เหตุการ์ณวันนั้นเกิดขึ้นในวันที่ชาวอีสานเรียกกันว่า วันเเจกข้าวหรือประเพณีเเจกข้าวประดับดินค่ะ เป็นวันที่ญาติๆจะต้องเอาข้าวไปให้ญาติของตัวเองที่ตายไปเเล้วในตอนกลางคืน เเละวันนั้นเป็นวันที่เพื่อนเรามานอนค้างที่บ้านพอดีเพื่อนเราเป็นคนต่างประเทศนานๆจะมาที่ไทยครั้งนึงเราเรียกมันว่า หัวเเดง มันก็ถามว่าทำไมต้องทำเเบบนั้นเเบบนี้เราเลยตัดสินใจพามันไปด้วยกันเลยมันเป็นพวกที่ไม่ค่อยเชื่ออะไรเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ค่ะเเละก็ไม่กลัวด้วยเเบบไม่กลัวเลยหลังจากที่กลับมาถึงบ้านเเล้วเขาก็บอกให้เราเล่าเรื่องอะไรน่ากลัวๆให้เขาฟังหน่อยให้เล่าเรื่องผีนั้นเเหละค่ะไอ้เราก็ไม่มีประสบการ์ณในด้านนี้เท่าไรไม่รู้ว่าจะเล่าอะไรเลยทักเเชทกลุ่มเพื่อนของเราไปว่าใครจะมาตั้งวงกันเล่าเรื่องผีที่บ้านเราบ้างตอนนี้ คือบ้านเราเป็นหมู่บ้านที่ไม่ใหญ่มากเดินไม่กี่อึดใจก็ถึงเพื่อนเราก็เลยจะมานอนค้างด้วยประมาณ 3 คนร่วมเราเเละหัวเเดงเป็น 5 ก็เยอะอยู่เหมือนกันเเต่ก็ดีมันทำให้เรารู้สึกอุ่นใจ

Advertisement

Advertisement


หน้าหมู่บ้านเราจะมีศาลาอยู่ค่ะตั้งอยู่ตรงหน้าทางเข้าหมู่บ้านติดกับถนนใหญ่เลยเเละข้างศาลาจะมีศาลซึ่งเป็นศาลที่คนในหมู่บ้านนับถือกันมากๆเพื่อนเรามันก็ชวนไปเล่นที่นั้นตอนเเรกเราปฎิเสธไปเพราะมันดูน่ากลัวเกินไปเเต่หัวเเดงมันยืนยันว่าอยากจะไปเเละบังคับให้เราไปด้วยก็เลยต้องฝืนใจตัวเองไปตอนนั้นทั้งกลัวทั้งง่วงเเต่ก็ต้องไป เพื่อนเรามันก็ เตรียม ธูป เเก้ว กระดาษที่ตีตารางสำหรับเล่นผีถ้วยเเก้วไว้เรียบร้อยเเล้ว ผลไม้สองอย่าง เเล้วขับรถออกไปกัน พอมาถึงศาลาก็กางกระดาษเเล้ววางผลไม้ใส่จานเอาไว้พร้อมกับจุดธูปเเล้วเอาควันธูปใส่เข้าไปในเเก้วก็บอกให้เพื่อนคนอื่นเอามือมาวางไว้ที่ก้นเเก้วกัน บรรยากาศรอบข้างตอนนั้นคือไม่ได้มืดสนิทนะคะเพราะมีเเสงไฟจากศาลด้วยเเละไฟหน้าหมู่บ้านด้วยตรงที่เรานั่งอยู่เลยมีเเสงนิดหน่อย ตอนนั้นเพื่อนคนที่ชวนมามันก็เริ่มท่องคาถาอัญเชิญอะไรสักอย่างเราจำไม่ได้เเละถามว่า มารึยังสักพักเเก้วก็เริ่มเคลื่อนเเบบช้ามากๆว่า มาเเล้ว เราก็ถามหัวเเดงเบาๆว่าดันรึเปล่า มันส่ายหน้าเเต่เรายังคิดอยู่ว่าไม่คนใดคนนึงก็ต้องมีคนดันเเก้วละวะ มันถามต่ออีก มาเเล้วอยู่ตรงไหนเเก้วก็เริ่มเคลื่อนไม่บอกหลายคนยังมีเสียงหัวเราะเพราะคิดว่าเพื่อนเเกล้งก็เริ่มถามกัน ตายยังไง เเก้วก็เคลื่อนอีกเขาฆ่าเเล้วอยู่ๆก็มีเสียงดัง ปัก! ซึ่งเราเองก็ไม่รู้ว่ามาจากไหนมองหาเเล้วก็ไม่เจอ เเละเริ่มบอกให้เพื่อนเลิกเล่นเหอะชักกลัวๆเเล้ว เพื่อนหลายคนเห็นด้วยเเละมองไปที่เพื่อนที่เป็นคนอัณเชิญเขามาให้อัณเชิญเขาออกไปตอนเเรกมันไม่ยอมเเต่สุดท้ายก็อัญเชิญออก พอมันเริ่มท่องอะไรบ้างอย่างก็บอกให้เพื่อน เอานิ้วออกได้

Advertisement

Advertisement

ทุกคนก็รีบชักนิ้วตัวเองออกจากเเก้วไม่มีนิ้วใครวางอยู่บนเเก้วเลยสักคน เเต่เเก้วมันก็เริ่มขยับอีก ช่วยด้วย เท่านั้นเเหละทุกคนถอยห่างจากวงเเล้วมายืนอัดกันอยู่อีกมุมนึงจังหวะที่เเสงไฟจากรถที่ขับผ่านสาดมายังตารางผีถ้วยเเก้ว เราเห็นเงาดำๆนั่งยองๆเอานิ้วดันเเก้วเเล้วหันมาจ้องเรา ตอนนั้นอยู่ๆเราก็รู้สึกใจหวิวๆ จะร้องไห้เหมือนเศร้าจนต้องร้องไห้ออกมา เพื่อนทุกคนหันมามองหน้าเราเเละถอยห่าง เราก็เริ่มร้องไห้หนักขึ้นอีกรู้สึกเเน่นหน้าอกเหมือนจะหายใจไม่ออก โชคดีที่ตาของเพื่อนมาเห็นเขาเลยช่วยเอาไว้ (ปกติเเถวหมู่บ้านเล็กๆจะมีคนเดินตรวจตามหมู่บ้านค่ะ)


เหตุการ์ณนี้เกิดขึ้นก็ต้องโทษความคึกคะนองของตัวเราเเละเพื่อนๆเองด้วยที่เข้าไปยุ่งวุ่นวายกับเขาก่อนหลังจากนั้นเราทุกคนก็โดนคนในหมู่บ้านถามเยอะไปหมดด้วยความเป็นห่วง เเล้วบอกว่าอย่าไปเล่นอะไรเเบบนี้ที่ไหนอีก