เรื่องนี้เป็นเรื่องของลูกพี่ลูกน้องของเราที่มีชื่อว่า ก้อง บ้านของก้องเป็นตึกแถวสามชั้นเรียงกันอยู่ติดริมถนนใหญ่ อยู่ริมสุดฝั่งซ้ายทำให้มีเนื้อที่ข้างๆทำเป็นที่จอดรถได้ ชั้นแรกเปิดเป็นร้านเกมส์ ชั้นสองทำเป็นห้องครัวและมีห้องเล็กๆอยู่ตรงกับบันไดเป็นห้องของก้องที่ไว้ใช้นอน และชั้นบนสุดเป็นห้องของลุงกับป้า ก้องเป็นเด็กติดเกมส์มากๆ จึงนั่งเฝ้าอยู่ที่ร้านทั้งวันเพื่อจะได้เล่นเกม ร้านนี้เปิดประมาณสิบโมงเช้า ปิดเที่ยงคืน 

                      ในทุกๆคืนก้องจะแอบเล่นเกมส์จนดึก มีอยู่คืนหนึ่งในขณะที่ก้องนั่งเล่นเกมส์อยู่ ณ ตอนนั้นประมาณตีสาม ก้องได้ยินเสียงเคาะประตู แต่ก้องไม่สนใจคิดว่าหูแว่วไปเองจึงเล่นเกมต่อ สักพักก็ได้ยินเสียงลากเก้าอี้ออกมาจากโต๊ะคอมพิวเตอร์แล้วคอมก็เปิดขึ้นมาเอง ก้องตกใจมากทำอะไรไม่ถูกจริงๆ สักพักหนึ่งก็ได้ยินเสียงเท้าคนเดินอยู่บนชั้นสอง และเดินลงบันไดมา พร้อมกับเสียง “เมื่อไหร่มึงจะนอน จะเล่นจนเช้าเลยรึไง!!!” เสียงแม่ของก้องตะโกนมาจากด้านหลังก้องนั้นเอง ก้องรีบปิดคอมและไม่สนใจเกัาอี้ลากที่เพิ่งเห็น เพราะมีสิ่งที่หน้ากลัวกว่าอยู่ด้านหลัง ถ้าไม่รีบขึ้นนอนตอนนี้ก้องคิดว่าตัวเองอาจจะเป็นผีคอมแบบนั้นแน่ๆ 

Advertisement

Advertisement

                       เช้าวันต่อมาครอบครัวของก้องไปเยี่ยมญาติทำให้ต้องปิดร้านหนึ่งวัน กลับมาถึงบ้านก็เย็นมากแล้ว ตอนที่นำรถเข้ามาจอดที่หน้าบ้าน ก้องมองเข้าไปในบ้านผ่านกระจกรถมองเห็นเป็นเด็กที่มาร้านเกมส์เป็นประจำนั่งก้มหน้าอยู่หน้าคอมในร้าน ก้องงกมากทำไมมีคนเข้าไปในร้านได้ ก้องจึงถามแม่ว่า ไม่ได้ล็อคประตูบ้านหรอ ทำไมมีคนเข้าไปในบ้านเราได้ แม่หันมาหาก้องแล้วพูดว่า จะไม่ล๊อคบ้านได้ยังไง เราออกไปข้างนอกทั้งวัน ตาฝาดรึเปล่า ก้องหันไปมองในบ้านอีกรอบก็ยังเห็นเด็นคนเดิมนั่งอยู่ พ่อกับแม่ลงจากรถพร้อมกับก้อง แม่ไขกุญแจเข้าไปในบ้าน ก้องที่หลบอยู่ข้างหลังแม่ชะโงกหน้าออกมา ครั้งนี้ไม่เห็นเด็กที่นั่งอยู่แล้ว และหลังจากวันนั้นหลายวัน ก้องถามเพื่อนที่มาเล่นเกมว่าน้องคนนั้นที่มาประจำหายไปไหน เพื่อนตอบว่า “จนน้ำตายไปแล้ว เพิ่งเผาไปเมื่อวานนี้เอง นี้ก้องไม่รู้หรอ” ก้องตกใจมากหรือว่าที่น้องคนนั้นมาให้ก้องเห็นเพราะจะบอกลาก้องก่อนที่จะไป

Advertisement

Advertisement