เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อตอนที่เราอยู่ห้องพักสวัสดิการของบริษัทแห่งหนึ่งที่แฟนเราทำงานอยู่ ห้องพักเป็นห้องแถวเก่า ๆ ติดกัน มีประมาณ 6 ห้อง และมีห้องน้ำอยู่ 6 ห้อง แต่อยู่แยกจากห้องพักต่างหาก ณ ตอนนั้นห้องที่มีคนอาศัยอยู่มีอยู่ 4 ห้อง ภายในห้องพักเป็นห้องโล่ง ๆ ห้องเราไม่มีอะไรมากมายเพราะเพิ่งมาอยู่ใหม่ เราอาศัยอยู่กับแฟน 2 คน มีแค่ที่นอน โต๊ะวางของเล็ก ๆ ข้างที่นอน และมีโซฟา 1 ที่นั่งที่เป็นของเก่าในห้องนี้อยู่แล้ว เราไม่ค่อยมีอะไรมาเลยใช้ต่อเขาเห็นพี่ข้างห้องบอกว่าเป็นของเจ้าของเก่า และห้องนี้พี่ชายของสามีเขาเคยอยู่มาก่อน จึงไม่ได้คิดอะไร

  และวันหนึ่งแฟนเราต้องออกไปทำงานตั้งแต่ 5 ทุ่ม และเราต้องนอนคนเดียว หลังจากที่แฟนเราออกไปไม่นาน เพื่อนเราก็โทรมาเล่นด้วย คุยกันอยู่พักใหญ่ อยู่ ๆ เพื่อนก็ถามว่า

Advertisement

Advertisement

"เสียงอะไรดังฟังไม่ค่อยถนัด"

เราเลยว่า "เสียงพัดลมมั้ง"

แต่เพื่อนบอกว่าไม่ใช่ และเราไม่ได้ใส่ใจ จึงเปลี่ยนเรื่องคุย เพื่อนเราคุยเรื่องแฟนเขาให้ฟัง เป็นเรื่องที่ค่อยข้างจะออกแนวทะลึ่ง ๆ หน่อย อยู่ดี ๆ เพื่อนก็ถามขึ้นมาอีก

"ว่าเสียงผู้ชายที่ไหน แฟนเรากลับมาแล้วหรอ"

เราบอกว่า "เราอยู่คนเดียว ไม่มีใครหรอก"

ข้างห้องก็ไม่มีใครอยู่เลยสักคน จะมีก็ห้องถัดไปอีก 3 ห้องโน่น เสียงคงไม่ดังมาขนาดที่จะได้ยินทางโทรศัพท์หรอก และมันก็ดึกมากแล้ว ด้วยความที่ข้องใจมาก เราเลยถามไปว่า

"เสียงอะไร เสียงยังไง"

เพื่อนเลยบอกว่า "เสียงผู้ชาย พูดว่า พูดเรื่องอะไรกัน!!!"

น้ำเสียงเหมือนเขาว่าเราพูดเรื่องอะไรกัน ทะลึ่ง อะไรประมาณนั้น  ลักษณะเสียงเหมือนผู้ชายที่ค่อนข้างจะมีอายุหน่อย ๆ เลยกลางคนขึ้นไป เพื่อนว่างั้นนะ เราบอกเพื่อนไปว่า

Advertisement

Advertisement

"อาจจะเป็นคลื่นเสียงแทรกมาในโทรศัพท์ล่ะ มั้ง"

แต่เพื่อนก็ยืนยันว่าเสียงเหมือนมีคนอยู่ในห้องที่พูดไป เราเลยตัดบทไปพูดเรื่องอื่น สักพักเพื่อนก็วางไป และหลังจากนั้นเราก็เปิดการ์ตูนดู สักพัก เราได้ยินเสียงจากโซฟาตัวเก่านั้น เสียงดังกุกกักเหมือนมีหนูอยู่ ด้วยความที่เราเป็นคนกลัวหนูมาก เราจึงไม่กล้าเข้าไปดู แต่เราโซฟาตัวนั้นจ้องไว้เพราะถ้าเกิดเป็นหนูขึ้นมาจริง ๆ เรากลัวว่ามันจะวิ่งออกมาหาเรา และถ้าเป็นอย่างนั้นเราต้องร้องไห้ตายแน่ ๆ หลังจากนั้นไม่นานเสียงก็หายไป และเราก็นอนไม่หลับ นั่งดูการ์ตูนและเฝ้าโซฟาจนเช้า แฟนเรากลับมาแล้ว เราให้เขาดูโซฟาว่ามีหนูหรือเปล่า แต่กลับไม่มีอะไรทั้งนั้น ทั้งใช้ไม้ตี ๆ ตบ ๆ และคว่ำดู พลิกดู ก็ไม่มีอะไรอยู่ในโซฟาเลย

   ตอนกลางวัน เราออกไปเล่นกับแม่บ้านที่ออฟฟิศในโกดังเก็บของของบริษัทแฟนเรา จึงถามที่ไปที่มาของโซฟา และห้องนั้น เราได้คำตอบว่า ที่ห้องนั้นเคยมีคนงานเก่าอยู่เป็นผู้ชายอายุประมาณ 40+ แต่แกหัวใจวายตายไปแล้วตายที่โรงพยาบาล และโซฟาตัวนั้นก็เป็นของแก และตอนเย็นพี่ข้างห้องก็มาเล่าให้เราฟังอีกว่า ตอนที่พี่ชายของสามีแกอยู่ เขาก็เจอผีแบบที่ว่าเดินทะลุประตูห้องเข้าไปเลยล่ะ เราเลยมาถึงบางอ้อกับสิ่งที่เจอเลย และไม่ใช่แค่นี้ที่เราเจอนะ มีวันอื่น ๆ ที่เราคุยกับแม่เรา แม่เราก็ได้ยินเสียงเหมือนกัน คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ ๆ 

Advertisement

Advertisement