คัดลอกลิงค์

อื่นๆ

เสน่ห์ตลาดนัดในวันเงียบเหงา

อุดร
อุดร
|1 min read
อ่านบทความอื่นจาก อุดร
แจ้งตรวจสอบ
เสน่ห์ตลาดนัดในวันเงียบเหงา

"พ่อแวะตลาดนัดหน่อยนะ" สุพูดขึ้นพลางหย่อนตัวลงนั่งฝั่งผู้โดยสาร ปิดประตู "อยากกินน้ำพริกปลาทู ผักลวก" สุบอกเจตนาที่ต้องการเดินตลาดออกมา ตอนนั้นเป็นเวลาทุ่มกว่าๆ ผมหิวจนท้องกิ๋ว พยักหน้ารับเห็นด้วยกับความคิดของศรีภรรยา

บรรยากาศตลาดนิคมยางปูตลาดนัดนิคมบางปู ตั้งอยู่ด้านหลังนิคมอุตสาหกรรมบางปู เป็นศูนย์กลางของแหล่งชุมชนขนาดใหญ่แห่งนั้น และเป็นทางผ่านเข้าหมู่บ้านของเราด้วย ใช้เวลาเดินทางจากหน้าโรงงานที่สุทำงานถึงตลาดนัดประมาณ 15 นาที ลานจอดรถยังแน่น เราวนรถเกือบครบรอบ เจอะคันหนึ่งกำลังออก เราจึงเข้าแทนที่

ร้านขายน้ำพริกรัานประจำบรรายาศของตลาดไม่คึกคัก ซอกซอยบางซอยไม่มีลูกค้าเดิน พ่อค้าแม่ค้าหันไปคุยกันบ้าง จมอยู่กับหน้าจอมือถือบ้าง

สุเดินตรงไปยังร้านรถเข็นขายน้ำพริกผักลวกด้วยความคุ้นเคย สั่งน้ำพริกปลาทู เลือกหยิบผักลวกใส่จาน เจ้าของร้านรถเข็นเป็นหญิงวัย 50 เห็นจะได้ บรรจงปรุงเครื่องลงครกแล้วตำเบา อึดใจหนึ่งก็บรรจุใส่ถุงพลาสติก

Advertisement

Advertisement

ขณะรอจ่ายเงินผมหันไปสนใจร้านตรงข้ามที่ขายอาหารเหนือ เป็นร้านประจำของผมเหมือนกัน กับข้าวสามสี่อย่างโชว์อยู่ในอ่าง บางส่วนถูกตักแบ่งใส่ถุงเตรียมขาย วางอยู่ด้านหน้าแผง

เลือกผลไม้ที่ร้านประจำเลือกไม่ถูกระหว่างยำหน่อไม้ใส่น้ำปู๋ แกงหน่อไม้ ผัดขนุน หรือว่าลาบหมู หยิบยำหน่อไม้ขึ้นมาดูแล้วก็เปลี่ยนใจ คว้าแกงหน่อไม้ส่งให้แม่ค้าแทน

สุพาเดินตรงไปยังแผงขายผลไม้ระหว่างที่สุเลือกซื้ออยู่ผมก็เดินเลาะเข้าอีกซอยเพื่อซื้อข้าวเหนียว และก็สำรวจตลาดไปด้วย

แผงขายปลา 2 แผงอยู่ตรงข้ามกันพอดี มีปลานิลตัวละเกือบโลวางอยู่เต็มถาดหลายตัว พ่อค่าหนุ่มทั้งสองแผงนั่งเซ็งๆ เพราะไม่มีลูกค้า

ร้านน้ำพริกอีกร้านพ่อค้านั่งเหงาเชียว"รอสองทุ่ม" หนุ่มใหญ่อาจเป็นพ่อค้าเหมือนเข้ามาพูดกับพ่อค้าปลา "คนเลิกงานมาทีเดียวพรึ่บ เกลี้ยงหมด" พูดพลางชี้นิ้ววาดมือไปตามแผงต่างๆ หัวเราะชอบใจ ไม่แน่ใจในความหมายนักว่าเป็นประชดประชันหรือว่าอย่างไรกันแน่

Advertisement

Advertisement

ร้านน้ำพริกผักลวกร้านประจำอีกร้านหนึ่งพ่อค้าหนุ่มวัยยังไม่ถึงสามสิบปี นั่งจมอยู่กับมือถือ เพราะไม่มีลูกค้า ทางร้านขายของกินเล่นอย่างร้านขายขนมครกโบราณ ร้านน้ำส้มก็เงียบเหงาไม่แพ้กัน

ส้มตำยังคงเป็นที่นิยมเช่นเคยผิดกันกับร้านส้มตำที่ตอนนี้แม่ค้าเร่งให้ทันใจลูกค้าที่ยืนรออยู่สองสามคน

เกือบสองทุ่ม เราก็เดินเลาะออกตลาด ระหว่างทาง แม่ค้าขายต้มเล้งหมู ต้มปลา ที่ตอนนี้ทั้งปลา ทั้งหมู ยังวางเรียงเตรียมถาด ส่งเสียงหวานๆ เชิญชวนให้ช่วยอุดหนุน ผมส่งยิ้มตอบ

ความคิดเห็น

Advertisement

Advertisement

Advertisement

บทความล่าสุด