กลางดึกคืนหนึ่ง วัฒขับรถไปตามเส้นทางถนนที่ไร้ซึ่งผู้คน มีเพียงแค่เขากับวิทยุบนรถที่อยู่เป็นเพื่อนคลายเหงาให้กันเท่านั้น วัฒเอื้อมมือไปเปลี่ยนช่องวิทยุเพื่อหาช่องที่ถูกใจ ในขณะที่สายตาของวัฒกำลังโฟกัสกับวิทยุและไม่ทันได้มองทางอยู่นั้น ฉับพลันเมื่อเขาเหลือบตากลับมามองยังบนท้องถนนอีกครั้ง ก็ต้องเหยียบเบรกอย่างกะทันหันจนศีรษะแทบคะมำ เพราะมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งนั่งยองๆ อยู่ตรงกลางถนน และเขาเกือบขับชนเธอเข้าแล้ว ถ้าไม่ติดที่ว่าเบรคทันเสียก่อน

01(เครดิตภาพ KELLEPICS - Pixabay)

          วัฒรีบเปิดประตูรถลงไปดูและอีกทั้งก็ไม่ลืมที่จะหยิบปืนพกในเก๊ะลิ้นชักลงไปด้วย มีเด็กสาวกำลังก้มหน้าก้มตาร้องไห้อยู่ เมื่อมองดูจากเสื้อผ้าที่หลุดรุ่งริ่งของเธอแล้ว วัฒคิดว่าเด็กน้อยคนนี้น่าจะเป็นเด็กเร่ร่อนที่ชอบออกมาเดินเตร็ดเตร่ขอทานตามถนนเส้นนี้อยู่บ่อยๆ เป็นแน่ แต่แปลกที่เขาเห็นเด็กสาวคนนี้แค่เพียงคนเดียว เพราะเด็กกำพร้าบนถนนเส้นนี้มักจะมากันเป็นกลุ่มๆ เสียมากกว่า

Advertisement

Advertisement

02(เครดิตภาพ rkarkowski - Pixabay)

          "เป็นอะไรหรือเปล่าหนู" วัฒถามพร้อมกับก้มหน้าลงไปดูเด็กสาวหน้าตามอมแมม เธอค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมาหาวัฒ เเละเอ่ย "หนูอยากกลับบ้าน" คำตอบของเด็กสาวทำให้วัฒอ้ำอึ้งไปสักพัก เพราะเขาคิดว่าบ้านของเธอน่าจะอยู่แถวๆ นี้ ไม่น่าจะหลงทางนี่นา.. แต่วัฒก็ตัดสินใจเอ่ยถามถึงที่อยู่ของเด็กน้อย "บ้านหนูอยู่ไหนล่ะ เดี๋ยวน้าไปส่ง"

          "พาเพื่อนหนูไปส่งด้วยได้ไหมคะ เพื่อนก็อยากกลับบ้านเหมือนกัน"

          วัฒหันมองซ้ายขวา แต่ก็ไม่พบวี่แววเพื่อนของเด็กสาว "เพื่อนหนูอยู่ไหนล่ะ" สิ้นคำถามของวัฒ สาวน้อยก็จูงมือพาวัฒกึ่งวิ่งกึ่งเดินเข้าไปในป่าทันที

Advertisement

Advertisement

          วัฒเกิดความกลัวเล็กน้อย แต่ก็คิดว่าเด็กตัวเล็กแค่นิดเดียวไม่น่าจะเป็นภัยกับเขาได้ อีกทั้งเขาก็มีอาวุธพกติดตัวมาด้วย 

          เขาเดินข้ามสะพานไปกับเธอ และแล้วเด็กสาวก็พาเขามาหยุดลงตรงบริเวณกะท่อมเก่าหลังหนึ่งที่ตั้งอยู่กลางป่า "เพื่อนหนูอยู่ในนั้น" เด็กสาวชี้มือไปที่กะท่อม วัฒได้ยินเสียงเด็กเล่นกันเสียงดังเจื้อยแจ้วออกมาจากภายในกะท่อมตรงหน้า ทำให้เขาตัดสินใจเดินเข้าไปดูข้างในทันที

          แอ๊ด....

          เมื่อเปิดประตูเข้าไปวัฒกลับพบเพียงแต่ความว่างเปล่า ภายในกะท่อมเป็นห้องสี่เหลี่ยมขนาดเล็กที่ข้างในมีตู้เสื้อผ้าขนาดกลางวางอยู่ เมื่อหันหลังกลับไปดูยังข้างนอกกะท่อมเด็กสาวที่พาเขามาเธอก็ไม่อยู่ตรงนั้นเสียแล้ว ในใจวัฒได้แต่คิดว่า 'โดนแล้วไง'

          กุกกักๆๆ

Advertisement

Advertisement

          วัฒตกใจจนแทบล้มลงไปกองกับพื้น เพราะตู้เสื้อผ้าดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างที่ดิ้นได้อยู่ในนั้น จนเกิดเป็นเสียงดังกุกกักตามมา ยิ่งไปกว่านั้นก็มีเสียงหัวเราะของเด็กมากมายหลายคนดังลั่นออกมาจากตู้เสื้อผ้า จนทำให้วัฒหลับตาปี๋เอามือปิดหูด้วยความกลัว

          "อย่ามาหลอกมาหลอนกันเลย พี่กลัวแล้ว!"

          สักพักเสียงหัวเราะก็ค่อยๆ เงียบหายไป

 

04(เครดิตภาพ nidan - Pixabay)

          วัฒลืมตาขึ้นและค่อยๆ เอามือที่ปิดหูออก เมื่อเห็นว่าสถานการณ์เริ่มเป็นใจแล้วเขาก็รีบหันหลังเตรียมออกวิ่งทันที

          แกร๊ง...

          เป็นเสียงกุญแจรถของวัฒที่ร่วงลงออกมาจากกระเป๋ากางเกง ทำให้วัฒชะงักด้วยสีหน้าที่ขัดใจอย่างเห็นได้ชัด "มาหล่นอะไรตอนนี้...!" วัฒหันหลังกลับไปในกะท่อมเพื่อที่จะเก็บกุญแจ แต่ก็ตกใจจนแทบช็อคเมื่อเด็กสาวที่พาเขามาที่นี่ดันมายืนอยู่ตรงหน้าของเขาตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ แถมเธอยังใจดีอาสาหยิบกุญแจขึ้นมาจากพื้นให้เขาอีก

          วัฒยิ้มแหยๆ ให้เธอ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบกุญแจรถอย่างกล้าๆ กลัวๆ

          และเมื่อเขาตั้งท่ากำลังจะเดินออกจากกะท่อมเสียงหนึ่งของเด็กสาวก็ดังไล่หลังตามมา

          "พาหนูกลับบ้านด้วยนะพี่ชาย"

          สิ้นเสียงของเด็กสาว วัฒก็ใส่เกียร์สี่วิ่งหน้าตั้งออกจากกะท่อมทันที... และเขาก็ไม่กล้าขับรถผ่านมายังถนนเส้นนี้คนเดียวอีกเลย


(เครดิตภาพประกอบปก enriquelopezgarre - Pixabay)