเด็กมีโอกาสใกล้ชิดลูก ๆ มาช่วยกันสร้างสรรค์สิ่งดีให้เกิดขึ้นกับลูก ๆ เราแล้วขยายต่อไปถึงบุคคลรอบข้างรวมถึงคุณครูที่มีบทบาทต่อเด็ก ๆ ไม่แพ้กันเป็นที่รักของลูกศิษย์ เรามาร่วมกันปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรมที่ดีมีคุณค่าให้แก่เด็กเยาวชนได้เรียนรู้ซึมซับแบบอย่างที่ถูกต้องดีงามจากคนใกล้ชิดที่เขาให้ความเคารพรัก ที่คอยมอบความรักความห่วงใยรวมถึงการอบรมสอนสั่งด้วยความอ่อนโยนอยู่เสมอ ผู้เขียนเชื่อว่าสิ่งเหล่านี้มีความสำคัญผู้ใหญ่อย่างเราไม่คอยปล่อยให้โอกาสผ่านเลยไปโดยไม่ได้ปลูกฝังให้เด็ก ๆ ได้สืบสานรักษาความเป็นคนดี สุภาพอ่อนโยน คิดถึงผู้อื่น ใส่ใจสิ่งแวดล้อม ร่วมกันรักษาสังคมให้น่าอยู่ไปนาน ๆ  

ขอขอบคุณ

เครดิตภาพที่ 1 นักเรียนในชั้นเรียนของผู้เขียนและคุณครู Mr. Christopher Sweet จากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย เขียงใหม่

เครดิตภาพหน้าปกและภาพที่ 2 - 4 จากผู้เขียน T. Pannee

แต่งรูปภาพ https://www.canva.com/

เปิดประสบการณ์ความบันเทิงที่หลากหลายสุดปัง บน App TrueID โหลดเลย ฟรี !