ถ้าใครที่ได้อ่าน “เรื่องแปลกที่มักเกิดขึ้นกับผม” ก็อาจจะพอโยงเรื่องสองเรื่องนี้เข้าด้วยกันได้นะครับ แต่เนื้อหาก็ไม่ได้เป็นเรื่องต่อจากกันเท่าไหร่ ที่ผมจะเล่าคือ หลังจากที่ปู่ของผมได้เสียชีวิตลงหลังจากงานศพนั้น ทุกสิ่งทุกอย่างก็เริ่มที่จะลงตัวและกลับเป็นปกติ วันนั้นผมได้ไปเล่นที่บ้านย่าเหมือนปกติแล้วผมเกิดท้อเสียผมเลยไปเข้าห้องน้ำ แต่เนื่องจากห้องน้ำบ้านย่าของผมอยุ่ห่างจากตัวบ้านมาพอสมควร แต่ในขณะที่ผมกำลังทำธุระส่วนตัวอยู่นั้น ผมก็ได้ยินเสียงของฝีเท้าคนเดิน เสียงเดินไม่ไกลจากห้องน้ำมากนัก ผมก็นั่งฟังว่าเสียงนั้นคือเสียงใคร หรือจะเป็นเสียงย่ามาให้อาหารเป็ด แต่เสียงฝีเท้านั้นไม่เหมือนเสียงย่าเดิน เป็นเสียงเดินเหมือนปู่ของผม เพราะปู่ของผมท่านขาไม่ค่อยดี เวลาเดินจะเดินเหมือนคนลากเท้า และจะมีจังหวะในการเดิน ผมก็นั่งฟังแและได้ร้องเรียกย่า เผื่อว่าย่าจะอยู่แถวนั้น แต่เมื่อเรียกก็ไม่ได้เสียงตอบกลับเลย

Advertisement

Advertisement

รูปแรกผมเลยรีบออกมาจกห้องน้ำให้เร็วที่สุด เพราะผมเริ่มจะกลัวแล้วและนี่เป็นเวลาประมาณ 16:30-17:00น. ซึ่งเป็นเวลาที่ปกติตอนที่ปู่ผมอยุ่ท่านจะให้อาหารสัตว์ที่เลี้ยงในเวลานี้ เมื่อออกมาก้เห็นย่าอยู่ที่สวนหน้าบ้านซึ่งไกลออกมาจากห้องน้ำมากพอสมควร และตอนนี้ที่บ้านก็มีเพียงผมกับย่าที่อยุ่กันสองคน ผมก็ไม่ได้ถ้าอะไรย่า 

จนถึงตอนแม่ผมกลับมาจากทำงานผมก็ได้เดินมาที่บ้านของผม ผมมองไปที่สวนหลังบ้านก็เห็นชายคนหนึ่งยืนรดน้ำอยู่ ซึ่งผมจำได้ดีว่านั่นคือปู่ของผมเอง และผมก็ได้รีบวิ่งมาที่บ้านของตัวเองอย่างเร็ว

และในวันต่อมาผมก็มาเล่นกับย่าอีก แม้ว่าผมจะปวดท้องผมก้เลือกที่จะเดินมาเข้าที่บ้านของตัวเอง เพราะผมกลัวว่าจะได้ยินเสียงนั้นอีก แต่ก็ตามคาดเมื่อผมมาเข้าห้องน้ำที่บ้านของผม ผมก็ได้ยินเสียงคนเดินที่สวนหลังบ้านของผม เพราะที่บ้านของผมเลี้ยงไก่และเป็ดและหมู ตอนที่เสียงของฝีเท้าเดินใกล้จะถึงหลังห้องน้ำผม ผมเลยเลือกที่จะร้องเพลง ผมร้องเพลงขึ้นเสียงดังๆ เพื่อให้เผื่อใครเข้ามานบ้านของผมเขาจะได้รู้ว่าผมอยู่ แต่เมื่อออกมาก็ไม่เห็นใครเลย ตอนนั้นผมกลัวมาก ไม่กล้าแม้แต่จะไปไหนเลย 

Advertisement

Advertisement

รูปที่สองจนผมเริ่มบอกแม่ว่าผมได้ยินเสียงดังกล่าว แม่ก็เลยบอกว่าไม่ต้องกลัวหรอกสงสัยจะเป็นปู่เพราะปู่อาจจะยังหวงคนที่บ้านอยู่ และในคืนต่อมาผมนอน และเป็นครั้งแรกที่ผมฝันเห็นปู่ ปู่มายืนอยู่ที่หน้าบ้านขอผม แต่ปู่ไม่ได้เข้ามาข้างใน ปู่บอกว่า “ให้ดูแลคนที่บ้านแทนปู่นะ” และตื่นขึ้นมาผมก็ยังจำได้อยู่ ตอนนั้นในบ้านมีผมเป็นหลานชายคนเดียว ปู่คงอยากฝากฝันให้ผมดูแลทุกคนในบ้าน และผมก็จะทำแบบนั้นแม้ว่าปู่จะไม่ได้ขอให้ผมทำก็ตาม 

Advertisement

Advertisement

และหลังจากนั้นผมก็ได้ยินเสียงแบบนี้มาโดยตลอด และก็มีหลายครั้งที่เวลาผมได้ยินเสียงนั้น ผมจะทำเหมือนว่าคุยกับปู่แม้จะไม่ได้ยินเสียงตอบรับมาก็ตาม  แต่ก็เหมือนว่าปู่เป็นห่วงคนที่บ้านมากๆ ตอนนั้นผมเพียงเด็กมัธยมต้น แต่ความกลัวเรื่องนี้ก็เริ่มหายไป บางวันเวลาที่ผมเอากับข้าวไปส่งย่าที่บ้าน ผมก็จะรู้สึกเหมือนมีคนมาเดินเป็นเพื่อนผม หรือบางทีเวลาที่ผมมีเรื่องไม่สะบายใจผมก็จะเดินไปที่บ้านย่าและคอยพูดกับตัวเองในใจ และก็จะหายทุกข์ใจ 

รูปที่สามแต่บางครั้งผมก็จะมักมองเห็นปู่อยู่ที่บ้านย่าอยู่บ่อย เวลาผมเดินไปผมก้จะยกมือไหว้ทุกครั้งเวลาผมไปบ้านย่า และมีครั้งหนึ่งผมเอากับข้าวไปให้ย่า แต่บ้านไม่มีคน ตอนที่ผมเดินข้ึนไปบนบ้านผมก็เห็นเหมือนมีคนนั่งอยู่ที่หน้าทีวี เป็นที่ที่ปู่จะชอบนั่บ่อยๆ แต่เมื่อผมมองมาดูอีกครั้งก็ไม่มีคน บางทีผมไปเก็บผักหลังบ้านก็จะได้ยินเสียงคนไอ แต่ผมก็ไม่ได้กลัวแล้ว จนทุกวันนี้ผมก้ยังได้ยินและได้เห็นอยู่บ่อยๆ แต่ก็ไม่ได้บอกใครที่บ้านเลย และนี่ก็หายเป็นปริศนาที่สวนหลังบ้านผมเลย


ขอบคุณที่อ่านนะครับ ไว้เจอกันใหม่ สวัสดีครับ

ขอบคุณรูปภาพจาก Pixabay.com