สวัสดี เพื่อนๆนักอ่านทุกท่านครับผมเป็นนักปั่นมือใหม่จะมาเล่าประสบการณ์สุดพิเศษที่ผมได้รับจากการปั่นจักรยานครั้งเเรกของผมครับ

    มันเริ่มจากความต้องการจะลดน้ำหนักของตัวผมเองจึงมองหาหนทางการออกกำลังกายต่างๆเเละในที่สุดผมก็เลือกที่จะมาปั่นจักรยาน เลยกลายเป็นจุดเริ่มต้นให้ผมได้พบกับประสบการณ์ที่แสนธรรมดาเเต่น่าหลงใหลอย่างไม่น่าเชื่อเพราะสิ่งที่การปั่นจักรยานได้ให้ผมนั้นไม่ใช่เเค่น้ำหนักที่ลดลง หรือสุขภาพที่ดีขึ้นเท่านั้น เเต่ผมยังได้พบกับความสงบภายในใจของผมที่เกิดขึ้นระหว่างเส้นทางประมาณ4กิโลเมตรของเส้นทางปั่นจักรยาน ที่สวนสาธารณะแก่งดอนกลาง อำเภอเมืองจังหวัดกาฬสินธุ์แห่งนี้

เตรียมความพร้อมก่อนปั่น“ภาพถ่ายโดยผู้เขียน“

  ช่วงบ่ายวันหนึ่งเป็นช่วงที่ผมเตรียมตัวกำลังจะไปปั่นจักรยานที่พึ่งซื้อมาใหม่ ด้วยความเห่อของใหม่ผมตัดสินใจหยุดงานเร็วขึ้นเเล้วเริ่มไปปั่นตั้งเเต่บ่าย3โมงเลย พอไปถึงแก่งดอนกลางที่แก่งค่อนข้างเงียบเเละสงบมากเพราะเวลาบ่าย3แดดค่อนข้างจะร้อนทำให้ยังไม่มีใครมาออกกำลังกายกันเลยเเม้แต่คนเดียว บรรยากาศเเม้จะร้อนอบอ้าวเเต่ด้วยความที่สวนสาธารณะแห่งนี้มีแหล่งน้ำขนาดใหญ่เเละต้นไม้น้อยใหญ่มากมายขึ้นตามข้างทางเเละมีลมพัดค่อนข้างเเรงทำให้พอบรรเทาเรื่องความร้อนไปได้บ้าง 

Advertisement

Advertisement

  พอผมปั่นจักรยานมาถึงจุดสตาร์ทลมอ่อนๆพัดโชยมาพร้อมกลิ่นหญ้าผสมกับกลิ่นโคลนชวนให้รู้สึกผ่อนคลายเป็นอย่างมากความเครียดจากการทำงานหายไปจนหมดสิ้นตอนนี้เหมือนทั้งโลกไม่มีใครอยู่ ไร้ซึ่งผู้คน ไร้ซึ่งความวุ่นวายมีเพียงสายลม ต้นไม้ เเม่น้ำเเละจักรยานของผมบนโลกนี้

จุดเริ่มต้นที่เงียบสงัด”ภาพถ่ายโดยผู้เขียน”

  ช่วงเเรกของการปั่นเเสงของดวงอาทิตย์ที่สะท้อนกับผิวน้ำระยิบระยับชวนมองเหมือนกับมีอัญมณีมากมายลอยเล่นเเสงอยู่บนผิวน้ำเป็นภาพที่ชวนมองเเละผ่อนคลาย ราวกับต้องมนต์สะกดผมเเทบจะละสายตาจากทิวทัศน์ด้านหน้าของผมไม่ได้ กลิ่นอุ่นๆของอากาศผสมกับกลิ่นหญ้าอ่อนๆทำให้ร่างกายเเละจิตใจของผมได้รับการเยียวยากลับมาสดชื่น มีชีวิตชีวาอีกครั้ง

Advertisement

Advertisement

ช่วงที่มีต้อนไม้ขึ้นเป็นเงาพอบังเเสงแดด”ภาพถ่ายโดยผู้เขียน”

  พอปั่นไปสักพักก็จะเป็นช่วงที่สองเป็นช่วงที่เริ่มมีไม้ยืนต้นขนาดกลางขึ้นมาข้างทางสูงเเค่พอบังเเสงแดดบางส่วนของถนนทำให้รู้สึกร่มรืนขึ้นมาหน่อยเสียงลมพัดผ่านต้นไม้น้อยใหญ่ฟังเเล้วเหมือนกับเป็นเสียงกล่อมจากธรรมชาติกำลังปลอบประโลมผม ความรู้สึกเเย่ๆที่อยู่ในใจถูกทำให้เบาลง เรื่องจุกจิกชวนปวดหัวในชีวิตทั้งหลายถูกปล่อยทิ้งไว้ข้างหลัง ตอนนี้มีแค่ผม จักรยาน เเละธรรมชาติที่เงียบสงบ นี่หรือเปล่าที่เรียกว่าความสุข ผมถามตัวเองอยู่ในใจเเล้วก็ปั่นต่อไปโดยไม่ได้ตอบตัวเองเเต่อย่างใด ให้ความรู้สึกเป็นคำตอบของคำถามของผมตอนนั้นก็น่าจะพอเเล้ว

Advertisement

Advertisement

ป่าสนข้างทางร่มรื้นเย็นสบาย”ภาพถ่ายโดยผู้เขียน”

  หลังจากผ่านหมู่ไม้ยืนต้นขนาดกลางมาส่วนตอนไปเป็นป่าสนยืนต้นสูงตระง่านช่วงนี้ร่มรืนที่สุดเเละเย็นสบายที่สุดในแก่งดอนกลางหลังจากข้ามสะพานเล็กๆมาผมก็รู้สึกถึงลมเย็นๆปะทะตัวผม ต้นไม้สูงๆที่อยู่รอบๆตัวทำให้รู้สึกเหมือนว่าผมตัวเล็กนิดเดียวเเละรู้สึกเหมือนกำลังปั่นจักรยานอยู่ในป่าใหญ่ ธรรมชาติทำให้ผมตระหนักถึงชีวิตชีวิตมนุษย์ธรรมดาที่สั้นมากเมื่อเทียบกับธรรมชาติเเต่ทำไมปัญหามันถึงใหญ่นักหนาราวกับโลกจะเเตกก็ไม่ปาน เเล้วผมก็ตระหนักได้ในที่สุดเเท้จริงเเล้วปัญหาทั้งหมดมันเเค่อยู่ในความคิดของผมเองทั้งหมด การออกมาปั่นจักรยานเเละผ่อนคลายกับธรรมชาติ เป็นการช่วยย้ำเตือนว่าผมก็เพียงสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งบนโลกเกิดมา มีชีวิตเเละคงจะต้องดับไป การเคร่งเครียดหรือมีความรู้สึกทุกข์มากเกินไปสุดท้ายปัญหามันก็ไม่ได้ถูกแก้ไขอยู่ดี ต้นไม้ก็จะยังคงเติบโตต่อไปธรรมชาติก็จะยังคงงดงามเสมอไม่ว่าผมจะทุกข์หรือไม่ก็ตาม เเล้วผมจะเลือกเเบกความทุกข์เอาไว้ในชีวิตที่เเสนสั้นของผมเมื่อเทียบกับธรรมชาติทำไมละครับจริงมั๊ย

ช่วงสุดท้ายลมเเรงมาก”ภาพถ่ายโดยผู้เขียน”

   เเล้วในที่สุดผมก็ปั่นมาถึงช่วงท้ายของเส้นทางส่วนนี้ไม่มีต้นไม้ทั้งเล็กใหญ่ใดใดรายล้อมข้างทางมีเเต่เพียงทุ่งหญ้าที่ปลิวสไวไปตามเเรงลม เป็นจุดสุดท้ายที่จะผ่านก่อนจะวนครบ1รอบหรือประมาณ4กิโลเมตรรอบเเก่งดอนกลางเนื่องจากไม่มีต้นไม้คอยบังลมจุดนี้จึงเป็นจุดที่ลมปะทะค่อนข้างเเรงต้องออกกำลังเยอะ ทำให้เหนื่อยกว่าจุดอื่นๆเป็นจุดที่จะวัดใจนักปั่นว่าจะปั่นต่ออีกสักรอบหรือจะหยุดเเละพอก่อนดี เมื่อปั่นมาถึงจุดที่ใกล้ความสำเร็จที่สุดเเละเป็นจุดที่เหนื่อยที่สุดด้วยเช่นกัน 

   จากประสบการณ์การปั่นจักรยานครั้งนี้ผมได้อะไรกลับมาเยอะมากจากที่คาดหวังไว้ในตอนเเรกแค่เรื่องสุขภาพกายเเต่กลับได้พบการเยียวยาจิตใจอย่างที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อนเป็นโบนัส การเรียนรู้จากธรรมชาติที่ไม่ได้กล่าวคำสอนใดใดกับผมเเต่ธรรมชาติทำเป็นตัวอย่างให้ผมได้ขบคิดเเละเรียนรู้หลายสิ่งหลายอย่างไม่รู้จบ

   เเล้วเพื่อนๆละครับเคยพบกับประสบการณ์บางอย่างที่ทำให้พื่อนๆประหลาดใจแบบผมรึเปล่า

บางทีการออกไปทำอะไรใหม่ๆอาจมอบประสบการณ์ที่คาดไม่ถึงให้เพื่อนๆเหมือนกับที่ผมเจอก็ได้นะครับ^^