ตอนเป็นเด็ก เคยได้ยินผู้เฒ่าผู้แก่บอกว่า เด็กเปรียบเสมือนผ้าขาว ไร้ซึ่งกิเลส ตัณหา ไม่มีความ รัก โลภ โกรธ หลง เป็นจิตที่บริสุทธิ์มาก ดังนั้น ในช่วงที่หลายคนอยู่ในช่วงวัยเด็ก ก็มักจะพบกับเหตุการณ์ประหลาด ดังเช่น ผม....

เรื่องนี้เกิดขึ้นตอน ผม อยู่ ป.2  ผมอยู่กับตา ยาย ที่บ้านนอก จ.อุดรธานี ยังจำได้ไม่เคยลืม กับเหตุการณ์ประหลาดที่เกิดขึ้นกับผมในช่วงที่ผม อายุแค่ 8 ขวบ

เรื่องมีอยู่ว่า วันหนึ่งหลังผมกลับจากโรงเรียน ช่วงเวลา ประมาณ 4 โมงเย็น ผมขี่จักรยานกลับบ้าน ทุกอย่างปกติดี ผมก็ทำหน้าที่ ลูกที่ดี ล้างจาน หุ้งข้าว กวาดบ้าน ถูบ้าน เสร็จแล้วมานั่งทำการบ้าน ...... จนเวลาประมาณ 5 โมงเย็น ผมก็ได้ออกไปเล่นกับเพื่อนๆ โดยมีจักรยานคู่กาย ไปเล่นกันที่ ทุ่งนา ท้ายหมู่บ้าน

ในตอนนั้นด้วยความที่เราเล่นกันจนเพลิน ทุกคนก็ลืมเวลา จนตะวันลับฟ้า ทุกคนเห็นว่ามันมืดแล้วก็พากันแยกย้ายกลับบ้าน ผมก็เช่นเดียวกัน หลังจากกลับถึงบ้าน ได้ไม่นาน ก็รู้สึกว่า ตัวเองทำเงินหาย 3 บาท หาเท่าไรก็ไม่เจอ ก็คิดอยู่ในใจว่าต้องหายที่ทุ่งนาแน่ๆ ผมจึงขี่จักรยานไปที่ทุ่งนา โดยไม่ได้บอกครอบครัว

Advertisement

Advertisement

พอไปถึงทุ่งนา ช่วงนั้น ก็ยังไม่มืดมาก ประมาณ 18.30 น. ก็ยังพอมองเห็น ผมไม่รอช้ารีบจอดจักรยาน แล้ววิ่งไปที่ทุ่งนา เพื่อจะตามหาเงินที่หายไป หายังไงก็เจอ จนกระทั้ง ผมรู้สึกว่ามีลมแรงมาก มาพัดเข้าเต็ม ๆ ที่หน้าของผม แต่ผมมองไปรอบๆ ต้นไม้ไม่ขยับด้วยแรงลมเลย ตอนนั้น ใจผมเริ่มกลัว ว่ามันคืออะไร 

แต่ก็ยังไม่ได้ไปไหน ยังคงหาเงินต่อไป เพราะคิดว่าไม่น่าจะมีอะไร จนกระทั้งลมก็พัดมาหาผมอีกครั้ง เป็นครั้งที่ 2 แต่ครั้งที่ 2 นี้ มีอะไรแปลกประหลาดมาก ผมเหลียบไปมองเห็น คนที่ไม่ใส่เสื้อผ้า อยู่บนต้นตาล เหมือนกำลังเป่าลมมาทางผม เขาเป็นผู้ชาย ตัวดำมาก เกาะอยู่บนต้นตาล ในใจตอนนั้น คือตกใจมาก แทบจะสิ้นสติ เพราะผมมอง อยู่นานมั่นใจแน่ๆว่าไม่ใช้คน ผมรีบยกมือไหว้แล้วรีบขี่จักรยานกลับบ้านทันที่ แต่เรื่องมัยไม่จบแค่นั้นสิครับ ในคืนวันนั้น ผมมีอาการประหลาด ยายผมเล่าให้ผมฟังว่า ผมตื่นขึ้นมาตอน 5 ทุ่ม แล้วนั่งร้องไห้ เสียงสั่น น่าขนหัวลุก ยายก็เลยตื่นมาดู ว่าผมเป็นอะไร ยายบอกว่าผมนั่งร้องไห้ ไปพูดไม่จากับใครเลย จนกระทั้ง ยายถามว่ายากได้อะไร จะเอามาให้ ผมก็ตอบยายไปว่า กูหิว กูทรมาน หลังจากที่ยายได้ยินคำนั้น ยายก็คิดว่ามันไม่ปกติแล้วละ ยายเลยไปตามญาติพี่น้องมา ตามหมอธรรม ประจำหมู่บ้านมา ยายบอกว่า เขาต้องการผลบุญ เขาเป็นวิญาณเร้ร่อน ไม่ได้ไปผุดไปเกิดมานานแล้ว เขารอเวลานี้มานาน ที่จะบอกใครสักคน บังเอิญกับผมที่จิตอ่อน และเห็นในสิ่งที่ไม่ควรเห็น เขาเลยตามผมมาจากต้นตาล หลังที่เขาไปแล้ว ผมก็รู้สึกตัว และเหนื่อยมาก หิวน้ำมาก หลังจากนั้นผมก็เล่าเรื่องทั้งหมดที่ผมเจอให้ทุกคนฟัง ทุกคนเชื่ออย่างไม่มีข้อกังขาใดๆเลย วันรุ่งขึ้น ยายก็พาผมไปวัด ทำบุญ ตักบาตร ทุกวัน จนทุกวันนี้ ผมก็ยังทำอยู่

Advertisement

Advertisement

 

ปล.อาจจะเรียบเรียงคำพูดไม่สวยหรู แต่ทั้งหมดนี้คือเรื่องจริงที่ ผมได้เจอมากับตัว