“เปตอง..กีฬาฝึกจิต”  ที่ผมใช้คำๆ  นี้  ก็เพราะว่า  กีฬาเปตอง  เป็นกีฬาที่ใช้ความคิด  ใช้ทักษะ  ใช้สมาธิ  ใช้ความอดทน  ใช้ความนิ่ง  ความสุขุม  ในการเดินเกมระหว่างการแข่งขันตั้งแต่ต้นเกมจนจบเกม  และใช้เทคนิคส่วนตัวของผู้เล่นหลายๆ  อย่างรวมกันในระหว่างเล่น     กีฬาเปตอง  นอกจากจะเป็นกีฬาที่เราได้ออกกำลังกาย  แขน  และขาแล้ว   ออกกำลังกายขา  คือ  ตอนที่เราเล่นเปตองในสนาม ถ้าเราเล่นใน 3 เกม  ชนะ 2 ใน 3 ซึ่งในแต่ละเกมก็จะใช้เวลาไม่เท่ากัน  อยู่ที่รูปแบบของเกมหรือรูปแบบการเล่นหรือแต้มของในแต่ละเกม  ว่าแต้มไหลไหม   ซึ่งในแต่ละเกมนั้นบางเกมอาจจะใช้เวลาแค่ 10 - 20 นาที  แต่บางเกมก็อาจจะยื้อกันใช้เวลาครึ่งชั่วโมงถึงหนึ่งชั่วโมงก็มี  เพราะฉะนั้นการออกกำลังกายขา  ก็คือการที่เราได้เดินวนไปวนมาในสนามตั้งแต่เริ่มเกมจนจบในแต่ละเกม  ออกกำลังของแขน  คือ  ลูกเปตอง  ที่มีน้ำหนักพอสมควรนั้น  การที่เรายกขึ้น  ยกลง  โยน  ก็เป็นการบริหารกล้ามเนื้อนิ้ว  ข้อมือ  ข้อแขน  และของลำแขนอย่างหนึ่ง  กีฬาเปตอง  นอกเหนือจากการออกกำลังกายทั้งแขนและขาแล้ว การเล่นเปตองคือการฝึกความอดทน  ฝึกมีสมาธิ   ฝึกการคิดวิเคราะห์  การประสานของทีมที่ช่วยกันคิดช่วยกันวางแผนในการที่จะโยนลูกให้แม่นเข้าเป้าให้มากที่สุดและการโยนลูกเพื่อตีลูกของต่อสู้อีกฝ่ายหนึ่งให้กระเด็นหรือให้กระจายจากจุดเป้าหมายให้มากที่สุด  เพราะผู้ชนะก็คือคนที่ทำให้ลูกเปตองอยู่ใกล้จุดหมายที่กำหนดไว้ให้มากที่สุด   ก็จะได้แต้มในแต่ละเกมนั้นไป  เล่นไปจนถึงคะแนนที่เรากำหนดเป้าหมายไว้ร่วมกันว่ากี่แต้มถึงจะชนะในแต่ละเกม

Advertisement

Advertisement

บรรยากาศ เปตองบรรยากาศ เปตองบรรยากาศ เปตอง                                                                                   ภาพโดย  ครูชอวร์  กวีหลังบ้าน

Advertisement

Advertisement

                       กีฬาเปตอง   เกิดขึ้นในประเทศไทยประมาณปี  2518  โดยการริเริ่มของนายจันทร์  โพยสาร  ร่วมกับ  นายศรีภูมิ  สุขเนตร  เป็นอดีตนักเรียนเก่าฝรั่งเศส  ที่นำมาเผยแพร่ในประเทศไทย  แต่ระยะแรกก็ไม่ได้รับความนิยมมากนัก  จนต่อมาสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี  ช่วยส่งเสริมและเผยแพร่โดยรับสั่งให้จัดการแข่งขันเปตองชิงชนะเลิศภาคตะวันออกเฉียงเหนือขึ้น  ซึ่งพระองค์ท่านและสมเด็จพระพี่นางเธอเจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนาฯ  ได้ทรงลงร่วมแข่งขันในครั้งนี้ด้วย  และอีกหลายๆ  รายการ  จึงเป็นสมญานามกีฬาเปตองว่า ”กีฬาสมเด็จย่า”  ในปี 2527 สมเด็จพระศรีนครินทรทราบบรมราชชนนี  ทรงพระกรุณา โปรดเกล้า ฯ  ให้รับสมาคมเปตองและโปรวังซาล  แห่งประเทศไทย  ไว้ในพระอุปถัมภ์ฯ  และวันที่  22  เมษายน   2530  จึงเปลี่ยนชื่อสมาคมเปตองฯ  เป็น  สหพันธ์เปตอง  แห่งประเทศไทยในพระอุปถัมภ์

Advertisement

Advertisement

บรรยากาศบรรยากาศ

                                                                                                     ภาพโดยครูชอวร์  กวีหลังบ้าน

                     จุดเด่นของเปตอง  คือการเสริมสร้างแนวคิด หลักความคิดสติปัญญาของผู้เล่นด้านการวางแผน  ช่วยกันคิดช่วยกันทำ  และยังทำให้เราได้ออกกำลังกาย  แขน  นิ้วมือ  ข้อมือ  ข้อแขน  ข้อศอก  และหัวไหล่  โดยมีความสัมพันธ์รวมกันเกือบทั้งร่างกายเลยก็ว่าได้  การเล่นเปตองซึ่งเราต้องใช้ความคิด  สติปัญญา  กันเป็นทีม  เมื่ออยู่ในสนามเปตอง  ลูกเปตองก็ใช่ว่าคุณจะโยนแบบมั่วๆ เพื่อให้จบเกมไปก็หาใช่ไม่  เพราะก่อนที่คุณจะโยนคุณก็ต้องมีการวางแผนมีการพูดคุยกันในทีม  ระดมความคิด  การคาดคะเน  การอ่านวิเคราะห์เกม  ถึงจุดอ่อนจุดแข็ง  ของตนเองและของฝ่ายตรงข้าม  ว่าจะเล่นกับฝ่ายตรงข้ามยังไงให้เรามีชัยชนะเหนือคู่ต่อสู้  เกมรุกเกมรับต้องปรับให้สอดคล้องกับสถานการณ์ของในแต่ละเกมให้ทันท่วงที   การพัฒนาทางด้านจิตใจ ซึ่งผู้เล่นต้องเข้าถึงจิตใจของผู้เล่นในทีมของตัวเองเป็นอย่างดี  หรือที่เราเรียกว่าทีมเวิร์คนั่นเอง  ต้องมีการปรึกษาหารือพูดคุยยอมรับฟังความคิดเห็นยอมรับการติชมของเพื่อนร่วมทีมว่าตัวของเราเองมีจุดอ่อนจุดแข็งยังไง  เมื่อเพื่อนให้คำชี้แนะหรือให้คำติชม  ควรจะรับฟังและโต้แย้งอย่างมีเหตุผล  เพื่อการวางแผนไปสู่ชัยชนะของทีมร่วมกัน  ผู้เล่นติดใจต้องสงบ  ไม่วอกแวก  มีสมาธิ  กังวลให้น้อยที่สุด  ถึงแม้เกมจะเสียเปรียบ  เราก็ไม่เสียกำลังใจ  ไม่ท้อถอย  ไม่เสียขวัญ  ต้องตั้งสติให้นิ่ง  เพื่อ ให้ทีมคว้าชัยชนะมาให้ได้  การพัฒนาด้านสังคม กีฬาเปตองก็เป็นกีฬาที่เชื่อมสัมพันธ์ของคนในครอบครัว  คนในชุมชน  ในหมู่บ้าน  หรือในสังคม  เพราะเป็นกีฬาทีมที่เราจะต้องมีความปฏิสัมพันธ์ร่วมคิดร่วมวางแผนร่วมกับทีมของเรา  

                      ลูกเปตอง  ต้องลวดลายที่ต่างกัน  เพราะเวลาโยนในสนามจะได้ไม่เกิดความสับสนเข้าใจผิดว่าเป็นลูกของฝ่ายไหน  ก่อนเล่นก็จะมีการเสี่ยงว่าใครจะเป็นฝ่ายโยนก่อน - หลัง   โดยจะมีจุดเริ่มต้นเป็นวงกลมที่พื้นสนาม  ห่างจากเส้นสนามประมาณ 1 เมตร ให้ฝ่ายชนะที่เสี่ยงทายโยนลูกเป้าไปในสนามให้ห่างจากจุดเริ่มต้นตามระยะ ดังนี้ 

                  -  เด็ก 4 เมตร  ไม่เกิน 8 เมตร

                -  เยาวชน 5 เมตร  ไม่เกิน 9 เมตร

                  -  ผู้ใหญ่หรือคนทั่วไป 6 เมตร  ไม่เกิน 10 เมตร

                   ก่อนจะเล่นกีฬาเปตองหรือกีฬาประเภทอื่นๆ ทุกๆ  ครั้งที่เราต้องทำเหมือนๆ  กันคือการวอร์มร่างกายให้พร้อมก่อน  ก่อนที่เราจะเล่นกีฬานะครับ  เพื่อความผ่อนคลาย  ยืดหยุ่นของกล้ามเนื้อ  กล้ามเนื้อฉีกไม่อักเสบในเวลาขณะที่เราเล่น

บรรยากาศบรรยากาศบรรยากาศ                                                                                                        ภาพโดยครูชอวร์  กวีหลังบ้าน

                      เพื่อนๆ ที่ยังพอมีเวลาว่างในตอนเย็นๆ  หรือ  วันหยุดเสาร์อาทิตย์ ถ้าไม่ได้ไปเที่ยวต่างจังหวัดหรือไม่ได้ไปไหนไกลๆ  หรือเบื่อสังคมเมืองที่สับสนวุ่นวายที่คนส่วนมากก็จะไปเดินห้างดูหนังหรือเล่นเกมหรือทำอะไรอย่างอื่นกันในเมืองหลวง  ถ้าเพื่อนๆ คนไหนชอบความสงบ  ได้ออกกำลังกาย  ได้ฝึกสมาธิได้เข้าร่วมสังคม  ได้ฝึกจิตให้นิ่งสมาธิ  กีฬาเปตอง  ถือว่าเป็นกีฬาอีกประเภทหนึ่งที่จะทำให้เราได้ออกกำลังกาย  อย่างสงบ  มีสติ  มีสมาธิ และทำให้ร่างกายเราแข็งแรงด้วยนะครับ

บรรยากาศ                                                                                                   ภาพโดยครูชอวร์  กวีหลังบ้าน