เรื่องนี้เราเล่าต่อจากเรื่องอาคารสาม เพราะเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในอาคารสามเช่นกัน ผู้อ่านคนไหนที่ยังไม่เคยอ่านเรื่องอาคารสามไม่เป็นไร เราจะเล่าให้ฟังคร่าวๆ เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อสิบปีที่แล้ว เราเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาของโรงเรียนแห่งหนึ่งอยู่ในจังหวัดระยอง เรามีพี่ข้างบ้านชื่อว่า กวาง พี่กวางเรียนอยู่โรงเรียนเดียวกันกับเราและเป็นรุ่นพี่ม.5 ทุกวันหยุดพี่กวางจะสอนการบ้านให้เรา และเราชอบให้พี่กวางเล่าให้ฟังเกี่ยวกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นในโรงเรียนประเภทหลอนๆ โรงเรียนแห่งนี้อาคารสามขึ้นชื่อว่าน่ากลัวสุด บางครั้งเดินๆอยู่ก็เสียวสันหลังวาบ พี่กวางยังเล่าเรื่องอาคารสามยังไม่จบจึงเล่าให้เราฟังต่อ อาคารสามนอกจากเรื่องห้องน้ำชายที่ดังๆในเรื่องของความน่ากลัวจนไม่กล้าเข้าห้องน้ำอาคารนี้คนเดียวแล้ว ก็ยังมีห้องสุดหลอนที่เคยปิดตายมาแล้วครั้งหนึ่งอย่างห้อง336 ที่เคยมีเด็กกระโดดตึกตายจากห้องนี้ลงไปข้างล่างตายคาที่

Advertisement

Advertisement

                  ห้อง 336 เป็นห้องประจำชั้นนักเรียนมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 3\5 ณ ตอนนั้น หนึ่งห้องเรียนมีจำนวนนักเรียนไม่มากทำให้อาจารย์ประจำชั้นกับนักเรียนสนิทกันมาก เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นตอนที่พี่กวางเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 3 แต่พี่กวางเรียนอยู่ห้องหนึ่ง เรื่องนี้เป็นเรื่องของพี่ชมพู่ พี่กวางรู้จักกับพี่ชมพู่ แต่ไม่ค่อยสนิทเท่าไหร่เคยคุยกันไม่กี่ครั้ง พี่ชมพู่เป็นคนนิสัยดี ร่าเริง อารมย์ดี บ้านก็รวย และที่สำคัญเป็นนักเรียนดีเด่น เรียนเก่ง หน้าตาดี ไม่มีใครคิดว่าจะเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นกับพี่ชมพู่ วันนั้นเป็นตอนเย็นหลังเลิกเรียนทุกคนก็ทำความสะอาดห้องตามเวรที่ได้รับมอบหมายมา พี่ชมพู่รับอาสาเพื่อนร่วมเวรทุกคนว่าจะทำความสะอาดห้องเรียนเองคนเดียวเพราะวันนี้พ่อแม่มารับช้า พี่ทุกคนจึงปล่อยให้พี่ชมพู่ทำเวรอยู่คนเดียวตามที่พี่ชมพู่ขอ

Advertisement

Advertisement

                เช้าวันรุ่งขึ้นพ่อแม่ของพี่ชมพู่โทรติดต่ออาจารย์ประจำชั้นปีตั้งแต่เช้า เพราะเมื่อคืนพี่ชมพู่ไม่ได้กลับบ้าน อาจารย์จึงโทรหาเพื่อนสนิทพี่ชมพู่ แต่ก็ไม่มีใครรู้ว่าพี่ชมพู่ไปอยู่ไหน สักพักก็มีสายหนึ่งโทรหาอาจารย์ให้อาจารย์ไปโรงเรียนตั้งแต่เช้า เนื่องจากพบเด็กอยู่หลังอาคารสามนอนจมกองเลือดอยู่ วันนั้นโรงเรียนสั่งหยุดเรียนทันทีโดยไม่แจ้งสาเหตุ อาจารย์ไปดูที่เกิดเหตุพอว่าเป็นพี่ชมพู่ จึงติอต่อผู้ปกครองทันที พ่อแม่ของพี่ชมพู่เสียใจมากทำไมลูกสาวของตัวเองถึงคิดสั้นแบบนี้ ทำไมไม่ปรึกษาพ่อแม่ก่อน และทุกคนไม่มีใครรู้สาเหตุที่แท้จริงที่ทำให้พี่ชมพู่ตัดสินใจแบบนี้

Advertisement

Advertisement

               และหลังจากนั้นช่วงแรกมีคนพบเห็นพี่ชมพู่บ่อยมาก บางคนเดินผ่านก็เห็นพี่ชมพู่นั่งอยู่ในห้อง 336 แล้วยิ้มให้ บางคนเดินผ่านห้องทั้งๆที่ห้องล็อคกุญแจอยู่กลับเห็นคนเดินไปเดินมาอยู่ในห้อง บางคนอยากลองของแอบมองลอดช่องประตูดูว่าในห้องมีอะไร แต่ต้องรีบวิ่งหนีเพราะเจอดวงตาอีกคู่มองสวนทางมา ตอนช่วงเย็นๆรปภ.เดินตรวจเวรยามตามปกติก็จะเห็นพี่ชมพู่กระโดดตกลงมา และพี่กวางเคยได้ยินอีกว่าเคยมีรปภ.คนหนึ่งทะเลาะกับเมียจึงมานอนที่ป้องยาม มีนักเรียนคนหนึ่งเดินมาหาแล้วถามว่าเห็นร่างหนูมั้ย? แล้วตั้งแต่วันนั้นรปภ.คนนั้นลาออกไปเลย