เมื่อช่วงปี 2011 หลังจากเกิดวิกฤตการณ์น้ำท่วมใหญ่ในภาคกลาง โรงงานอุตสาหกรรมน้อยใหญ่ได้รับผลกระทบกันถ้วนหน้า บ้างต้องปิดโรงงาน บ้างก็ย้ายหนีไปที่อื่น ซึ่งหนึ่งในเป้าหมายใหม่ ในการลงหลักปักฐานก็คือนิคมอุตสาหกรรม 304 ในจังหวัด.ปราจีนบุรี ซึ่งแน่นอนว่าพอโรงงานอุตสาหกรรมเพิ่มมากขึ้น จำนวนประชากรก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน ทำให้ธุรกิจประเภทหอพักพนักงานเติบโตและมีการแข่งขันกันรุนแรงมากขึ้น เจ้าของหอพักแห่งหนึ่งได้ไปทำสัญญากับบริษัทขนาดใหญ่ที่จะย้ายมาในอนาคต แต่ทว่าเมื่อวันครบกำหนดใกล้มาถึงการก่อสร้างกลับเต็มไปด้วยอุปสรรค เดี๋ยวก็น้ำไม่ไหล ไฟดับ ฝนตก เครนล้ม เยอะแยะไปหมด เจ้าของหอกลัวว่าตนจะโดนปรับค่าผิดสัญญา จึงไปบนบานศาลกล่าวกับเจ้าที่เจ้าทางไว้ ในขณะเดียวกันก็เพิ่มเวลาทำงานให้กับทีมก่อสร้างเพื่อให้งานเสร็จเร็วยิ่งขึ้น จนกระทั่งมีคนงานก่อสร้างชาวกัมพูชาเป็นลมแล้วพลัดตกลงมาเสียชีวิต เจ้าของหอเลยตัดสินใจเพิ่มกำลังคนเป็น 2 เท่าเพื่อให้พนักงานได้เปลี่ยนกะกันทำงาน แล้วหอนั้นก็สำเร็จลุล่วงไปในเวลาที่เฉียดฉิว 

Advertisement

Advertisement

         พอครบกำหนดเวลา พนักงานที่ย้ายตามโรงงานมาจากต่างจังหวัด ไม่ได้รู้เรื่องราวอะไร ก็เข้าไปพักที่หอพักแห่งนี้ด้วยความสบายใจว่าเป็นหอพักใหม่ไม่มีประวัติ หนึ่งในผู้เข้าพักก็คือพี่ปุ้ม ผู้ที่เล่าเรื่องราวสุดสะพรึงกลัวให้เราฟังนั่นเอง พี่ปุ้มแกเป็นคนนอนหลับยากยิ่งถ้าแปลกที่ยิ่งไปกันใหญ่ แกนอนพลิกไปพลิกมาจน 4 ทุ่มกว่าๆแกก็ได้ยินเสียง "ป๊อกๆ ป๊อกๆ" คล้ายกับคนเอาเหล็กกระเทาะกับพนัง ในตอนแรกๆแกก็ไม่ได้คิดอะไร แต่เสียงนี้มันจะดังขึ้นทุกคืนในเวลาใกล้ๆกัน เสียงจะดังจากด้านซ้ายมือไปทางขวามือของห้อง อยู่มาวันหนึ่งแกเกิดคิดสงสัยเลยเปิดประตูออกไปดู แกก็เห็นผู้ชายตัวสูงใหญ่เดินจากบรรไดทางขึ้นไปฝั่งกำแพง เอาถังปูนคล้องแขนไว้ อีกมือก็เอาเกรียงคนผสมปูน แล้วเคาะเอาปูนที่ติดเกรียงออก เกิดเป็นเสียงดัง"ป๊อกๆ" ซึ่งดูยังไงๆก็ไม่ใช่คนในบริษัทอย่างแน่นอน  แกแอบมองอยู่อย่างนั้นด้วยความสงสัย แต่พอไปถึงสุดปลายทางผู้ชายคนนี้กลับหายวับไปกับตา ราวกลับว่าเขาสิงเข้าไปในกำแพงเสียแล้ว ตอนนั้นแกกลัวมากจึงรีบปิดประตูแล้วนอนคลุมโปงจนถึงเช้า พอวันรุ่งขึ้นแกเลยเล่าเหตุการณ์ที่เจอให้เพื่อนรุ่นพี่ฟัง ปรากฏว่าเพื่อนของแกเจอหนักกว่า คือโดนอำเห็นเป็นเงาผู้ชายร่างใหญ่นั่งทับอยู่บนหน้าอก ผู้ชายคนนั้นร้องไห้คร่ำครวญสลับกับพูดภาษาต่างประเทศ ซึ่งคิดว่าน่าจะเป็นภาษาเขมร พอแกตั้งสติได้แกเลยสวดพระคาถาชินบัญชรจึงรอดมาได้ พี่ปุ้มและเพื่อนรุ่นพี่คนนั้นจึงตัดสินใจทิ้งสวัสดิการบริษัท ออกมาเช่าหออื่นอยู่ เลยได้เจอกับแม่บ้านคนหนึ่งที่เคยทำงานที่หอสุดเฮี้ยนนั้น แม่บ้านเล่าให้ฟังว่า ตอนที่สร้างหอนั้นมีอุปสรรคเยอะ เจ้าของหอเลยบนไว้ด้วยชีวิตคน 1 คน จนในที่สุดก็เกิดเหตุสลดขึ้น แต่ความเฮี้ยนยังไม่จบเท่านี้ เพราะพนักงานคนอื่นต่างก็เจอวิญญาณชายคนนี้หลอกหลอน จนต้องย้ายออกจากหอไปหลายคน เจ้าของหอเห็นถ้าไม่ดีก็เลยนิมนต์พระมาสวดทำบุญให้วิญญาณกรรมกรชาวต่างด้าวคนนั้น แต่เชื่อหรือไม่ว่าตกกลางคืนของคืนนั้น ยามของหอถูกผู้เช่าที่เมามาแทงจนเสียชีวิต กลายเป็นวิญญาณอีกดวงที่ต้องเร่ร่อนอยู่ในหอพักแห่งนั้นต่อไป

Advertisement

Advertisement

 

ขอบคุณรูปภาพจาก : https://pixabay.com/th/