ยายมีเดินเก็บเห็ดไปเรื่อยๆด้วยความเพลิดเพลินจนกระทั่งเเกเห็นเท้าสีดำอยู่ข้างหน้า เเกค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองไล่ขึ้นไปเรื่อยจนเห็นชายผ้าโสร่งสีเเดง

     เรื่องนี้เป็นประสบการณ์ ที่เเม่ของผู้เขียนได้เล่าให้ผู้เขียนฟังเมื่อครั้งผู้เขียนยังเป็นเด็ก ซึ่งผู้เขียนยังจำได้ดี เพราะเรื่องราวมันชวนให้ผู้เขียนนึกจินตนาการภาพตามเรื่องเล่าด้วยความขนหัวลุก

     ย้อนกลับไปเมื่อสามสิบกว่าปีที่เเล้ว สมัยนั้นความเจริญยังเข้าไม่ถึงหมู่บ้านของเเม่ ไฟฟ้าก็ยังไม่มีใช้ ผู้คนต้องอาศัยจุดตะเกียงให้ความสว่างยามค่ำคืน เเม่เล่าให้ฟังว่า เเม่ในตอนนั้นยังเป็นวัยรุ่นอายุยี่สิบต้นๆ เเม่ต้องไปรับจ้างคัดเเยกถั่วอีกหมู่บ้านหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลมาก เเละทางกลับบ้านของเเม่จะต้องผ่านสวนของตายม ซึ่งว่ากันว่าเเกเป็นคนหวงสวนของเเกมาก เวลาค่ำเเกจะมานั่งสูบบุหรี่อยู่ตรงตะเเคร่หน้าบ้านเพื่อสอดส่องคนที่จะเข้ามาขโมยของในสวนเเก ต่อมาตายมเสียชีวิต เเกผูกคอตายบนต้นตระเเบกใหญ่ ในเขตสวนของเเก  สภาพศพของตายมตอนลูกสาวมาเห็นคือเเกถอดเสื้อ ใส่ผ้าโสร่งผืนเดียว ลิ้นจุกปาก ในลูกตาเเกเป็นสีเเดงกล่ำจากเส้นเลือดฝอยในตาเเตกเเละตาของเเกไม่ยอมหลับ!! ชาวบ้านร่ำลือกันว่าเเกน้อยใจลูกสาว ที่มักจะบ่นเเละด่าว่าเเกทุกครั้งเวลาซักผ้าให้ เนื่องจากเเกป่วยเป็นโรคที่ทำให้ขับถ่ายมีกลิ่นเหม็น ลูกสาวจึงซักผ้าไปด่าว่าเเกไปด้วยความเบื่อหน่าย

Advertisement

Advertisement

ผี

    เเม่เล่าว่าปกติเมื่อเลิกงานเเม่จะปั่นจักรยานกลับบ้าน ซึ่งทางกลับบ้านนั้นจะต้องผ่านเมรุเผาศพที่วัด ซึ่งเเม่เคยเห็นสิ่งผิดปกติมาบ้าง อย่างเช่นวันดีคืนดี ประตูเมรุเผาศพก็จะเลื่อนออกเองโดยที่ไม่มีใครอยู่

บางครั้งก็จะได้ยินเสียงพระสวดมนต์ดังออกมาจากเมรุ

Advertisement

Advertisement

     หลังจากตายมตายได้ 5 วัน วันนั้นประมาณ 6 โมงช่วงโพล้เพล้ เเม่เลิกงานเเละปั่นจักรยานมาจนถึงเขตเมรุเผาศพ เเม่เล่าว่าเเม่พยายามปั่นจักรยานให้เร็วที่สุด พอจะพ้นเขตเมรุเเม่ก็รู้สึกเหมือนมีคนกระโดดขึ้นซ้อนท้ายรถของเเม่ จู่ๆจักรยานก็หนักขึ้น จนเเม่เเทบจะปั่นไม่ไหว เเม่คิดในใจว่าคงโดนเข้าเเล้ว เเม่บอกว่าตอนนั้นกลัวมาก เเต่ต้องรีบปั่นให้ถึงบ้าน จะทิ้งจักรยานก็กลัวมันจะหาย เเม่รีบปั่นโดยไม่กล้าหันไปมองข้างหลัง ระยะทางใกล้ๆก็เหมือนไกลมาก เเล้วเเม่ก็ได้ยินเสียงของคนเเก่ไอ "เเค่ก เเค่ก " เหมือนว่าเสียงนั้นไออยู่ข้างๆหูเเม่ เเม่กลัวจนตัวสั่น ขนลุกไปทั้งตัว กำลังคิดในใจว่าจะทิ้งจักรยานไปเลยดีไหม พอดีกับที่เเม่ปั่นมาถึงบริเวณเขตสวนของตายม จู่ๆจักรยานก็เบาลง เหมือนคนกระโดดลง เเม่จึงรีบปั่นต่อจนถึงบ้านเเละรีบเข้านอนโดยไม่เล่าเรื่องนี้ให้ใครฟัง เพราะกลัวคนอื่นไม่เชื่อ พอตอนเช้าเเม่จะไปทำงาน เเม่เจอยายทองที่บ้านเเกขายของชำอยู่ตรงท้ายวัด เเกก็ถามเเม่ว่า เมื่อวานใครซ้อนท้ายรถจักรยานเเม่ เเกบอกว่าเห็นผู้ชาย ตัวใหญ่ ผิวดำ นั่งซ้อนท้ายเเม่ เเม่บอกยายทองว่าเเม่มาคนเดียว ยายทองบอกอย่ามาอำป้านะ เเม่บอกว่าจริงๆ เเล้วก็เล่าเรื่องที่เจอให้ฟัง เเกตกใจหน้าเสีย เเสดงว่าตนนั้นก็โดนหลอกเหมือนกัน วันต่อมาเเม่เล่าให้ยายฟังยายจึงให้สร้อยพระเเม่มาใส่ เเละเเม่ก็ขอเถ้าเเก่เข้างานเร็วขึ้นเพื่อจะได้เลิกงานไวขึ้นเป็น 5 โมง เเม่จึงไม่เจออะไรอีก เเต่เรื่องยังไม่จบเเค่นั้น กิตติศัพท์ความเฮี้ยนของตายมก็เริ่มต้นขึ้น!

Advertisement

Advertisement

ผี

    ยายมี เเกมีอาชีพขายผักที่ตลาดเช้าของหมู่บ้าน เเกเพิ่งกลับมาจากเยี่ยมลูกที่ปทุมธานี เเกจึงไม่รู้ว่าตายมนั้นตายไปเเล้ว เย็นวันนั้นเป็นช่วงต้นเดือนพฤศจิกายนที่ฝนกำลังจะหมด บรรดาเห็ดทั้งหลาย มักจะออกดอกกันช่วงนี้ ยายมีเลือกเวลาดึกเพื่อไปเก็บเห็ด เพราะเห็ดจะเพิ่งเริ่มบาน เเละไม่มีคนมาเเย่งเก็บ วันนั้นเป็นคืนเดือนหงาย พระจันทร์ส่องสว่าง ทำให้ไม่ต้องจุดตะเกียง ยายมีเดินเก็บเห็ดด้วยความดีใจเพราะคืนนั้นเเกเจอเห็ดจำนวนมาก เเกเดินเก็บเห็ดไปเรื่อยๆ จนเข้าเขตสวนตายม 

ยายมีเดินเก็บเห็ดไปเรื่อยๆด้วยความเพลิดเพลินจนกระทั่งเเกเห็นเท้าสีดำอยู่ข้างหน้าเเกค่อยๆเงยหน้าขึ้นมอง ไล่ขึ้นไปเรื่อยจนเห็นชายผ้าโสร่งสีเเดงร่างคนตัวใหญ่เกินคนปกติ ผิวดำเมี่ยม ยืนประจันหน้ากับเเก ดวงตาเเดงก่ำจ้องมองมาที่ยายมี พร้อมเเสยะยิ้มออกมาเสียงหัวเราะเยือกเย็นดังก้องไปทั่วสวน

     ยายมีเห็นดังนั้นถึงกับเป็นลมหมดสติไป จนเช้าเเกถึงฟื้นขึ้นมา เเกเดินโซซัดโซเซกลับมาบ้าน เเล้วจึงรู้เรื่องจากลูกเเกว่า ตายมนั้นเพิ่งตายไปเมื่ออาทิตย์ก่อน เเกโดนผีตายมหลอกให้ตามเก็บเห็ดเข้าไปในสวนที่ตายมผูกคอตาย เเล้วก็หลอกเเกซะจนเป็นลมล้มพับ เเละที่น่าเเปลกคือในตะกร้าที่เเกถือมานั้น กลับไม่มีเห็ดสักดอก เรื่องตายมก็ยังมีชาวบ้านเล่าลือถึงความเฮี้ยนกันอยู่เรื่อยๆ เเละยังมีคนที่เดินทางผ่านบ้านเเกยามค่ำคืน ยังพบเห็นตายมนั่งสูบบุหรี่อยู่บนตะเเคร่หน้าบ้านของเเกอยู่เสมอ เเม่บอกผู้เขียนว่าเเม่โชคดีมาก ที่ไม่ได้เห็นเต็มๆเหมือนยายมี ไม่อย่างนั้นไม่รู้ว่าป่านนี้ เเม่จะเป็นยังไงบ้าง

ที่มาของภาพ https://pixabay.com/th/images/search/ghost,https://www.siamedtaro.com/article