ต่อจากตอนที่แล้วผีมานั่งอยู่หัวเตียง เราเดินทางกับโลกลี้ลับกันต่อเลยนะครับ หลังจากเหตุการณ์เห็นผีครั้งแรกของผมในวันนั้นมันทำให้ผมไม่กล้าขึ้นไปนอนบนเตียงอีกเลย ทุกวันผมได้แต่นอนพื้น เพราะภาพในวันนั้นยังติดตาผมอยู่ ทุกคนลองคิดสภาพของคนที่ต้องเห็นผีครั้งแรกในชีวิตดูนะครับ ว่ามันจะตกใจและเสียขวัญขนาดไหน แต่ในใจผมตอนนั้นก็ยังคิดว่าคงไม่มีอะไรหรอกเขาน่าจะมาหลอกเราแค่ครั้งนั้นครั้งเดียว เราคงไม่ได้เจอเขาอีกหรอก 555 ซึ่งผมคิดผิดอย่างถนัดครับเครดิตภาพ

          วันนั้นผมโทรหาแม่บอกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับผม แม่ก็บอกมันไม่มีไรหรอกอย่าไปคิดมากเลยตั้งใจเรียนดีกว่า อย่ามั่วแต่ไปกินเหล้าจนไม่มีสติ(โดนแม่ด่าซะงั้น555) ทำให้ผมตัดสินใจยังอยู่หอนั้นต่อยังไม่ย้ายออกไปไหน ระหว่างนั้นวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ผมกลับบ้านที่ต่างอำเภอเพื่อให้แม่พาไปทำบุญถวายสังฆทานเพื่ออุทิศส่วนกุศลให้แก่เขา เพราะคิดว่าเขาน่าจะอยากได้ส่วนบุญจากเรา หลังจากถวายสังฆทานก็ทำให้ผมเกิดความรู้สึกสบายใจมากขึ้นคิดว่าเขาคงไม่มารังควานเราอีกแล้ว

Advertisement

Advertisement

เครดิตภาพSOCIALSIAM

           ผมกลับมาเช้าวันจันทร์พร้อมกับพระเครื่องอีกหนึ่งพวงใหญ่ กะว่าคราวนี้ผีคงไม่กล้าเข้าใกล้เราแน่ ผมไปเรียนตามปกติผ่านมาอีก 2 วัน ซึ่งเป็นวันพระพอดี ในช่วงเช้าผมไม่มีเรียนจึงยังนอนเล่นอยู่ที่ห้อง จู่ๆ ก็มีเสียงคนมาเคาะประตูห้อง ผมเดินไปเปิดประตูแต่ไม่เจอใครที่หน้าห้อง(อีกแล้ว) จึงกลับมานอนต่อที่พื้นห้องสักพักในขนะที่ผมนอนตะแคงอยู่ผมรู้สึกได้ว่ามีอะไรหนักๆ มากดทับที่ตัวผม พอผมหันไปดูมันชัดเจนละ เป็นเธออีกแล้วครับ! ผีผู้หญิงผมยาวพร้อมใบหน้าขาวซีดและสายตาอันโกรธแค้น เธอหายใจเข้า-ออกดังวี้ดๆใกล้ๆหูผม ผมพยายามดิ้นสุดแรงพร้อมสวดมนต์ แต่ยิ่งสวดเท่าไหร่ผมยิ่งเจ็บตัวเท่านั้น สักพักเธอจับที่เอวผมสองมือแล้วลากผมจากอีกฝั่งหนึ่งไปอีกฝั่งหนึ่งของห้อง ผมได้แต่มองผนังห้องกับพระเครื่องที่แขวนไว้ที่หัวเตียง ในใจของผมได้แต่คิดว่าผีทำแบบนี้ได้ด้วยหรอวะ? อีกใจหนึ่งก็คิดว่าพระเครื่องที่พึ่งเอามาช่วยอะไรเราไม่ได้เลยหรอเนี้ย หลังจากสู้กันอยู่นานเธอก็ไป ผมนอนปวดที่เอวมาก พอลุกขึ้นมาได้ผมบอกกับตัวเองว่าผมอยู่ที่นี้ไม่ได้แล้ว ผมโทรหาที่บ้านให้มารับผมกลับบ้านทันที ผมตัดสินใจย้ายไปอยู่หอในของมหาวิทยาลัยกับเพื่อน ถึงตอนนี้สิ่งลี้ลับที่เรามองไม่เห็นด้วยตาเปล่ามันเริ่มเข้ามาครอบงำชีวิตผมมากขึ้นแล้ว ความคิดของผมเริ่มฟุ้งซ่านไปต่างๆนาๆ ในตอนหน้าเรามาติดตามกันต่อนะครับ ว่าผมยังต้องเจอกับเรื่องราวอันน่าสะพรึงกลัวอีกขนาดไหนและผมจะต้องใช้ชีวิตกับมันอย่างไร ติดตามให้ได้นะครับแล้วพบกันใหม่ในตอนหน้า

Advertisement

Advertisement

เครดิตภาพ "ไปไหนดี" / "Socialsiam"


เครดิตภาพ