• ผีฟ้า นางรำ

     หนุ่ยเด็กหนุ่มอายุ16ปีที่อาศัยอยู่กับผู้เป็นยายมาตั้งแต่สมัยเด็กๆ ในบ้านไม้ชั้นเดียวยังหมู่บ้านแห่งหนึ่ง  ทั้งสองเป็นคนชนบทที่หาปูหาปลากินตามประสาคนต่างจังหวัด 

     ยายของหนุ่ยสมัยที่ยังสาวๆ นั้นได้รับจ้างเป็นนางรำกับเพื่อนๆ ในคณะ4-5คน  คณะของยายและเพื่อนๆ นั้นจะทำการรำอยู่หน้าโลงศพของคนในหมู่บ้านที่เสียชีวิตไปแล้ว  ก่อนรำนั้นต้องแต่งหน้าให้ขาว  ทาปากให้แดง  เล็บมือต้องใส่ฟ้อนให้ยาวทั้งสิบนิ้ว  สวมชุดผ้าซิ่น  ซึ่งเป็นพิธีของนางรำหน้าศพของคณะยายและเพื่อนๆ ของยาย  เพื่อเป็นการไว้อาลัยครั้งสุดท้ายให้กับดวงวิญญาณของคนในหมู่บ้านก่อนที่จะจากโลกใบนี้ไป

     ในปัจจุบันนี้…เพื่อนๆ ของยายนั้นได้เสียชีวิตกันไปหมดแล้ว  แล้วพอเพื่อนๆ ในคณะได้จบชีวิตลงทีล่ะคน  ยายก็เลิกอาชีพนางรำหน้าศพ  โดยชุดและสิ่งของประดับทั้งหมดนั้น  ยายยังคงเก็บเอาไว้เสมอ  รวมทั้งภาพถ่ายของคณะด้วยที่ยังคงหลงเหลือเอาไว้หน้าตู้กระจกในบ้านของยายและหลานชาย

Advertisement

Advertisement

     สิ่งที่หนุ่ยหวาดกลัวและชวนขนหัวลุกมากที่สุดในชีวิตนั้น  ไม่ใช่งูหรือสัตว์ที่มีพิษตามท้องไร่ท้องนา  แต่เป็นเรื่องที่หนุ่ยได้นอนกับยายในมุ้งเดียวกัน  พอตกดึกในบางคืน  ยายนั้นมักจะมุดออกมาจากมุ้งพร้อมกับแต่งหน้า  ทาปากแดง  สวมชุดผ้าซิ่น  ใส่ฟ้อนเล็บมือที่ยาว  รวมทั้งเครื่องประดับใส่ติดตัว  พร้อมกับยายจะเปิดเพลงของนางรำสมัยที่ยังฟ้อนรำหน้าศพกับคณะ  แล้วยายก็จะร่ายรำไปกับเสียงเพลงที่บรรเลงนั้น  หนุ่ยไม่กล้าลืมตาขึ้นมาดูเลยเมื่อเกิดเหตุการณ์แบบนี้  ได้แต่นอนคลุมโปงทำเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น  แต่มีอยู่ไม่บ่อยนัก  ที่หนุ่ยนั้นจะหรี่ตามองไปที่ยาย  หนุ่ยสังเกตเห็นว่า  ยายเหมือนกับคนที่ไม่มีสติ  ปากของยายก็จะพร่ำบ่นออกมาอย่างไม่ได้ศัพท์  เสียงหมาหอนก็จะดังขึ้น  เหตุการณ์เช่นนี้จะเกิดเฉพาะบางคืนเท่านั้น  เวลาที่ยายร่ายรำจะอยู่ที่ประมาณครึ่งชั่วโมงถึงหนึ่งชั่วโมง  และพอยายรำจบแล้ว  ยายก็จะกลับเข้ามานอนข้างในมุ้งทั้งชุดนางรำอยู่ข้างๆ หลานชาย  ซึ่งเหตุการณ์แบบนี้จะทำให้หนุ่ยหวาดกลัวมาก  เขาขนลุกซู่ไปหมดทั้งร่างกาย…

Advertisement

Advertisement

     เช้าวันหนึ่ง…หนุ่ยได้ถามความจริงทั้งหมดกับยายเรื่องที่ยายเป็นนางรำหน้าศพ  ยายจึงเล่าให้ฟังว่า  คณะของยายนั้นเป็นผีฟ้า  สมัยสาวๆ ยายเข้ารับพิธีรำผีฟ้าโดยที่ตัวเองนั้นจะไม่รู้สึกตัวเลยเวลาที่ฟ้อนรำหน้าศพหรือลุกขึ้นมาร่ายรำตอนกลางคืนนอกมุ้ง  เพราะมันเป็นอาชีพของยายสมัยสาวๆ โดยที่เพื่อนๆ ของยายที่ตายไปทีล่ะคนนั้น  ได้ให้คำมั่นสัญญาต่อกันว่า  ถ้าคนใดคนหนึ่งได้ตายจากลงไป  เราทั้งหมดก็จะตายตามกันไปด้วย  แต่เหลือแค่ยายที่ไม่คำตามคำสัญญา

Advertisement

Advertisement

     มีอยู่คืนหนึ่ง…ยายได้ตื่นขึ้นมาร่ายรำแล้วได้ฟุบตัวลงไปนอนกับพื้น  พอรุ่งเช้า…หนุ่ยก็ได้รับรู้ว่ายายนั้นได้เสียชีวิตไปแล้ว  พอยายเสียชีวิต  หนุ่ยก็ทำการเผาศพยายพร้อมกับคนในหมู่บ้านแค่ไม่กี่คน  หลังจากผ่านไปไม่กี่อาทิตย์  เกือบทุกคืน…หนุ่ยจะได้ยินเสียงเพลงบรรเลงของนางรำ  พร้อมกับเสียงฝีเท้าของยายย่ำลงไปกับพื้นไม้  เสียงพร่ำบ่นจากฝีปากของยายที่แว่วดังมาจากไกลๆ หมาก็เริ่มส่งเสียงเห่าหอน  และหนุ่ยจะนอนตัวสั่นพร้อมกับพนมมือยกขึ้นมาเหนือศีรษะ  เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นบ่อยครั้ง  จนคนในหมู่บ้านไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับหนุ่ย  ที่ได้หายสาบสูญไปจากบ้านหลังนั้น…