สวัสดีค่ะเราชื่อ "เบนซ์" เป็นเจ้าของเรื่องราวที่จะเล่าต่อไปนี้ เราเป็นนักศึกษาจบใหม่อาศัยอยู่กับแฟนสองคนที่หอพักแห่งหนึ่ง เราใช้ชีวิตระหว่างกักตัวอยู่ที่หอพักเพื่อหยุดเชื้อโควิด ถ้าพูดถึงเรื่องกักตัวอยู่บ้านแล้วมันต้องมีเรื่องตามมาแน่ ๆ ก็คือความน่าเบื่อนั้นเอง เราเชื่อว่าเพื่อน ๆ ร้อยละ 80% ต้องเกิดอาการเบื่อแบบเราแน่นอน แต่ในความน่าเบื่อก็มีความน่ารักซ่อนอยู่ ตึกข้าง ๆ หอเราเขาเลี้ยงสัตว์ชนิดหนึ่งไว้ที่ห้อง สัตว์ตัวนั้นก็คือ เจ้าชูการ์ตัวน้อย ๆ นั้นเอง เราพบปะกับน้องครั้งแรกก็ช่วงแรกที่ย้ายเข้ามาอยู่หอนี้เลย ลืมเล่าว่าเราพึ่งย้ายมาอยู่หอใหม่ได้ประมาณ 1 อาทิตย์ เรารู้จักน้องวันที่สองของการเข้ามาอยู่หอใหม่ เราไปตากผ้าข้างหลังหอพักที่ระเบียง เราก็เจอเพื่อนข้างหอเรา เราก็ยิ้มทักทายตามภาษาเพื่อนร่วมหอด้วยกัน แต่สิ่งที่ทำให้เราแปลกใจก็คือเราเห็นเหมือนหางตัวอะไรออกมาจากกระเป๋าเสื้อของเพื่อนร่วมหอ ด้วยความสงสัยเลยถามไปว่า " ขอโทษนะคะพวงกุญแจหรอ ทำไมมันดุกดิกได้ " ความเป็นจริงเรากลัวว่าด้านในนั้นจะเป็นงู เพราะส่วนตัวเรากลัวงูมากๆ เรากลัวว่าเพื่อนร่วมหอเราเลี้ยงงูแล้ววันดีคืนดีอาจทำเจ้างูหลุดมาห้องพักเรา แต่เพื่อนร่วมหอก็ยิ้มตอบรับคำถามเรากลับมา ยังไม่ทันที่จะได้ตอบกลับเราเลย เจ้าตัวนั้นก็โผล่หัวออกมาทักทายเรา เราก็เพ่งมองเข้าไปที่กระเป๋าเสื้อของเพื่อนร่วมหอ พระเจ้าตัวไรนี้ทำไมตาโตน่ารักจัง หลงรักตั้งแต่แรกพบเลยอะ ด้วยความที่เราอยากเล่นกับน้องก็ได้เดินเข้าไปชิดขอบระเบียงของเพื่อนร่วมหอและได้ทำความรู้จักกับเพื่อนร่วมหอ เพื่อนร่วมหอมีชื่อว่า " คุณโฟล์ค " และสัตว์เลี้ยงของเขาชื่อว่า " เจ้าแพงจัง " คือ ชูการ์ไกลเดอร์ (Sugar glider) นั้นเอง

Advertisement

Advertisement

รูปภาพของฉันเอง                                                                                          ภาพถ่ายโดยผู้เขียน

หลังจากทำความรู้จักกันเรียบร้อยแล้ว เราก็เข้าห้องมาเล่าให้แฟนเราฟังว่าเราไปเจอตัวอะไรมา แฟนเราเขาดูสนใจกับตัวชูการ์ไกลเดอร์ (Sugar glider)มาก วันที่สามของการอยู่หอใหม่แฟนเราก็ออกไปหลังหอเพื่อที่จะเฝ้าดูเจ้าแพงจังว่าคุณโฟล์คเขาจะพาเจ้าแพงจังออกมาเล่นหลังหอไหม ผ่านไป 20 นาทีได้ เจ้าแพงจังกระโดดข้ามระเบียงจากห้องคุณโฟล์คมาห้องเรา แฟนเราทั้งตกใจทั้งตื่นเต้นรีบวิ่งเข้าไปหาเจ้าแพงจังน้องไม่ดุเลยนิสัยดีมากเลย น้องกระโดดเกาะแขนแฟนเราแล้วโยกหัวไปหาต้นมะลิที่เราปลูกไว้หลังหอ ในใจน้องคงคิดว่ามันคืออะไรกินได้ไหม ดูอยากรู้อยากเห็นเหลือเกิน

รูปภาพของฉันเอง                                                                                        ภาพถ่ายโดยผู้เขียน 

Advertisement

Advertisement

ระหว่างที่น้องสูดดมกลิ่นของดอกมะลินั้นแล้ว น้องออกอาการมึนงงอย่างเห็นได้ชัดเจน มีความสะบัดหน้าเบา ๆ เอามือมาถู ๆ จมูกใหญ่เลย เป็นความฉุนจมูกของสัตว์ตัวน้อย ๆ ที่พูดและบอกใครไม่ได้

รูปภาพของฉันเอง                                                                                           ภาพถ่ายโดยผู้เขียน

หลังจากสูดดมกลิ่นจนเต็มที่แล้ว อาการน้องก็เป็นอย่างที่เห็นในภาพเลย น้องนิ่งไปพักใหญ่ ๆ เรากับแฟนก็ตกใจอุทานกันออกมา ตายแล้วเจ้าแพงจังเป็นอะไรหรือเปล่า น้องจะเป็นไรไหมทำไมนิ่งซึมตัวแข็งเลยถ้าคุณโฟล์คมาเห็นต้องเข้าใจผิดว่าเราทำร้ายน้องแน่ ๆ เลย

รูปภาพของฉันเอง                                                                                        ภาพถ่ายโดยผู้เขียน

หลังจากเราพูดคุยกับแฟนเราเสร็จน้องก็โยกหัวขึ้นมองหน้าเรากับแฟน เรากับแฟนอุทานกันออกมา อ้าวโดนหลอกนี้นา ละเสียงที่ดังตามหลังจากที่เรากับแฟนพูดกันจบ " แพงจังหนีเที่ยวอีกแล้วนะเผลอไม่ได้เลย " น้องได้ยินเสียงนี้กระโดดออกจากมือแฟนเราวิ่งข้ามไปห้องคุณโฟล์คทันที เรากับแฟนก็มองหน้ากันแอบตกใจคุณโฟล์คหน่อย ๆ คุณโฟล์คก็บอกกับเราสองคนว่า ระวังเจ้าแพงจังไปป่วนนะ ถ้าเห็นข้ามไปห้องคุณเบนซ์ให้ไล่กลับมาได้เลย หรือเรียกผมได้ตลอดเลยครับเอาเบอร์ผมไว้ก็ได้นะ เราก็ตอบอย่างว่องไวเลยว่า " ไม่เป็นไรค่ะคุณโฟล์คปล่อยน้องมาเล่นได้เลย อยากเล่นกับน้องอยู่แล้วค่ะ " คุณโฟล์คก็ไม่ได้ตอบกลับอะไรมาพร้อมกับยิ้มรับแล้วก็หันไปดุเจ้าแพงจังต่อ เราจึงถามคุณโฟล์คกลับไปว่า " คุณโฟล์คไม่กลัวน้องหายไปแล้วไม่กลับมาหรอคะ " คำตอบที่เราได้กลับมาคือ ผมเลี้ยงน้องระบบเปิดครับฝึกมาตั้งแต่เด็กๆแล้วน้องไม่มีทางไปเที่ยวแล้วไม่กลับบ้านเพราะตอนนี้ก็ 3 ขวบแล้ว น้องหนีเที่ยวบ่อยเที่ยวจนเหนื่อยแล้วก็กลับมาหอเองครับ เรานึกในใจน้องมีสมองขนาดนั้นเลยหรอ แอบเอ็นดู หลังจากวันนั้นน้องก็กระโดดข้ามระเบียงมาเล่นด้วยทุกวันเลยป่วนจริง ๆ อย่างที่คุณโฟล์คบอกเลยค่ะ ทั้งเยี่ยวทั้งอึไว้ให้เก็บทุกวันเลย แต่ยังไงก็เอ็นดูน้องเหมือนเดิม