ทุ่งนายามหน้าฝน ท้องทุ่งเต็มไปด้วยสีเขียวชอุ่มมอง ไปทางไหนก็ช่างสดใสสบายหูสบายตาไปหมด หลังจากที่ตรากตรำทำงานหนักอยู่ในกรุงอันแสนไกล นานๆทีก็มีโอกาสมาเยี่ยมบ้านนอกสักครั้ง มาสูดอากาศอันแสนบริสุทธิ์ ที่นับวันจะหาได้ยากลงทุกทีกับบรรยากาศ และสิ่งแวดล้อมที่ดีที่สุดในท้องถิ่นนี้

ภาพถ่ายโดย..ผู้เขียน           เจออากาศอันแสนบริสุทธิ์แบบนี้คงไม่อยากกลับแล้วสินะ เมืองกรุงอันแสนวุ่นวาย อยากอยู่กับบรรยากาศแบบนี้ให้นานแสนนาน อยู่กับครอบครัวที่แสนอบอุ่นเมื่อถึงคราเก็บเกี่ยวผลผลิต สมัยก่อนก็จะมีการลงแขกเกี่ยวข้าว หลายๆคนคงเคยกันแล้วแต่สมัยนี้คง ไม่มีให้เห็นอีกแล้วกับภาพเหล่านั้น คงมีแต่รถเกี่ยวข้าวที่เข้ามาแทนที่แรงงานคนภาพเหล่านั้นยังคงอยู่ ในหัวสมัยเด็กๆหลายคนคงเคยวิ่งเล่นตามทุ่งนา เลี้ยงวัวเลี้ยงควายตามประสาคนชนบท

ภาพถ่ายโดย..ผู้เขียน          พืชผักสวนครัวรั้วกินได้ มีทั้งปลูกเองและเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ปลูกไว้ทานเองประหยัดรายจ่ายได้อีกทางหนึ่งยามหิวก็จะพาครอบครัวตำส้มตำทานกัน ยามว่างได้บรรยากาศท้องทุ่งอย่างแท้จริง หาที่ไหนไม่มีอีกแล้ว นอกจากบ้านนอกคอกนาอย่างเรา

Advertisement

Advertisement

ภาพถ่ายโดย..ผู้เขียน     ส่วนการใช้ชีวิต อยู่ท่ามกลางทุ่งนานั้นค่อนข้างเงียบสงบไร้ผู้คนมีแต่เสียงลมเสียงนกเสียงกาเป็นเพื่อน ตื่นแต่เช้าก็จับจอบจับเสียมหาปูหากบ หาปลา หาหนูซึ่งจะมีกรงดักหนูวางตามทางที่หนูวิ่ง จะมีรอยหนูวิ่งเต็มทุ่งนา อาหารที่มีอยู่ตามธรรมชาติเพื่อประทังชีวิตที่แสนเรียบง่าย เพื่อนำมาปรุงอาหารรับประทานมีเพียงเตาใช้ฟืนที่ได้จากท้องทุ่ง หม้ออลูมิเนียม เก่าๆ ดำๆและอุปกรณ์เครื่องครัวนิดหน่อย

ภาพถ่ายโดย..ผู้เขียน      ท้องทุ่งบริเวณนี้ ถ่ายเมื่อผู้เขียนเองได้เดินทางจากกรุงเทพเพื่อไปเยี่ยมบ้านในฤดูฝนข้าวเริ่มแตกหน่อ ตั้งท้องเตรียมรอการเก็บเกี่ยวอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าตั้งอยู่บริเวณบ้านโดนออง ตำบลนาดี อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ ซึ่งเป็นบ้านเกิดผู้เขียนเองครับ

Advertisement

Advertisement

        ซึ่งประโยชน์ของบทความนี้ ผู้เขียนก็ได้สื่อให้เห็นว่า อากาศที่ชนบทกับเมืองกรุง มันแตกต่างกันอย่างไร วิถีชีวิตของคนในชนบท ในสมัยก่อนกับสมัยนี้มันแตกต่างกันอย่างไรบ้าง มันน่าอยู่น่าไปเที่ยวไหม ก็ยังมีที่เที่ยวอีกเยอะ ที่ผู้เขียนเองยังไม่ได้นำเสนอ"รอพบกันบทความหน้าครับ"

ภาพถ่ายโดย..ผู้เขียน

  •    "ภาพถ่ายทั้งหมดโดย ผู้เขียน"

                        "ขอบคุณครับ"