เสียงร้องใครในบทเพลง?

เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับพร่างพิชญ์เอง ด้วยความที่สมัยเราอยู่มัธยมต้น พ่อของพร่างพิชญ์มีวงดนตรีเล็ก ๆ ที่มีเครื่องดนตรีไม่กี่ชิ้น ได้แก่ กีตาร์ เบส กลองชุด คีย์บอร์ด เป็นวงดนตรีรุ่นเก๋าที่ร้องทั้งเพลงเพื่อชีวิต ลูกทุ่ง แล้วก็สากล ไปทุกงานบุญ ไม่ว่าจะได้ค่าจ้างหรือไม่ได้ก็ตาม เน้นทำสนองความสุขตัวเอง ทำเป็นงานอดิเรกๆ เพราะบรรดาพ่อและเพื่อน ๆ ต่างก็ประกอบอาชีพหลักอยู่แล้ว ไม่ว่าจะเป็นข้าราชการ พ่อค้า

เครื่องดนตรี(ภาพจาก : pixabay.com)

แต่พอเกิดเหตุการณ์ที่ลุงเล็กนักร้องนำได้พลัดตกหลังคา หลังจากไปซ่อมหลังคาด้วยตนเอง จึงทำให้วงดนตรีถูกยุบไปโดยปริยาย แต่พ่อของฉันก็ไม่ล้มเลิกความตั้งใจ ได้เปิดรับสมัครนักดนตรี โดยมีเป้าหมายที่เด็ก ๆ ในชุมชน แน่นอนว่าก็ต้องมีแกงค์จักรยานแว้นของฉันสมัครอย่างแน่นอน  ทุกอย่างดูเป็นไปได้สวย เพราะมีพี่ในแกงค์ที่เล่นกีตาร์เก่งมาก ๆ จากการเรียนรู้ด้วยตัวเองและการที่พ่อของฉันสอน และเรามักจะร้องเพลงอัดไว้ฟังกันเป็นประจำ พี่เคยพูดกับฉันว่าชอบลำโพงของฉันมาก เพราะเสียงเพราะมาก ๆ เบสหนัก จึงจะชอบมาหมุนนั่นโน่นนี่เป็นประจำขณะที่เปิดเพลง ทุกอย่างดูเป็นไปได้สวย จนกระทั่งพี่มาเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ ขณะที่รถมอเตอร์ไซค์ไปส่งเพื่อน วงดนตรีจึงต้องยุบลงอีกครั้ง

Advertisement

Advertisement

เสียง(ภาพจาก : pixabay.com)คลื่นเสียง(ภาพจาก : pixabay.com)

จนกระทั่ง 1 เดือนผ่านไป มีจัดประกวดร้องเพลงไทยสากล ฉันและน้องมุก นักร้องนำของวงจึงได้หวนกลับมาร้องเพลงอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่มีเครื่องดนตรีอย่างก่อน จึงเปิดซาวด์คาราโอเกะแล้วอัดเสียงร้องส่งเป็น Demo  การอัดครั้งนี้ก็สำเร็จไปได้ด้วยดี 

ทว่า...ขณะที่เรากำลังเปิดเสียงที่อัดจากคอมพิวเตอร์ พลันมีเสียงผู้ชายร้องคลอมากับเสียงร้องของฉันและน้องมุก ที่น่าตกใจคือ บริเวณนั้นไม่มีผู้ชายเลยแม้แต่คนเดียว เสียงนั้นค่อย ๆ ทุ้มต่ำลง ... ต่ำลง...    ก่อนที่ปุ่มเพิ่ม-ลดระดับเสียงจะหมุนไปหมุนมาสลับกันอยู่หลายรอบให้ได้เห็นจะจะ  เสียงเพลงจึงดังสลับเบา เบาสลับดังอยู่อย่างนั้น เป็นท่วงทำนองที่ช้า เยือกเย็น และน่ากลัว

Advertisement

Advertisement


ฉันและน้องมุกมองหน้ากัน ก่อนจะวิ่งออกมาที่สนามหน้าบ้านด้วยความหวาดกลัว  กลัวจนน้ำตาไหลออกมา เพราะคิดตรงกันว่าเสียงผู้ชายปริศนาและการทีปุ่มเพิ่ม - ลดระดับเสียงหมุนเองได้ น่าจะมาจากการที่พี่คนที่เสียชีวิตไปอยากมีส่วนร่วมหรือมาร่ำลากันก่อนที่จะจากไป
ฉันได้นำไฟล์เสียง

นั้นไปเปิดให้เพื่อน ๆ ในกลุ่มฟัง ทุกคนต่างก็ลงความเห็นเหมือนกันกับฉัน ไฟล์เสียงนั้นยังคงเป็นไฟล์เสียงที่ฉันเก็บไว้ในโทรศัพท์มือถือ  แม้ว่ามันจะน่ากลัว แฝงไปด้วยอารมณ์อาลัย แต่นั่นอาจเป็นสิ่งสุดท้ายก่อนเสียงนั้นจะหายไปชั่วนิรันดร์

Advertisement

Advertisement

เพราะบางครั้ง...การร่ำลาผ่านสิ่งที่เคยทำด้วยกัน อาจจะได้ยินชัดเจนกว่าการบอกลาจากคำพูด