คุณเคยไปพักโรงแรมแล้วบริเวณข้างๆ มีงานเลี้ยงไหม แล้วมีเสียงดนตรีดังตลอดทั้งคืน เสียงร้องเพลง เสียงดนตรีที่ดังจนคุณคิดว่าเขามีงานเลี้ยงจริงๆ แต่แท้จริงแล้วมันคือ งานเลี้ยงที่ไม่มีจริง เรื่องนี้เกิดขึ้นกับตัวของผมเองและครอบครัวผม ตอนที่เราไปเที่ยวจังหวัดที่มีชายทะเล และได้จองที่พักเป็นโรงแรม โดยที่ในห้องพักจะแบ่งออดเป็นสองห้องนอน ซึ่งห้องที่ผมนอนก็อยู่ติดกับชายหาดเลยมองลงมาจะเห็นชายหาดและวิวทะเลที่สวยงาน แต่ก่อนถึงทะเล บริเวณที่ติดกับโรงแรมนี้เป็นวัด แต่เพราะผมพักอยู่ห้องที่ชั้นสูงถึง 8 ชั้น เลยมองข้ามวัดแห่งนี้ไป 

รูปแรก

         แต่พอตกกลางดึกที่วัดแห่งนั้นมีงานเลี้ยง เสียงดังมากจนผมนอนไม่ได้ แม้ว่าจะปิดหน้าต่างแล้ว แต่แสงไฟสปอรต์ไลท์ก็ส่องผ่านไปผ่านมาที่หน้าต่างของผมอยู่ดี ผมเดินไปส่องที่หน้าต่างดู ก็พบว่ามีงานที่วัดจริงๆ เป็นงานวัดที่เหมือนปกติ มีเครื่องเล่น และของขาย ในใจผมเองก็อยากที่จะชวนคนที่บ้านไปเที่ยวที่งานนั้น แต่เนื่องจากมันดึกมากเลยนอนพักดีกว่า แต่เพราะเสียงที่ดัง ทำเอาผมหลับตาไม่ลง เลยเดินออกไปที่ห้องโถงไปนั่งที่นั่น ที่โซฟาจนหลับไป พอตื่นเช้ามาก็สะดุ้งตื่นเพราะพ่อมาปลุก และถามว่าทำไมมานอนที่นี่ ผมก็เลยบอกพ่อไปว่าวัดข้างๆ เสียงดังมาก นอนไม่หลับเลยมานอนที่โซฟานี้พ่อเลยถามผมกลับว่า วัดไหน ผมก็เลยพาพ่อเดินไปที่ห้องของผม และชี้ไปที่วัดนั้น แต่ก็เกิดเรื่องแปลกขึ้น เพราะวัดแห่งนั้นไม่มี มีเพียงลานที่ดินที่รก ผมรีบมองหาวัดเพราะว่าตอนที่เข้ามาที่ห้องนี้ผมมองลงไปตอนกลางวันยังเห็นวัดอยู่เลย แต่นี่ทำไมไม่มีวัด 

Advertisement

Advertisement

รูปที่สอง

"สงสัยเราจะง่วงเลยตาฝาด" พ่อบอกผม ไม่นะพ่อ เห็นจริงๆ ว่ามีวัดอยู่แถวนี้ 

Advertisement

Advertisement

"แล้วพ่อไม่ได้ยินเสียงอะไรหรอเมื่อคืน" 

"ไม่ พ่อหลับสบายเลย ไม่เชื่อก็ถามแม่สิ 

ไม่แม่ก็คงแกล้งผมอีกคน มันจะเป็นแบบนั้นไปได้ไง เมื่อคืนผมยังเห็นเต็มตาและได้ยินเต็มสองหู และผมก็นึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนผมคุยแชทกับเพื่อน เรื่องนี้เมื่อคืน และผมก็จำได้ว่าได้ถ่ายรูปไป พอไปดูรูปกลับหายไป มีข้อความเขียนว่า คุณได้ลบรูปนี้แล้ว ซึ่งผมยังไม่ได้ทำอะไรกับแชทเลยรูปก็ไม่ได้ลบ  และเราก็ไปเที่ยวกันอีกในตอนกลางวันโดยพ่อขับรถ ตอนที่ขับผ่านที่แห่งนั้นผมก็ยังเห็นเหมือนมีคนกำลังตั้งสถานที่ขายของ เหมือนเตรียมงานอะไรซักอย่างเลย ผมก็เลยบอกพ่อให้ดู แต่พ่อกลับบอกว่าไม่มีและมองไม่เห็นอะไร แต่ผมยังมองเห็นอยู่เลย จนคิดได้ว่า หรือพวกเขาไม่ใช่คน 

รูปสุดท้าย

      และในตกดึกก็มีงานวัดเหมือนเดิม แต่วันนี้ผมไม่ได้บอกใครเลย และผมก็ตัดสินใจนั่งสมาธิที่เตียงนั้น ในระหว่างที่ผมนั่งอยู่นั้นก็เหมือนมีเสียงคนเดินที่ห้องผม เพราะมันเป็นพื้นไม้ปาเก้เวลาเดินจะมีเสียง แต่ผมก็ไม่ไเลืมตาขึ้นมา และอยู่ๆ เตียงผมก็ยุบลง เป็นการยุบลงเหมือนมีคนมานั่งข้างๆ ผม ตอนนั้นผมไม่รู้ว่าผมนั่งไปนานเท่าไหร่ แต่ผมได้ยินเสียงเดินอยู่ในห้องผมตลอดเวลา เอาจริงตอนนั้นผมกลัวมาก แต่ก็ได้นั่งสมาธิไปจนรู้ตัวอีกทีก็เช้า และตอนตื่นกลับพบว่าผมนอนที่เตียงและมีผ้าห่มให้ผม แต่เมื่อคืนผมไม่ได้นอนผมนั่งสมาธิ ซึ่งถ้าผมนอนผมก็ต้องจำได้ว่าผมลุกไปนอน และผมรีบเดินไปที่หน้าต่างเพื่อดูว่าที่ตรงนั้นมีอะไรหรือเปล่า พอเดินไปก็เป็นที่ดินว่างเปล่าเหมือนเดิม  จนผมไม่แน่ใจว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเพราะที่ว่างตรงนั้นหนือเป็นเพราะโรงแรมแห่งนี้ แต่สิ่งหนึ่งที่ผมจำได้ดีคือคำพูดของพ่อตอนขับรถกลับว่า งานเลี้ยงที่ไม่มีจริง ซึ่งอยู่ๆ พ่อก็พูดขึ้นมา

Advertisement

Advertisement


ขอบคุณที่อ่านนะครับ ไว้เจอกันใหม่ สวัสดีครับ

ขอบคุณรูปภาพจาก Pixabay.com