บ้านตากับยายผมอยู่จังหวัดมหาสารคาม เรื่องนี้เกิดขึ้นช่วงที่ผมยังเด็ก จำรายละเอียดได้ไม่มาก แต่พอจะจำจุดสำคัญๆ ได้ หมู่บ้านของผมเป็นหมู่บ้านไม่ได้ใหญ่มาก เพราะฉะนั้นจะมีแต่คนพื้นที่ ที่รู้จักกันหมด

ยายดาเป็นคนแก่ตัวคนเดียว อาศัยอยู่หลังวัด โดยปกติก็จะมีหลวงพ่อเอากับข้าวไปให้บ้าง เพราะยายแก่แล้ว โดยปกติยายแกก็ออกเก็บผัก หาของป่าพวกหน่อไม้ หาจับปูจับปลาในหนองน้ำเล็กๆ ประทังชีวิตไป ผมเองก็เจอยายแกบ่อยนะครับ ยายดาแกใจดีมาก เป็นคนยิ้มแย้มแจ่มใส ดูไม่เคยคิดร้ายกับใครเลย

เรื่องมันเริ่มต้นจากเริ่มมีไก่ชาวบ้านหาย คนก็สงสัยว่าต้องมีใครมาขโมยแน่ๆ หนักเข้าๆ เริ่มหายหลายบ้าน บ้านละ ตัวสองตัว (แต่ไม่พบซากนะครับ) หนักเข้าๆ ผู้ใหญ่บ้านก็ไม่รู้จะทำยังไง เลยจัดเวรเฝ้ายามกันเพื่อดูว่าใครขโมยไป กลับกลายเป็นว่ามีคนเห็นยายดาเดินอยู่แถวเล้าไก่ พอตะโกนเรียก ก็หายไปแบบไม่มีร่องรอย คนที่เห็นเลยไปบอกผู้ใหญ่บ้าน ให้ไปที่บ้านยายดา ระยะทางจากจุดที่เห็นไปบ้านยายดา ประมาณ 3 กิโล ผู้ใหญ่บ้านก็พาคนไป 7-8 คน พอไปถึงบ้าน เรียกหายายดา แต่ไม่มีใครอยู่ ผู้ใหญ่บ้านเลยขึ้นไปดูบนบ้าน สิ่งที่เจอคือถ้วยจานเก่าแบบไม่ได่ใช้มานาน กับข้าวขนมที่เอามาจากวัดก็บูดจนลาขึ้น บ้านก็รกสภาพเหมือนไม่มีใครอยู่มานาน และสิ่งที่ทำให้ทุกคนตกใจคือ ซากไก่ที่ยังไม่เน่าอยู่ 4 ตัว ทุกคนก็เลยเทใจคิดว่ายายดาเป็นปอบแน่นอน จึงช่วยกันตามหา ยายดา จนเรื่องไปถึงหูของหลวงพ่อ หลวงพ่อก็บอกโยมๆว่า ไม่ต้องตามหาหรอก ยายแกไม่กลับมาแล้ว เรื่องนี้ดังหมู่บ้านใกล้เคียงก็กลัวปอบยายดากันหมด...

Advertisement

Advertisement

 

ขอบคุณรูปจาก Ghostcyber

Advertisement

Advertisement