ผับสยองตอนพลบค่ำ

เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง  ที่เกิดขึ้น เมื่อเกือบ 20 กว่าปีที่ผ่านมาแล้ว และ คาดได้ว่าผมน่าจะเป็นผู้แรกที่ได้มีโอกาสนำมาเล่า และ ถ่ายทอดให้ทุกท่านได้ทราบ

ทุกท่านเชื่อในอาถรรพ์ของพื้นที่โบราณบ้างหรือเปล่าครับ สถานที่บางแห่ง ซึ่งถูกก่อสร้างมาแบบ ไม่ได้ผ่านพิธีกรรม ก่อนการก่อสร้างมาแต่อย่างใด และ ถูกสร้างขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ จนกลายมาเป็นโรงแรม.

 โรงแรมที่กล่าวถึงนี้มีอยู่จริงในจังหวัดนครราชสีมา ซึ่งไม่ขอเอ่ยนามนะครับ แต่การันตีเลยนะว่า หลายคนอาจจะเคยรู้เรื่องที่ผม กำลังจะกล่าวต่อไปนี้เป็นแน่ 

โรงแรม ดังกล่าวนั้น ปัจจุบันยังเปิดให้บริการอยู่อย่างเป็นปรกติ

 แต่ในความรุ่งเรืองนั้นกลับ  สอดแทรกความสยองขวัญได้อย่างไม่น่าเชื่อเลยทีเดียว 

เรื่อง ที่จะขอกล่าวถึงก็คือ ผับ กับ ผู้หญิงชุดแดง 

 ผับ ที่อยู่ภายในโรงแรมแห่งนี้ เมื่ออดีตนักท่องเที่ยวยามราตรีเกือบทุกคน จะเคยพบกับ ผู้หญิงชุดแดงเดินสวนเข้าไปภายในห้องน้ำ โดยสตรีผู้นั้นจะเดินเข้าเดินออกห้องน้ำชายอยู่เป็นประจำ   ด้วยชุดไทยเดิม แบบเรียบๆสีแดง และ มีคนที่เคยพบเห็นให้การตรงกันว่า

Advertisement

Advertisement

ทุกครั้งหล่อนได้เดินหายเข้าไป แต่ก็ไม่เดินกลับออกมาอีกเลย  สิ่งนี้ผู้ที่เป็นพนักงานที่เกี่ยวข้องจะรู้กันเป็นอย่างดี

และคอยหาสิ่งของบูชา  หรือ เหล้า มาเซ่นไหว้กันไม่ขาด

โดยในผับดังกล่าว จะมีการเปิดให้บริการเฉพาะช่วงกลางคืน และ ในช่วงตอนเย็นจนถึงตอนพลบค่ำของทุกๆวันจะมีการทำความสะอาด 

โดยตำแหน่งสจ๊วต ในโรงแรมแบบพวกผมน้ำมีหน้าที่ที่ต้องทำความสะอาด  ล้างจาน รวมไปถึงเก็บกวาดเตรียมพร้อมก่อนผับเปิด 

เรื่องราวเจ้ากรรมระหว่างผมกับเพื่อน   จึงเริ่มขึ้น เพราะเป็นหน้าที่ในเกือบทุกวัน

แล้วแต่จะมีการสั่งงาน ของหัวหน้างาน.

Advertisement

Advertisement

   โดยที่ตัวผมเป็นผู้ที่รู้เรื่องราวดังกล่าวเป็นอย่างดี แต่ยังไม่เคยเจอจังๆ

แต่เพื่อนร่วมงาน ยังเป็นคนใหม่ที่ไม่รู้เรื่องราว  เขาจึงไม่คิดอะไร

  การเริ่มต้นเข้าผับ ไปทำความสะอาด จะเริ่มจากการไขประตู เข้าไป และ  ระหว่างนั้นไม่สามารถที่จะมองเห็นพื้นที่ได้

ชัดเจนมากนัก   เห็นเพียงแสงไฟสลัวๆของ ป้ายไฟสีแดงที่ แจ้งว่าเป็นทางเดินหนีไฟ

พวกเรา จำเป็นที่จะต้อง คล่ำทางผ่านกลิ่นบุหรี่ กลิ่นพรมอับๆ เพื่อจะไปเปิดเบรกเกอร์ตัวใหญ่สุด   ที่อยู่หลังเคาน์เตอร์บาร์น้ำ เพื่อให้ระบบไฟในผับได้ทำงาน และมองเห็นทุกสิ่งอย่างชัดเจน 

ระหว่างที่ผมทำงานแยกกันกับเพื่อน   สมมุติว่าชื่อนาย เอ อยู่ๆนายเอ ก็กระซิบบอกผมเบาๆว่า  เงียบจัง และบอกต่อไปว่า เหมือนมีคนกำลังมองเราอยู่ ผมนี่ขนลุกเลย แต่บอกกลับไปว่าไม่ต้องไปคิดมากไม่มีอะไร   ผับแห่งนี้จะมีมุมทางเดินซอกแซกเป็นอย่างมาก และมีห้องแยกต่างๆออกไปอย่างมากมาย

Advertisement

Advertisement

แต่นั่นมันไม่ใช่ปัญหา   ปัญหามันกลับอยู่ที่เสียงแก็กๆ ที่ดังอยู่ตลอดเวลาคล้าย

เสียงโต็ะ หรือ เก้าอี้ ถูกดึงไปมาในห้อง vip ผมจึงบอกเพื่อนว่า

เอ มาทางนี้หน่อย สงสัยหนูมันจะเข้าห้อง ต้องไล่ออกมาก่อนไม่งั้น อาจโดยลูกค้าต่อว่าได้

แต่เมื่อเดินไปเปิดห้อง และเปิดไฟ กลับพบเพียงแค่ความว่างเปล่า

จึงทำได้เพียงมองหน้ากันแบบงงๆ ซึ่งตลอดเวลาที่ทำงานอยู่นั้น ผมก็ได้คิดอธิษฐาน ในใจ

ตลอดเลยว่า ผมมาดีๆ ผมมาทำงาน ครับ.

 

จนกระทั่งการทำความสะอาดทุกอย่างเรียบร้อยหมดทุกอย่างแล้ว จึงพากันนั่งพักเหนื่อย

ซึ่งตอนนั้นเป็นเวลา 6 โมงเย็นเศษ 

ฉับพลัน  เพื่อนผมชื่อเอ เขาได้ทักว่า เมื่อกี้เห็นแว๊บๆว่ามี ผู้หญิงชุดแดง   เดินเข้าไปในห้องน้ำ

คำพูดของเขานี่ทำผมนิ่งไปเลย ขนในร่างกายนี่มีกี่เส้น ลุกชูชันทั้งหมด

ตอนนั้นผมบอกกับเอไปไปว่า ตาฝาดหรือเปล่าเพื่อน เราอยู่กันสองคน

 แต่เขาก็ยังยืนยันว่าเห็นจริงๆ และ คนนั้นแต่งชุดไทยอย่างสวยเลย ซึ่งเรื่องราวที่เขากล่าวนั้นมันได้ตรงกับที่ทุกคนที่มีประสบการณ์ ลงความเห็นไว้ว่า สิ่งนี้มีอยู่จริง

เอ ชวนให้ผมไปดู ผมบอกไม่ต้องไป  แต่เอก็ยังบอกจะไปดูให้ได้

ผมจึงกระซิบที่หูเอว่า    ออกไปก่อนค่อยคุยกัน

จากนั้นผมจึงรีบลนลาน  ดึงเบรกเกอร์ตัวใหญ่ลง เสียงดังปึ้ง  ไฟทั้งผับก็ปิดดับสนิทลง

แต่ก็ยังพอมองเห็นเป็นทางเดินแบบลางๆ  จากนั้นผมก็พูดเพียงคำเดียวสั้นๆกับเพื่อนว่า  " ไป "

 ตอนนี้เอง คาดได้ว่าเพื่อนผมคงจะรู้แล้ว ว่าอะไรเป็นอะไร 

ผมกับเพื่อนจึง รีบคลำทาง จับมือกัน  รีบออกมาอย่างรวดเร็ว แม้ระยะทางจะไม่ถึง 30 เมตร แต่มันก็เหมือน ไกลแสนไกล  โดยตลอดเวลา ผมได้ยินเสียงหัวเราะ คิ๊กๆ ดังแผ่วๆ ตามมาตลอดทาง จนกระทั่งถึงหน้าผับ โดยที่ไม่กล้าแม้แต่จะหันกลับไปมอง  . 

 เมื่อมายืนอยู่ ข้างหน้าผับก็โล่งใจ เป็นที่สุด แต่ก็ยังไม่มีพนักงานผับมาเริ่มทำงานกัน  เพราะคนทำงานผับนั้น จะมาตอกบัตรกันตอน หนึ่งทุ่ม 

แต่ยังไงๆ   ก็ดีใจมากแล้วที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้ว  ในใจคิดว่า ถ้าทำที่นี่ต่อเป็นบ้าแน่ ระหว่างที่ผมกำลังก้มลงเพื่อที่จะ  ไขกุญแจล๊อค ปิดผับ ซึ่งเป็นรูกุญแจจะอยู่ด้านใต้ของกระจกที่เป็นทางเข้า พร้อมกับพูดกับ เอ ว่ากลับ ออฟฟิศ เดี๋ยวจะเล่าให้ฟัง

ในจังหวะเดียวกัน กับที่ผมล็อคกุญแจดังกริ๊ก  สิ่งที่ทำให้ผมกับเพื่อนไม่คุยกันเลย

เพราะ มันพูดไม่ออก นั่นก็คือ ไฟทั้งผับ กลับติดขึ้น สว่างไสว  อีกครั้ง

ซึ่งนั่น มันหมายถึงเบรกเกอร์ตัวใหญ่ข้างใน   มีใครสักคนผลักขึ้น แต่ใครหล่ะ สิ่งนั้นเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอนว่า มันจะดีดกลับขึ้นไปเองเป็นแน่

เพราะผมก็ดึงลงกับมือ  เท่านั้นแหละผมกับเพื่อนนี่วิ่งเลย

 ไปตามทีมงานล้างจานอีกทีมหนึ่ง ซึ่งกำลังปฏิบัติหน้าที่อยู่ในงานเลี้ยงแต่งงาน ภายในโรงแรม เดียวกันที่ไม่รู้เรื่องมาช่วยอีก 3 คน  แต่ไม่ยอมบอกว่า เจออะไรมา

โดยผมกับเพื่อนได้รอที่ข้างนอก  ให้พวกเขาเข้าไปยก เบรกเกอร์ลง

และเมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว   ผมกับเพื่อน จึงเล่าเรื่องดังกล่าว ให้ผู้คนเหล่านั้นฟัง นี่คือเรื่องจริงที่โรงแรม แห่งหนึ่ง  ซึ่งยังคงเปิดให้บริการจริง อยู่ในปัจจุบัน แต่ไม่ชัวร์ว่า ผับดังกล่าวจะเปิดอยู่ไหมนะครับ.