ที่มาของรูป cover https://www.brighttv.co.th/news/social/%e0%b8%95%e0%b8%b5%e0%b9%81%e0%b8%9e%e0%b8%a3%e0%b9%88-%e0%b9%80%e0%b8%ab%e0%b8%a5%e0%b8%b7%e0%b8%ad%e0%b8%9a%e0%b8%9c%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b9%80%e0%b8%ab%e0%b8%a5%e0%b8%b7%e0%b8%ad%e0%b8%87/attachment/%e0%b8%9e%e0%b8%a3%e0%b8%b01-8

การบวชเป็นพระ ถือว่าเป็นหนึ่งในเรื่องที่สร้างกุศลผลบุญได้มากทางหนึ่ง และก็อาจเป็นการสร้างอกุศลได้มากทางหนึ่งเช่นกัน หากไม่ระมัดระวังจิตใจให้ดี ในตอนที่ยังไม่เคยบวช ผมเคยถามพระอาจารย์รูปหนึ่งว่า ท่านเคยเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ลี้ลับไหมครับ (หรือ “ผี” นั่นเอง) ท่านตอบผมว่า ในวัดไม่มีหรอก มีแต่เทวดาทั้งนั้นแหละโยม พูดเสร็จท่านก็หัวเราะ พระอาจารย์รูปนี้ชาวบ้านเล่ากันว่า ท่านเห็นสิ่งลี้ลับ และเคยไปช่วยชาวบ้านในเรื่องนี้ด้วย

Advertisement

Advertisement

เอาล่ะ มาถึงเรื่องราวของผมบ้าง ในช่วงเวลาที่ผมบวช เป็นช่วงที่ผมระมัดระวังการพูด และกริยาท่าทางมากที่สุด หรือเรียกง่าย ๆ ว่า “สำรวม” นั่นเอง พยายามไม่ให้เกิดการผิดข้อวัตรที่ต้องปฏิบัติ หากมีเผลอเรอไปบ้างในเรื่องที่ถือว่าเล็กน้อยก็จะมาขอปลงอาบัติแทน

ผมได้ขอจำวัตรกับหลวงพี่รูปหนึ่ง เนื่องด้วยเป็นการบวชสั้น ๆ ก็เลยไม่เรื่องมากในเรื่องการนอน พอดีหลวงพี่เห็นว่าจะได้สะดวกในการนอนท่านกางเต็นท์หลังใหญ่ให้ผม โดยกางหน้าห้องที่ท่านนอนนั่นล่ะ (พระรูปที่บวชหลายพรรษา ส่วนใหญ่จะมีกุฏิเป็นของท่านเอง และจะมีระยะห่างกันมากเพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนการปฏิบัติของแต่ละรูป) ก็จัดห้องจัดของให้เรียบร้อย แล้วก็ออกไปกวาดวัดตามพระรูปอื่น ๆ  พอถึงเวลาประมาณหนึ่งทุ่ม ก็จะลงมาทำวัตรเย็นที่โบสถ์

ที่มาของรูป https://sites.google.com/site/krathunakthrrmtri/

ที่มาของรูป https://sites.google.com/site/krathunakthrrmtri/

Advertisement

Advertisement

หลังจากทำวัตรเสร็จ ผมก็กลับมาที่กุฏิพร้อมกับหลวงพี่ ต่างคนก็แยกย้ายกันไปพักผ่อน ผมเข้ามานอนในเต็นท์ หลวงพี่ก็เข้าห้องนอนไป คืนนี้เป็นคืนแรกด้วยที่ผมบวช เลยมีความกลัวบางสิ่งบางอย่าง ทำให้นอนไม่หลับ แต่ด้วยความอ่อนเพลียเลยเป็นตัวช่วยให้หลับไป แต่ผมก็ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะได้ยินเสียงสวดมนต์ (ก่อนนอนก็กังวลว่าจะตื่นไม่ทันทำวัตรเช้า) ผมรีบลุกออกจากเต็นท์ หอบจีวรไปด้วยเพราะแต่งตัวไม่ทัน พอออกไปนอกเต็นท์ทุกอย่างมืดสนิท แต่ผมยังได้ยินเสียงสวดมนต์อยู่ เป็นเสียงที่ท่อง ออกไมค์ด้วย ผมขอย้ำว่าเป็นเสียงสวดมนต์ออกไมค์เลยนะ ผมจะเคาะประตูเรียกหลวงพี่ก็เกรงใจท่าน ไม่รู้ว่าท่านไปทำวัตรด้วยหรือป่าว มืดก็มืด ผมจึงเข้าไปดูนาฬิกา ปรากฏว่า ตอนนั้นเป็นเวลาตีหนึ่งกว่า ผมเลยชักไม่แน่ใจและ.  เริ่มกลัวด้วย จะเดินไปก็ไม่กล้าเพราะมันมืดมาก ก็เลยข่มใจกลับเข้าไปนอน แล้วก็กลัวจนหลับไป

Advertisement

Advertisement

รุ่งเช้าผมถามหลวงพี่อีกรูปหนึ่งซึ่งมีกุฏิอยู่ใกล้ ๆ โบสถ์ว่า”เมื่อคืนมีการสวดมนต์อะไรเป็นพิเศษหรือป่าวครับ” หลวงพี่บอกว่า “ไม่มีส่วนใหญ่ดึกขนาดนั้นไม่มีใครลงมาที่โบสถ์นะ”  และนั่นคืนแรกของผมก็ได้ผ่านพ้นไปด้วยเสียงสวดมนต์

คืนต่อมาผมนอนด้วยความกลัวมากขึ้นทวีคูณ แต่ก็ยังหลับไปได้ด้วยความง่วงสุด ๆ คราวนี้หลับสนิทเลยจริง ๆ อาจเป็นเพราะเมื่อคืนหลับไม่สนิท แต่ด้วยความที่หลับสนิทนี่แหละ ผมมารู้สึกตัวก็ตอนที่เต็นท์ทั้งหลังกำลังสั่นอย่างแรง ตอนแรกผมนึกว่ามีลมแรง แต่ก็ไม่ได้ยินเสียงลมแม้แต่นิดเดียว จึงคิดได้อย่างเดียวว่ามีใครเขย่าเท่านั้นแหละผมคลุมโปงนอนเลย  แต่เต็นท์ก็ยังไม่หยุดสั่น จะว่าหลวงพี่ก็ไม่น่าใช่ เพราะไม่มีเสียงคนเดินและถ้าเป็นหลวงพี่ก็น่าจะใช้เสียงเรียกกัน ผมจึงหยิบนาฬิกามาดูเห็นว่าตีสี่เกือบครึ่งแล้ว เลยเวลาทำวัตรมาแล้วนี่ ผมคิดแค่นั้น เต็นท์ก็หยุดสั่น ผมก็หยุดนิ่งเช่นกัน เหงื่อออกเต็มหัวเลย แล้วผมก็รีบแต่งตัวเดินไปทำวัตรที่โบสถ์

ตอนเช้าผมคุยกับหลวงพี่รูปเดิมที่ผมถามเรื่องเมื่อวาน ท่านบอกว่า “อยู่วัดนึ้ถ้าพระรูปไหนไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ดีส่วนใหญ่จะเจอทุกรูป บางรูปเห็นเป็นคนนั่งอยู่บนหลังคากุฏิก็มี หากไม่ตั้งใจปฏิบัติแล้ว เทวดาท่านจะมาเตือน ต่อไปให้เรานั่งสมาธิสวดมนต์นะ”

หลังจากคืนที่สองผมขอให้หลวงพี่รูปนั้นสอนทำสมาธิ และผมจะนั่งสมาธิก่อนนอนทุกคืน ก็ไม่สิ่งใดมารบกวนอีก ทั้งนังเริ่มชินกับสถานที่แล้ว จนกระทั่งมาถึงคืนก่อนที่ผมจะลาสิกขา ผมก็นั่งสมาธิตามปกติ และก็นอนหลับไป คราวนี้ผมตกใจตื่นเพราะได้ยินเสียงร้องกรี๊ดที่ดังและยาวมาก ๆ อยู่หน้ากุฏิ ยาวเป็นนาทีเห็นจะได้โดยที่เสียงเท่ากันตลอดไม่มีตกเลย ผมไม่กล้าจะคิดเลยว่าเป็นเสียงของอะไร อาการผมตอนนั้นเหมือนคนจะเป็นลม เหงื่อแตกพลั่ก นั่งอยู่ในเต็นท์ไม่กล้าออกไปเรียกหลวงพี่ พอเสียงเงียบแล้วผมนอนไม่หลับเลยจนกระทั่งเช้า เสียงนั่นยังดังก้องอยู่ในหูผมอยู่เลย

ที่มาของภาพ https://wallhere.com/th/wallpaper/516195ที่มาของของภาพ https://wallhere.com/th/wallpaper/516195

ตอนเช้าผมถามหลวงพี่ที่นอนกุฏิเดียวกับผมว่าเมื่อคืนได้ยินเสียงกรี๊ดไหม ท่านบอกว่าไม่ได้ยิน ผมก็เลยเล่าให้หลวงพี่รูปเดิมฟัง ท่านบอกว่า “จะลาสิกขาแล้ว เขาจึงมาขอส่วนบุญ และนี่แหละเป็นผลของการปฏิบัติดีแล้ว ไปอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้เขาเถิด ยิ่งเป็นบุญที่เราอยู่ในผ้ากาสาวพัสตร์ด้วยแล้วยิ่งมีกำลังมากทีเดียว”