ถ้าโลกนี้ที่ไม่อินเทอร์เน็ต ไม่มีสื่อโซเชียล ไม่มีคอมพิวเตอร์ เราจะใช้ชีวิตยังไง

คำถามนี้เกิดขึ้นในความคิดของฉัน ในวันที่ออฟฟิศของฉันไฟดับ..

ออฟฟิศของฉันเหมือนออฟฟิศทั่วไป บรรยากาศช่วงเช้าภายในออฟฟิศทุกคนพูดคุยกันสนุกสนานแต่แทบไม่สบตากัน บางคนกำลังเปิดคอมพิวเตอร์ บางคนกำลังพิมพ์งานที่ได้รับมอบหมายอย่างเร่งรีบ บางคนกำลังเสียบปลั๊กชาร์จแบตโน้ตบุ๊ก บางคนกำลังเสียบปลั๊กชาร์จแบตโทรศัพท์ กิจกรรมเหล่านี้ คือ ภาพเดิม ๆ ของทุกวันที่เกิดขึ้น

https://www.pexels.com/photo/light-smartphone-macbook-mockup-67112/

ขอบคุณภาพจาก : https://www.pexels.com/photo/light-smartphone-macbook-mockup-67112/

ชั่วโมงการทำงานเริ่มขึ้น ทุกคนประจำพื้นที่ของตัวเอง สักพักไฟที่ออฟฟิศของฉันดับลง โดยที่ไม่มีสัญญาณใด ๆ เตือน แม้แต่กระพริบสักครั้งก็ไม่มี ทุกคนในออฟฟิศ อุทานพร้อมกัน "อ้าว..." ตามด้วยคำสร้อยตามความถนัดของแต่ละคน และต่างพูดกันว่า อีกไม่นานไฟคงจะมา เพราะทุกคนชินกับสถานการณ์แบบนี้ การทำงานหยุดนิ่ง ทุกคนหันไปจับโทรศัพท์มือถือและเสพโซเชียลในมุมของตัวเอง

Advertisement

Advertisement

ปกติไฟที่ออฟฟิศจะดับไม่เกิน 5 นาที แล้วก็จะใช้งานได้ปกติ...ขณะนั้น เวลาผ่านไป 15 นาที ไฟยังไม่มา ทุกคนในออฟฟิศ เริ่มเดินวนไปมาสลับกับการจับโทรศัพท์มือถือของตน พร้อมทั้งมีเสียงบ่น "งานต้องส่งภายในเที่ยงนี้ ไฟล์งานอยู่ในเครื่อง กดเซฟงานไม่ทัน" ต่าง ๆ นานาของปัญหาเริ่มมาเรื่อย ๆ เวลาผ่านไปเกือบ 30 นาที ไฟก็ยังไม่มา ปัญหาต่าง ๆ เริ่มมาอีกเรื่อย ๆ พร้อมกับเสียงบ่น "แบตโทรศัพท์จะหมดแล้ว" 

ฉัน คือ หนึ่งในผู้ประสบเหตุที่กดเซฟงานไม่ทัน แบตโทรศัพท์ของฉันก็กำลังจะหมด 

ความคิดของฉันจึงผุดคำถามข้อหนึ่งขึ้นมา "สมัยก่อนเราอยู่กันยังไง" ทำไมวันนี้ ชีวิตดูวุ่นวายเหลือเกิน ฉันพยายามนั่งมองบรรยากาศโดยรอบ ประกอบกับเหตุการณ์ที่เคยผ่านมาเพื่อหาคำตอบให้แก่ตัวเอง ภาพจำเก่า ๆ จึงย้อนกลับมา

Advertisement

Advertisement

https://www.pexels.com/photo/clear-glass-with-red-sand-grainer-39396/

ขอบคุณภาพจาก : https://www.pexels.com/photo/clear-glass-with-red-sand-grainer-39396/

ชีวิตกับการทำงาน ย้อนกลับไปวัยที่ฉันยังเด็ก พ่อของฉันซึ่งอดีตเป็นข้าราชการ ตำแหน่ง การเงินและบัญชี ในสมัยนั้น การทำงานใช้เครื่องพิมพ์ดีดเป็นหลัก และเปลี่ยนมาใช้คอมพิวเตอร์ในช่วงหลัง ๆ

ทุก ๆ เดือน เป็นช่วงเวลาที่ฉันเบื่อมาก เพราะพ่อจะหอบบัตรเงินเดือนของข้าราชการมาให้ฉันช่วยกรอกข้อมูล ซึ่งใช้วิธีการเขียนมือ เพราะสมัยนั้นยังไม่ใช้คอมพิวเตอร์ในการเก็บข้อมูล ฉันรู้สึกไม่ชอบเลย เพราะข้อมูลเยอะมาก ไม่ใช่แค่เพียงการกรอกบัตรเงินเดือน พ่อยังให้ฉันช่วยพิมพ์ข้อมูลลงในกระดาษด้วยเครื่องพิมพ์ดีด รู้ไหมเครื่องพิมพ์ดีดเจ้ากรรม ทำให้นิ้วของฉันถลอก เพราะฉันกดปุ่มตัวอักษรพลาด ซึ่งฉันเป็นลูกข้าราชการก็จะวน ๆ อยู่กับงานแบบนี้มาโดยตลอด มาช่วงหลัง ๆ เริ่มมีการใช้คอมพิวเตอร์และเชื่อมต่อปรินต์เตอร์โดยตรงกับคอมฯ บันทึกงานโดยดิสก์บ้าง CD บ้าง แฟลชไดร์ฟบ้าง แต่การส่งข้อมูลให้กันก็ยังคงใช้การเดินทางเป็นหลัก 

Advertisement

Advertisement

เหตุการณ์ตอนนั้น เมื่อยกมาพูดตอนนี้ มันก็อาจจะดูลำบากพอควร แต่ในสมัยนั้น ถ้าตัดความรู้สึกไม่อยากทำ เพราะฉันห่วงเล่นกับเพื่อน และไม่เข้าใจว่า ทำเพื่ออะไร ฉันว่างานนั้นดูคลาสสิคมากเลยนะ บัตรเงินเดือน ต้องกรอกข้อมูลอย่างระมัดระวัง งานทุกชิ้นดูมีคุณค่า ต่างกับสมัยนี้ ถ้าพิมพ์ผิดก็แค่ปรินต์ใหม่ การส่งข้อมูลสมัยนั้นอาจจะดูลำบากต้องใช้เวลาเดินทาง แต่มันทำให้เรารู้จักการรอคอย รู้จักการจัดสรรเวลาที่เป็นระบบ รอบคอบและวางแผนให้เป็น 

สังคม ทุกคนไม่ต้องจับโทรศัพท์มือถือ หันหน้าคุยกัน ถ้ามีกิจกรรมก็ทำร่วมกัน โฟกัสที่กิจกรรมนั้น ๆ ต่างกันนะกับสังคมสมัยนี้ หากนัดเพื่อนทานข้าว ปาร์ตี้วันเกิด บรรยากาศภายในงานหันไปทางไหน ส่วนใหญ่ก็เล่นโทรศัพท์ นั่งข้างกันแต่แชทคุยกัน นั่งข้างกันแต่คุยกับคนอื่นผ่านสื่อโซเชียล เคยไหมอยู่ในบรรยากาศปาร์ตี้ ชวนเพื่อน "ชนแก้ว" ภาพที่เห็นคือ เพื่อนยกแก้วชนกับเรา แต่มืออีกข้างถือและจ้องโทรศัพท์ อารมณ์ตอนนั้น คืออะไร ต้องการอะไร แล้วจะออกมาเจอเพื่อนเพื่ออะไร

https://www.pexels.com/photo/ask-blackboard-chalk-board-chalkboard-356079/

ขอบคุณภาพจาก : https://www.pexels.com/photo/ask-blackboard-chalk-board-chalkboard-356079/

คำตอบที่ได้ คือ "ถ่ายรูป เช็คอิน และโพสต์" รอยอดไลค์ 

ฉันเป็นอีกคนหนึ่งที่อยู่ในช่วงวัยที่สมัยเด็กเล่นดีดลูกแก้ว กระโดดยาง พักเที่ยงก็ออกมาเล่นกลางแดดกับเพื่อน ๆ พอโตมาฉันก็อยู่ในยุคที่อินเทอร์เน็ตมีบทบาทมาก สังคมออนไลน์ก็เริ่มอิทธิพล ทุกวันนี้ ฉันนั่งมองเด็ก ๆ ในวัย 3 - 5 ขวบ เล่นมือถือแทบจะเก่งกว่าใครหลายคน เมื่อเทียบกับในวัยที่โตกว่าและพบว่า สัญญาณอินเทอร์เน็ต และแบตโทรศัพท์ สำคัญกว่าเพื่อนหรือคนรอบข้างที่อยู่ข้างตัว

https://www.pexels.com/photo/men-sits-of-sofa-1036804/ขอบคุณภาพจาก : https://www.pexels.com/photo/men-sits-of-sofa-1036804/

นับวัน อินเทอร์เน็ตจะยิ่งฝังเข้าไปอยู่ในทุกส่วน ทุกกิจกรรม ทุกเวลาของทุกคน ฉันอยากให้ทุกคนมองคุณค่าจากสิ่งรอบข้างที่เรามี ไม่ว่าจะเป็นคนรอบข้าง เวลาที่เรามี งานที่เราทำ กิจกรรมที่เรารัก โดยใช้อินเทอร์เน็ตเป็นองค์ประกอบหนึ่งในการดำเนินกิจกรรม แต่ไม่ใช่องค์ประกอบหลักในการขับเคลื่อนทุกอย่าง...


ขอบคุณภาพหน้าปกจาก  : www.pexels.com/photo/bandwidth-close-up-computer-connection-1148820/