ต้องบอกก่อนว่าผมเป็นช่างภาพนะครับ ผมมักจะเดินทางไปถ่ายรูปสถานที่ต่างๆ หลายที่ตลอดเเล้วเเต่คนจ้าง บางทีก็ไปถ่ายงานส่วนตัวเพื่อเอารูปมาขาย ผมมีโอกาสได้ไปพักที่โรงเเรมเเห่งหนึ่งเเถวในตัวเมือง โรงเเรมนี้ไม่ได้หรูมากครับ เป็นโรงเเรมธรรมดาเเห่งหนึ่ง ตอนที่ผมไปติดต่อก็ปาเข้าไป 2-3 ทุ่มเเล้วเพราะมัวเเต่ถ่ายภาพกับเพื่อนเพลินไปหน่อย ช่วงนั้นเป็นช่วงเทศกาลครับ ตามทางเดินเเละตามถนนคนเดินก็ตกเเต่งบรรยากาศให้สวยกว่าปกติของทุกวัน ผมกับเพื่อนไปติดต่อมาหลายโรมเเรมเเล้วเเต่ว่าไม่มีห้องว่างเลยเพราะเราไม่ได้จองล่วงหน้าไว้ก่อนมาเเบบกระทันหันบวกกับเป็นเทศกาลด้วยห้องพักเลยหาอยากนิดหน่อย เเล้วเราสองคนก็ไปเจอเข้ากับโรงเเรมหนึ่งมัน อยู่ในซอยลึกหน่อยเเต่หน้าโรงเเรมก็เปิดไฟสว่างอยู่ เราเลยไปติดต่อขอพักเเละโชคดีที่โรงเเรมนี้เหลือห้องพักอยู่หลายห้อง เราเลยได้มีที่ซุกหัวนอนกันคืนนั้น เเต่ห้องที่เป็นเตียงคู่เหลืออยู่เเค่ห้องเดียวครับ

Advertisement

Advertisement

 

ทางฝ่ายพนักงานก็ต้อนรับปกติ ไม่มีการเตือนหรือทำหน้าตกใจอะไร  พอมาถึงห้องเราก็วางกระเป๋าวางอุปกรณ์ทุกอย่าง ตอนนั้นปกติครับ ห้องปกติเลยไม่ได้มีอะไรที่สื่อให้เรารู้ว่าเราจะเจอกับอะไร ผมเข้าไปอาบน้ำคนเเรก พออาบน้ำเสร็จก็มานั่งเช็กรูปที่ถ่ายมา พอเพื่อนผมอาบน้ำเสร็จมันก็มาเช็กบ้าง เราถ่ายกันหลายรูปครับเลยใช้เวลาดูรูปกันนานหน่อย กว่าจะเช็กรูปเเละเช็ดกล้องเสร็จก็ปาเข้าไปประมาณ 5 ทุ่มกว่าๆ ผมได้ยินเสียงเคาะประตูห้อง ผมก็เลยเดินไปส่องตาเเมวที่ประตู ปรากฎว่าไม่มีใครครับ หน้าประตูว่างเปล่า ผมเตรียมหันหลังกลับมานอนยังไม่ได้ก้าวขาไปได้ไกลก็ได้ยินเสียงเคาะประตูอีก ผมก็ส่องดูอีกก็ไม่มีใคร ตอนนั้นเริ่มหงุดหงิดเเล้วเพราะปกติเป็นคนอารมณ์เสียกับอะไรไร้สาระง่ายอยู่เเล้ว

Advertisement

Advertisement

 

ผมก็ตัดสินใจเปิดประตูออกไปเเล้วมองซ้ายมองขวาก็ไม่มีใคร ผมก็ปิดประตู สักพักก็ได้ยินเสียงเคาะอีก คราวนี้ผมไม่เปิดครับกะว่าให้มันเคาะจนกว่ามือมันจะเเตกไปข้าง ไม่สนใจ เดินกลับมานั่งที่เตียงเตรียมตัวจะล้มตัวลงนอนเเล้วก็ได้ยินเสียงเหมือนมีคนใช้ห้องน้ำเเบบเหมือนเปิดฝักบัวอาบน้ำอยู่ หันไปมองเพื่อนข้างๆ มันก็อ่านหนังสืออยู่  ตอนนั้นคิดในใจไม่ใช่ละ สะกิดเพื่อนชวนกันไปเปิดประตูห้องน้ำดู ก็ไม่มีอะไรอีก พื้นไม่เปียกน้ำเลยครับ เเห้งสนิท ผมกับเพื่อนคือนอนไม่หลับเเล้วต้องเปิดยูทูปหาอะไรฟัง คราวนี้มันกำลังจะเคลิ้มๆ จะหลับ ได้ยินเสียงเหมือนมีคนเดินทั่วห้องเลยครับ เดินเเล้วหยุดเดินเเล้วหยุด จนมาหยุดข้างเตียงผมเเล้วได้ยินเสียงหัวเราะ หึหึ เเล้วมันก็บ่นพึมพำอะไรไม่รู้เหมือนไม่ใช่ภาษาไทยไอ้เราก็จะลืมตาดูก็ไม่กล้า ต้องนอนฟังเสียงไปจนได้ยินเสียงเพื่อนปลุกถึงได้รู้ว่าเช้าเเล้ว ช่วงกำลังเก็บของถึงได้หันไปมองดูที่หัวเตียงดีๆ ถึงได้รู้ว่ามันมียันต์ติดอยู่บนหัวเตียงของผม เอาไงละทีนี้รีบเก็บของออกจากโรงเเรมสิครับ

Advertisement

Advertisement


พอเจอเหตุการ์ณเเบบนี้เวลาไปนอนต่างที่ผมเลยติดไหว้ขอก่อนเเล้ววางเงินไว้ใต้หมอน