ลุงดิเรก

เรื่องนี้เกิดขึ้นตอนที่ฉันยังไม่เข้าโรงเรียนอนุบาลด้วยซ้ำ ในช่วง 2-3 ขวบ พ่อกับแม่จะฝากให้ฉันอยู่กับตายายที่บ้าน เพื่อให้ตากับยายคอยดูแลในระหว่างที่พ่อกับแม่ไปทำงานที่ตัวเมือง  ด้วยความที่ฉันยังเป็นเด็กน้อย จึงมักนอนหลับหน้าหน้าจอโทรทัศน์ทุกครั้ง เพราะติดการ์ตูนมาก ๆ สลับไปกับการเล่นของเล่นไม้ที่พี่ชายซื้อมาให้ และระบายสีตัวการ์ตูนในสมุดระบายสี  ใช้ชีวิตวนไปวนมาแบบนี้ ไม่ค่อยมีเพื่อนเล่น เพราะคนละแวกนั้นมีแต่ผู้ใหญ่และคนชรา

เด็ก(ภาพจาก : pixabay.com)

ลูกของตากับยายต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันไปประกอบอาชีพ มีเพียงลุงดิเรกที่ยังคงอยู่กับตายาย เพราะที่ทำงานของลุงอยู่ไม่ไกลจากบ้านมากนัก  ลุงดิเรกเป็นผู้ชายที่หล่อ สุขุม มาดแมน ใจดี ที่สำคัญเก่งภาษาอังกฤษมาก ๆ จึงได้ทำงานเป็นผู้สื่อข่าวท้องถิ่น จึงนับได้ว่าเป็นผู้ชายที่สาว ๆ ยุคนั้นหมายปอง 

Advertisement

Advertisement

นสพ.

ลุงดิเรกแกจะนอนอยู่ห้องข้าง ๆ แม่ฉัน ห้องของลุงมีวิทยุ มีหนังสือ หนังสือพิมพ์ต่างประเทศแน่นขนัด ต่างจากห้องของแม่ฉัน ที่ถูกเหล่าบรรดาตุ๊กตาขนนุ่มของฉันยึดพื้นที่ไปเสียสิ้น

ทุก ๆ เย็น หลังจากที่ลุงดิเรกกลับจากที่ทำงาน ลุงก็จะซื้อขนมกรุบกรอบมาให้หลายซอง บางวันก็มีของเล่นน่ารัก ๆ ติดไม้ติดมือมาฝากหลานสาวคนนี้ไม่เคยขาด

ฉันไม่มีเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกัน มีเพียงลุงดิเรกที่คอยมาเล่นของเล่นกับฉัน มาคลอเพลง “เชียงรายรำลึก”  เพลงที่ลุงชอบให้ฉันฟังบ่อยครั้ง จนฉันเข้าอนุบาล  จึงได้ย้ายจากบ้านตายาย มาที่บ้านปู่ย่าแทน

เมื่อฉันเริ่มรู้ความ จึงได้ถามแม่ว่า 

“ลุงในรูปนี้เขาไปไหนแล้วล่ะแม่  ตอนเด็ก ๆ เขามาเล่นกับหนู ซื้อขนมมาให้ แล้วก็คลอเพลงเชียงรายรำลึกให้หนูฟังบ่อย ๆ”

แม่ถึงกับตกใจ  เพราะลุงดิเรกเสียชีวิตก่อนที่ฉันจะเกิดประมาณ 4-5 ปี  เพราะไปช่วยคนอื่นดับไฟที่ไหม้กอไผ่กอใหญ่

Advertisement

Advertisement

ใกล้ ๆ บ้านยายแก่ ๆ แต่...ลืมไปว่าตนเองเป็นโรคหัวใจ ทำให้ลุงหัวใจวาย และเสียชีวิตลง

ลุง(ภาพจาก : pixabay.com)

ฉันตกใจมาก เพราะไม่คิดว่าลุงที่มาเล่นกับฉันบ่อย ๆ จะมาแต่เพียงวิญญาณ

วิญญาณที่แฝงไปด้วยความรัก ความอาทรต่อทุกคน