ระหว่างการเดินทางกลับบ้านของผมในเวลาตอนเย็นหลังเลิกงาน สายตาของผมได้เหลือบไปเห็นหญิงชราคนหนึ่งกำลังรดน้ำผักที่ข้างริมคลองข้างทาง ซึ่งทำให้ผมต้องหยุดรถและไปพูดคุยกับคุณยาย และส่งที่ผมกำลังมองหาเพื่อนำไปประกอบอาการที่บ้านและคิดว่าจะไปแวะซื้อในตลาดคือผักหอมกับพริก คงเป็นความเคยชินของตัวผมเอง เมื่อเวลาที่อยากได้อะไรมาทำอาหารที่บ้านก็มักคิดว่าตลาดสดเป็นคำตอบที่ดีที่สุด จนได้มาเจอแปลงผักของยายที่อยู่ข้างคลองในชุมชน ทำให้ผมกลับมาคิดว่าชุมชนก็เป็นสิ่งที่เรามองข้ามไป ทั้งที่การที่เราสนับสนุนซื้อของในชุมชนคือ การที่ตา ยายขายของหาเงินเพื่อให้ลูกหลานตัวเล็ก ๆ ได้มีเงินไปซื้อขนม ซื้อกับข้าว เอาไปโรงเรียน ซึ่งเงินก็จะหมุนเวียนภายในชุมชนนั้นเอง

 

แปลงผักข้างคลอง

ผักของคุณยายเขียวสวยมากและมีหลากหลายชนิด ซึ่งคุณยายบอกผมว่าผักของคุณยายไม่ใช้สารเคมีเลย จะใส่เป็นปุ๋ยคอกและรดน้ำทุกวันก็สามารถทำให้ผักสวยแล้ว เพราะไม่ค่อยมีพวกแมลงศัตรูพืชที่จะมาคอยกัดกินผักเยอะเท่าไร ผมได้ขอซื้อพริกกับยายถุง 1 และผักหอม 1 ถุง ซึ่งยายบอกว่า ขายถุงละ 10 บาท ซึ่งถือว่าราคาถูกมาก ๆ ครับ หากเปรียบเทียบกับปริมาณ อาจจะเป็นเพราะไม่ได้ซื้อขายผ่านพ่อค้าแม่ค้าคนกลาง ราคาจึงไม่ถือแพงมากครับ

Advertisement

Advertisement

ฟักหอม

ยายขายผักราคาถูกดูจากปริมาณผักที่ยายขายให้ผม ปริมาณเยอะมาก ๆ ผมคิดว่าคงสักหนึ่งอาทิตย์-สองอาทิตย์ ถึงจะรับประทานหมด ต้องรักษาความสดใหม่ด้วยวิธีการแช่น้ำกับการแช่ตู้เย็นครับ

ยายขายผักพริกจากสวนใครที่สนใจเรื่องผักสด ๆ หรือสินค้าที่อื่น ๆ เช่น ไข่ไก่ ไข่เป็ด พืชผักผลไม้ หากเป็นไปได้ควรลองมองหาเลือกซื้อจากในชุมชนก่อน ถ้าไม่มีก็ค่อยไปซื้อตามร้านค้า ตลาดทั่วไป อาจเป็นแนวคิดที่ดูล้าสมัยลงไปบ้าง แต่เพื่อสร้างสุขภาพที่ดีและรายได้หมุนเวียนในชุมชนก็ถือว่าเป็นสิ่งที่ดีและควรทำอยู่ไม่ใช่น้อยครับ สวัสดีครับ

Advertisement

Advertisement

ภาพประกอบทั้งหมดโดย มีสุขก่อนสาย