ภาพประกอบของผู้เขียน

               ใครๆ ก็รักเมียเพราะเธอคือทุกสิ่งทุกอย่างของชีวิต ถ้าเมียที่เรานอนด้วยทุกคืนเป็นผีล่ะ คุณจะรักเธอไหม ?

               เรื่องเล่าจากลุงสมชายเพื่อนรุ่นพี่ของพ่อ ลุงสมชายบอกฉันว่าแกเคยมีเมียเป็นผี และอยู่กินด้วยกันหลายวัน ซึ่งเป็นเรื่องสยดสยองอย่างยิ่ง

               ลุงสมชายตอนเป็นหนุ่มหน้าตาคมเข้ม ซึ่งก็เรียกความสนใจแก่บรรดาสาว ๆ ในหมู่บ้านให้หันมามองได้อย่างดี อีกทั้งรูปร่างบึกบึนเพราะออกกำลังกายเป็นประจำ เวลาแกเดินผ่านสาว ๆ ก็จะถูกแซวเป็นประจำ

                ลุงสมชายไม่สนใจผู้หญิงคนไหนเป็นพิเศษเพราะแกผูกสมัครรักใคร่อยู่กับน้ำอ้อย สาวสวยผู้ครองตำแหน่งนางสงกรานต์ได้รางวัลขันน้ำพานรองถึงสองปีซ้อน

                หนุ่มหล่อกับสาวสวยจึงเหมาะสมกัน ไม่นานลุงสมชายกับน้ำอ้อยแต่งงานกันด้วยความเห็นชอบของผู้ใหญ่ พ่อของลุงสมชายยกที่ดินให้ 20 ไร่ แกจึงปลูกบ้านติดกับบึงบัว อยู่กันสองคนผัวเมียอย่างมีความสุข

Advertisement

Advertisement

 

บ้านรกร้าง               ขอขอบคุณภาพจาก Pixabay

               แต่ความสุขก็อยู่ได้ไม่นานเมื่อลุงสมชายติดทหารเกณฑ์ต้องไปรับใช้ชาติ น้ำอ้อยเสียใจ และเศร้าเมื่อห่างผัวรัก เธอเก็บตัวอยู่แต่ในบ้าน ไม่ออกไปไหน พ่อกับแม่เป็นห่วงก็แวะไปดู เอาอาหารการกินไปให้

               เมื่อก่อนการคมนาคมลำบาก กว่าจะเข้ามาที่หมู่บ้านได้ก็ใช้เวลาเดินทางเป็นวัน ๆ และรถก็มีแค่เที่ยวเดียว เป็นรถคันใหญ่ ๆ เหมือนรถทหารเรียกว่ารถอีเอ็ม ถ้าพลาดหรือมาไม่ทันก็ต้องหาที่นอนในตลาดเพื่อรอรถกลับบ้านในวันรุ่งขึ้น

               หลังจากฝึกเสร็จลุงสมชายก็กลับบ้าน แกคิดถึงน้ำอ้อยมาก แต่แกไม่เขียนจดหมายมาบอกล่วงหน้าเพราะต้องการเซอร์ไพรส์เธอ แต่แกก็พลาดรถเข้าหมู่บ้าน ด้วยความร้อนใจลุงสมชายสะพายถุงทะเลขึ้นบ่าแล้วเดินไปตามทางลูกรังที่เงียบสงัด คืนนั้นเป็นคืนเดือนดับ มองไปทางไหนมีแต่ความมืด แกอาศัยดวงดาวบนท้องฟ้าช่วยส่องนำทาง

Advertisement

Advertisement

               ระยะทางจากตลาดเข้าบ้าน 35 กิโลเมตร แต่ความคิดถึง และอยากเจอหน้าเมียมีมากกว่า ลุงสมชายกัดฟันเดินไปตามถนนเรื่อย ๆ แม้ว่าเหนื่อยสักแค่ไหนแกก็ทน

               กระทั่งเข้าสู่เขตหมู่บ้าน แกไม่แวะบ้านพ่อแม่ แต่เลยไปบ้านของตัวเองซึ่งอยู่ห่างจากบ้านหลังอื่น ๆ

               ทันทีที่ย่างเท้าก้าวเข้าพื้นที่ของตัวเอง เสียงหมาไอ้ดำหอนระงม ลุงสมชายแปลกใจที่ไอ้ดำโก่งคอเห่าหอน แทนที่จะวิ่งมาต้อนรับ

               “น้ำอ้อย น้ำอ้อย พี่กลับมาแล้ว”

               ลุงสมชายเคาะประตูบ้านและเรียกเมีย ครู่หนึ่งประตูเปิดออกพร้อมกับร่างน้ำอ้อยโผเข้ามากอดลุงสมชายจนแน่น ลุงสมชายกอดตอบ แต่รู้ว่าเนื้อตัวเมียเย็นราวกับตากน้ำค้างมาทั้งคืน

Advertisement

Advertisement

               ไม่มีคำพูดใด ๆ จากน้ำอ้อย นอกจากเสียงสะอื้นร่ำไห้ เสียงของเธอเย็นและเศร้าจนลุงสมชายใจไม่ดี แกประคองร่างเมียเข้าบ้าน แกทั้งกอดและจูบด้วยความคิดถึง

                น้ำอ้อยพูดน้อยมาก แต่เธอก็หาอาหารให้ลุงสมชายกิน จากนั้นก็ตักน้ำในบึงให้แกอาบ และพากันนอน

               ลุงสมชายบอกว่ามีความสุขมากที่ได้กอดเมียทั้งคืน กระทั่งรุ่งเช้า กว่าแกจะลืมตาได้รู้สึกว่ามันยากลำบากมาก และปวดเมื่อยเนื้อตัวไปหมด แกเรียกหาน้ำอ้อย แต่ก็ไม่เห็น

               ลุงสมชายเห็นสภาพบ้านที่เต็มไปด้วยฝุ่น และหยากไย่เต็มไปหมด ราวกับไม่เคยทำความสะอาดมานาน แต่แกก็ทำเองจนบ้านสะอาด

               วันนั้นทั้งวันน้ำอ้อยหายไป ลุงสมชายรอเมียโดยไม่ออกไปไหน กระทั่งตะวันตกดินน้ำอ้อยกลับมาพร้อมกับอาหารหลายอย่าง เธอบอกว่าไปทำงานต่างหมู่บ้าน

               ลุงสมชายห้ามน้ำอ้อยทำงาน แกบอกว่าจะทำเอง น้ำอ้อยร้องไห้และบอกว่า ถ้าเธอมีอันเป็นไปลุงสมชายจะยังรักเธออีกไหม ลุงสมชายห้ามเธอพูดอย่างนั้นอีกพร้อมกับสัญญาว่าจะรักเธอเพียงคนเดียว

               สองผัวเมียใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข โดยลุงสมชายจะอ่อนเพลีย นอนหลับทั้งวัน ตื่นมาอีกทีก็มืดและน้ำอ้อยเอาอาหารมาให้กิน

               กระทั่ง 3 วันผ่านไป พ่อกับแม่ลุงสมชายมาที่บ้าน ท่านแปลกใจที่เห็นลูกชายอยู่ที่นี่ เมื่อรู้ว่าลุงสมชายอยู่กับน้ำอ้อย ท่านทั้งสองจึงพาลูกชายมาที่บ้านใหญ่พร้อมกับบอกว่าน้ำอ้อยตายแล้ว ลุงสมชายไม่เชื่อ พ่อกับแม่จึงไปตามพ่อแม่ของน้ำอ้อยมายืนยันว่าน้ำอ้อยตายแล้วจริง ๆ

                เธอตายเพราะตรอมใจคิดถึงลุงสมชาย และพาไปดูหลุมศพที่ฝังร่างเธอที่ป่าช้าหลังวัด ลุงสมชายร้องไห้เสียใจต่อการจากไปของเมียรัก แม้ว่าเธอตายไปแล้วแต่ก็ยังรักแกไม่เสื่อมคลาย

               ลุงสมชายจึงขุดเอาศพน้ำอ้อยมาทำพิธีทางศาสนาแล้วเผา เพื่อให้ดวงวิญญาณเธอไปสู่สุขคติ และทำบุญให้เธอ

               ลุงสมชายกลับไปอยู่บ้าน แกไม่เจอน้ำอ้อย แต่ฝันว่าเธอมาหา และกล่าวคำลาแล้วจากไป ลุงสมชายจึงไปปฏิบัติธรรมตลอดเวลาของการกลับมาอยู่บ้าน

               ความรักของคนกับเมียผีจึงเป็นเรื่องเล่าที่ทำให้บางคนซาบซึ้งใจแต่อีกหลาย ๆ คนกลับหวาดผวาด้วยความกลัว

               จรรยา เลิศพงษ์ไทย