หลายๆ คนที่ต้องเดินทางออกต่างจังหวัดบ่อยๆ คงจะเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับโรงแรมมาพอสมควร วันนี้ผมมีเรื่องหลอนๆ ที่เป็นประสบการณ์ที่ไม่น่าจดจำ มาเล่าให้ฟังครับ

          ครั้งหนึ่งผมได้มีโอกาสเดินทางไปเที่ยวกับเพื่อนๆ เราไปกัน 5 คน เราวางแผนเดินทางไปกันหลายที่ ขับรถไปแวะไปจากเชียงใหม่ปลายทางระยอง ซึ่งถือว่าเป็นระยะทางไกลพอสมควร แต่ช่วงนั้นเราลาพักร้อนจึงมีเวลาหลายวัน  เรากินเที่ยวกันอย่างสนุกสนาน ถือว่านานๆ มาที ขับรถไปแวะไปทีละจังหวัดเป็นอะไรที่สนุกตื่นเต้นสุดๆ  

          พอถึงปลายทางจังหวัดระยอง ซึ่งวันนั้นเราไปถึงประมาณ 4 ทุ่ม ก็ไปนั่งเล่นริมหาดกันนิดหน่อย ตกลงกันพรุ่งนี้จะลงมาเล่นน้ำกันตั้งแต่เช้าจะมาชมบรรยากาศทะเลยามเช้า ด้วยความเหนื่อยล้าเราจึงชวนกันไปหาที่พัก เราขับรถสอบถามที่พักส่วนใหญ่เต็มทั้งหมด

Advertisement

Advertisement

          จนมาถึงปลายหาดมีโรงแรมแห่งหนึ่ง ซึ่งไม่ใหญ่มากนัก แต่อยู่ห่างไกลจากโรงแรมอื่นๆ พวกเราจึงรีบเข้าไปสอบถาม ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี พนังงานแจ้งว่าเหลือว่าง 1 ห้องพอดี แต่ถ้าจะพักกันถึง 5 คน จะต้องเสียค่าใช้จ่ายเพิ่ม เราก็ยินดีเพราะที่อื่นก็เต็มหมดแล้ว

         เราจึงเอารถไปจอดและเตรียมกระเป๋าขึ้นโรงแรม ที่ลานจอดรถกว้างขวาง เพื่อนคนหนึ่งหันไปสอบถามกับ รปภ.ว่าทำไมไม่มีรถสักคัน  รปภ.ตอบว่า ลูกค้าส่วนใหญ่เอารถไปจอดที่ลานด้านหลังครับ พวกเราก็ไม่สนใจอะไรรีบเก็บข้าวของเตรียมขึ้นห้องพัก

         เดินเข้ามาถึงด้านในกำลังจะกดลิฟต์ เจ้าหน้าที่แจ้งว่า เมื่อสักครู่ไฟตกลิฟต์ไม่สามารถใช้งานได้ จึงให้เราเดินขึ้นบันได เราก็ไม่ขัดข้องอะไรเพราะห้องพักอยู่แค่ชั้น 4 เอง เราก็เดินเข้าห้องพักตามปกติ หลังจากเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวันอาบน้ำกันเป็นที่เรียบร้อยแล้วก็หลับกัน

Advertisement

Advertisement

       เช้ามาได้ยินเสียงนาฬิกาปลุก ตอน 6 โมงเช้า ซึ่งก็ยังไม่สว่างดี พวกเราตั้งใจว่าจะลงไปดูวิวทะเลกันช่วงเช้า ทันใดนั้นก็มีเพื่อนคนหนึ่งร้องขึ้น เห้ยๆ อะไรวะเนี่ย!! พร้อมปลุกให้พวกเราตื่น พวกเราอยู่กันที่ไหน!!  ทุกคนตื่นและตกใจมาก เพราะจากที่นอนนุ่มๆ ห้องพักสวยๆ แต่กลับเป็นห้องร้าง เต็มไปด้วยใบไม้ใบหญ้า

       พวกเราพยายามสองไฟจากมือถือ ส่องดูรอบๆ สภาพที่เห็นคือห้องรกร้างดูเหมือนไม่เคยมีใครอยู่มาแล้วหลายปี เพื่อนคนหนึ่งบอกว่าให้เราตั้งสติกันก่อน และค่อยๆ จับมือกันเดินตามกันออกมา ห้ามวิ่งเป็นอันขาดเดี๋ยวพลัดตก  เราเปิดประตูห้องออกเกาะกันเป็นกลุ่มด้วยความกลัวไม่มีใครกล้าอยู่ด้านหลัง

        ค่อยๆ เดินลงบันไดช้าๆ ทีละขั้นๆ จนถึงรถพวกเรารีบขับรถออกมาชายหาดโดยเร็ว เมื่อพบผู้คนจึงจอดพักตั้งสติกัน และทบทวนว่าสิ่งที่เราเจอเมื่อสักครู่มันคืออะไร

Advertisement

Advertisement

        ตอนกลางคืนเราเข้าไปสอบถามห้องพักว่าง 1 ห้อง เราเอารถไปจอดซึ่งมีรถเราคันเดียว เราจะขึ้นลิฟต์ แต่ไฟตกลิฟต์ขึ้นไม่ได้ เช้ามา เราตื่นขึ้นมาอยู่ในโรงแรมร้างชั้น 4 จากที่สวยๆ ที่นอนนุ่มๆ กลายเป็น ห้องรกร้างที่เหมือนไม่มีใครเคยมาแล้วหลายปี แล้ว รปภ. พนักงานที่นั่น  คืออะไรถ้าไม่ใช่...

       หลังจากนั้นพวกเราจึงเข้าวัดไปทำบุญ พร้อมเล่าเรื่องให้หลวงพ่อฟัง หลวงพ่อจึงเล่าประวัติความเป็นมาของโรงแรงแห่งนั้นให้ฟังว่า โรงแรมแห่งนั้นเคยถูกไฟไหม้ ทั้งลูกค้าและพนักงานที่นั่นเสียชีวิตนับร้อยศพ วันดีคืนดีก็จะมีคนเห็นเหมือนว่ายังเปิดบริการตามปกติบ้าง โดนหลอกให้เข้าไปพักบาง

        หลวงพ่อเล่าเสร็จจึงอาบน้ำมนต์ให้พวกเรา หลังจากนั้นพวกเราจึงเดินทางกลับเชียงใหม่ในทันที ขับรถยาวโดยที่ไม่แวะพักที่ไหนอีกเลย

 

ภาพโดย Free-Photos จาก Pixabay