หลายคนอาจจะคิดว่าการเจอ  “ผี” ต้องเจอกันเฉพาะในเวลากลางคืน แว๊บไปแว๊บมา หรือออกมาหลอกหลอนกันให้น่ากลัว น่าตกใจ แต่ลองมาฟังเรื่องนี้กันก่อน แล้วคุณจะรู้ว่าคนเราก็อาจจะเจอผีในเวลากลางวัน และอาจจะไม่รู้ว่านั่นคือ “ผี” ก็ได้เช่นกัน เรื่องนี้ป้าแอ๋วเล่าให้ฟังมาอีกที แต่รับรองว่าคุณจะเริ่มสังเกตุสิ่งรอบตัวหรือคนรอบข้างมากขึ้นแน่นอนเมื่อคุณอ่านจบ

 

พี่ยอด เป็นพนักงานธนาคารแห่งหนึ่งในจังหวัดชลบุรี โดยปกติแล้วพี่ยอดจะเป็นผู้ชายที่มีความสุภาพ และใจดีกับพี่ๆน้องๆ เพื่อนร่วมงานอยู่เสมอ ในสายตาของป้าแอ๋วเอง พี่ยอดก็เป็นเหมือนน้องชายที่น่ารักคนหนึ่ง แต่พี่ยอดก็มีปัญหาหนึ่งที่สร้างความลำบากใจให้กับเพื่อนที่ทำงานอยู่บ่อยครั้ง ก็คือพี่ยอดเคยมีปัญหากับลูกชายแม่ค้าในตลาดใกล้ที่ทำงาน และพวกนั้นก็เป็นนักเลงท้องถิ่น ดูวี่แววว่าปัญหานี้จะเป็นปัญหาที่พี่ยอดแก้ไม่ได้สักที บ่อยครั้งที่พี่ยอดต้องเผชิญหน้ากับคู่กรณีในธนาคาร อาจมีการพูดจากันเสียงดังและบางครั้งถึงกับมีเรื่องชกต่อย แต่ด้วยความที่เป็นพนักงานธนาคารทำให้พี่ยอดอยู่ในฐานะที่ต้องยอมทุกครั้งไป

Advertisement

Advertisement

 

และเมื่อเกิดเรื่องขึ้นบ่อยครั้ง ผู้จัดการธนาคารจึงเรียกพี่ยอดไปพูดคุย ทำให้พี่ยอดต้องหาวิธีแก้ไขเรื่องนี้ โดยที่เมื่อต้องเจอคู่กรณีในธนาคาร พี่ยอดก็จะหนีไปหลบอยู่ในซอกเล็กๆ ของห้องที่ใช้เก็บเอกสารและอุปกรณ์สำนักงาน ที่นั่นเล็กและแคบ อีกทั้งอากาศร้อนมากด้วย เพื่อนร่วมงานหลายคนเมื่อเจอพี่ยอดในห้องเก็บของก็เข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น ก็ได้พูดคุยและให้กำลังใจกันต่างๆนานา จนวันนี้ป้าแอ๋วก็ได้มาเจอพี่ยอดในห้องเก็บของ

“เอ้ายอด!! ไอ้เจ้าพวกนั้นมาฝากเงินที่ธนาคารอีกแล้วเหรอ”  ป้าแอ๋วถาม

Advertisement

Advertisement

“ใช่คับพี่แอ๋ว ไม่รู้จะมาฝากเงินอะไรกันเกือบทุกวัน” พี่ยอดตอบกลับมา

“เออ พี่ก็คิดอยู่ว่าเช้านี้ยังไม่เห็นยอด มาอู้อยู่ตรงนี้นี่เอง” ป้าแอ๋วเย้าพี่ยอดเพื่อเป็นการปลอบใจไปในตัว

“แหมพี่ ผมก็อยากออกไปจะแย่ ในนี้ร้อนจะละลายอยู่แล้ว” พี่ยอดยืนหลบอยู่ข้างตู้เก็บเอกสารและพูดคุยกับป้าแอ๋วพร้อมทั้งปาดเหงื่อที่หน้าผาก เมื่อป้าแอ๋วหยิบของที่ต้องการเสร็จก็ถึงเวลาที่จะต้องออกจากห้องไป แต่ก็ไม่ลืมที่จะหันไปพูดปลอบใจพี่ยอดอีกครั้ง

“ยอดก็อยู่ในนี้ไปก่อนนะ เดี๋ยวพี่ออกไปทำงานก่อน แล้วถ้าเจ้าพวกนั้นกลับไปแล้ว พี่จะเข้ามาตาม”

“อ้าว จะไปแล้วเหรอพี่ นึกว่าจะอยู่คุยเป็นเพื่อนผมก่อน อยู่ในนี้นานๆเริ่มจะเหงาแล้วสิ” พี่ยอดพูดทักท้วงขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้ม

“แหม ชั้นงานยุ่งจะตาย ไปละ เดี๋ยวมาตาม” ป้าแอ๋วเดินออกไป ทิ้งให้พี่ยอดอยู่ในห้องเก็บของ และคิดว่าจะออกไปดูเจ้านักเลงพวกนั้นซะหน่อย

Advertisement

Advertisement

 

ในระหว่างที่เดินเข้ามาในตัวสำนักงานธนาคาร ป้าแอ๋วก็สังเกตุว่าโซนที่นั่งลูกค้าของธนาคาร หรือบริเวณรอบๆ ไม่มีคู่กรณีของพี่ยอดอยู่แล้ว เธอคิดในใจว่าจะเดินกลับออกไปตามพี่ยอด แต่แล้วก็ได้ยินเสียงนักข่าวในทีวีรายงานข่าวด่วนเกี่ยวกับการฆาตกรรมในชลบุรีเมื่อเช้านี้ เนื้อความในข่าวบอกว่า “เมื่อเช้านี้เวลา 8 นาฬิกาโดยประมาณ ได้รับการแจ้งว่ามีการฆาตกรรมหนุ่มธนาคารรายหนึ่งในตัวเมืองชลบุรี โดยผู้ตายและกลุ่มวัยรุ่นผู้ก่อเหตุเคยมีการทะเลาะกันมาก่อน และทราบชื่อหนุ่มธนาคารรายนี้ชื่อว่า ….. ”

 

ขณะที่หยุดฟังเสียงของนักข่าว ป้าแอ๋วได้ยินชื่อของพี่ยอดว่าเป็นผู้ที่ถูกฆาตกรรม และนี่เป็นเวลา 10 โมงเช้า! หัวใจของป้าแอ๋วเต้นผิดจังหวะไปหมด มือสั่น แต่ก็คิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ จนน้องๆที่ธนาคารเดินเข้ามาจับมือของป้าแอ๋ว

“ป้าคะ หนูว่าแล้วเชียวว่าทำไมวันนี้พี่ยอดไม่มาทำงาน โทรไปก็ไม่มีใครรับสาย” น้องนกพูดขึ้นหลังจากที่ฟังข่าว

“มีอะไรกันเหรอ ทำไมมายืนออกันอยู่ตรงนี้ นี่ผมไปหยิบแฟ้มที่ห้องเก็บของแป๊ปเดียว ตกข่าวอะไรไปเหรอ” พี่ชายเดินเข้ามาหลังจากที่กลับมาจากห้องเก็บของ

“ชายเจอคนในนั้นบ้างมั้ย” ป้าแอ๋วถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“ไม่เจอใครเลยซักคนครับ” พี่ชายตอบ

 

ตอนนี้ป้าแอ๋วรู้แล้วว่าไม่มีคนในห้องเก็บของ ที่เธอเจอคือ ผี ไม่ใช่ คน!!

 

 

ขอบคุณภาพหน้าปกโดย Niek Verlaan จาก Pixabay