หมา

ภาพโดย aganyga จาก pixabay

 

   

    สวัสดีค่ะ ดิฉันเชื่อว่าใคร ๆ หลายคนคงต้องมีสัตว์เลี้ยงคู่ใจอย่างแน่นอน บางคนอาจจะชอบเลี้ยงหมา เลี้ยงแมว กระต่ายหรือ นกเป็นต้น ส่วนตัวดิฉันเองชอบเลี้ยงหมาค่ะ ตั้งแต่จำความได้ก็เห็นที่บ้านเลี้ยงหมามาตลอด สมัยก่อนตอนดิฉันเรียนอยู่ประถม สมัยนั้นไม่มีโทรศัพท์ ไม่มีแม้กล้องถ่ายรูปที่จะได้ถ่ายรูปสัตว์เลี้ยงที่รักเอาไว้ คงมีเพียงความทรงจำเท่านั้นที่ยังคอยย้ำเตือนในใจ เพื่อทำให้ระลึกนึกถึงสัตว์เลี้ยงที่แสนรักยามเมื่อมันได้จากไปแล้ว


 

       สมัยดิฉันเรียนอยู่ประถมประมาณ ป. 5 เห็นจะได้สมัยนั้นที่บ้านจะเลี้ยงสุนัขอยู่ 2 ตัวค่ะ ชื่อเเมนกับเฟิร์น ฉายาที่ดิฉันตั้งให้เฟิร์นคือ...หูบินเพราะมันชอบวิ่งตามไปร้านค้า เวลามันวิ่งด้วยความที่เป็นหมาขนยาว หูยาว และขาสั้น ทำให้เวลาวิ่งหูจะบินขึ้นบินลงเหมือนปีกนก ส่วนเเมนเป็นสุนัขแก่ด้วยอายุที่แตกต่างกับเฟิร์นมากทำให้เเมนไม่ค่อยชอบเล่น นิสัยเเมนคือกินกับนอนอย่างเดียว แมนอยู่ได้ไม่นานก็จากไปด้วยความชรา ดิฉันแอบเศร้าอยู่ไม่น้อยแต่ด้วยความที่ไม่ค่อยได้เล่นด้วยกันความเศร้าใจจึงไม่ได้เกิดขึ้นมากมายอะไร

Advertisement

Advertisement

 

หมาภาพโดย aganyga ​​​​​​จาก pixabay

 

    หลังจากนั้นเฟิร์นก็จะติดดิฉันมากจะต้องเดินไปส่งที่โรงเรียนทุกวัน เวลาดิฉันปั่นจักรยานไปซื้อของที่ร้านค้า เฟิร์นก็จะวิ่งตามไปด้วยประจำ จนกระทั่งดิฉันเข้าเรียนมัถธยม ทำให้มีเวลาเล่นกับเฟิร์นน้อยลง ดิฉันต้องตื่นไปโรงเรียนแต่เช้า กว่าจะกลับถึงบ้านก็เย็น แต่ยังดีหน่อยเพราะได้หยุดเรียนวันเสาร์และวันอาทิตย์ มันเป็นวันหยุดเพียง 2 วันต่อสัปดาห์ที่ทำให้ดิฉันจะได้มีเวลาหยุดเล่นกับเฟิร์น..... ในสมัยนั้นถนนยังมีแต่ลูกรัง ไม่มีถนนคอนกรีตเหมือนในสมัยนี้ ตรงข้ามหลังบ้านจะเป็นถนนเล็ก ๆ และมีแต่ป่าหญ้าปกคลุมทึบไปหมด ทุก ๆ วันหยุดคุณพ่อจะพาดิฉันเข้าไปช่วยจับปลาขึ้นมาจากบ่อหลังบ้าน และแน่นอนจะต้องมีเฟิร์นติดตามไปด้วยทุกที

Advertisement

Advertisement

      

     
     เฟิร์นเป็นสุนัขที่เก่งและฉลาดมากใคร ๆ เห็นก็ต่างรัก ตัวเฟิร์นเองมีความสามารถพิเศษสามารถนั่งหลังรถมอเตอร์ไซค์ได้โดยไม่ตก เวลาคุณพ่อสตาร์ทรถทีไร เฟิร์นนจะรีบวิ่งหูผึ่งออกมาจากที่นอนทันที ในช่วงเวลานั้นดิฉันมีความสุขมาก เฟิร์นเป็นทั้งสุนัขและเพื่อนที่ดี งูและสัตว์มีพิษต่าง ๆ ก็ไม่อาจจะเข้าใกล้ดิฉันได้เลยเพราะเฟิร์นจะวิ่งเข้าไปกัดจนตายหมด
วาระสุดท้ายก็มาถึง เฟิร์นมีอายุมากขึ้นเรื่อย ๆ และด้วยความที่เป็นสุนัขชราทำให้เฟริ์นเริ่มมีอาการความจำเสื่อม มีบางทีที่จำดิฉันไม่ได้ เฟิร์นก็จะเห่าดิฉันอย่างบ้าคลั่งราวกับไม่เคยเห็นหน้าไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ความรู้สึกมันช่างบีบหัวใจสุด ๆ ดิฉันตัดสินใจพาเฟิร์นไปหาหมอแต่ก็เพียงยืดระยะเวลาแห่งความสุขไปได้เพียงน้อยนิด คุณหมอแจ้งว่าเฟิร์นอายุมากแล้ว ระบบภายในเริ่มแย่รักษาแค่ตามอาการเท่านั้น

Advertisement

Advertisement

 

หมาภาพโดย aganyga จาก pixabay

 

      หลังจาก 1 อาทิตย์ผ่านไปอาการของเฟิร์นก็ดูจะหนักหน่วงขึ้น เฟิร์นเริ่มกินข้าวไม่ได้ มันยิ่งทำให้ดิฉันเสียใจมากยิ่งขึ้น ดิฉันได้แต่นั่งร้องให้....คงหมดหนทางที่จะรักษาเพื่อนรักไว้ได้แล้ว เฟิร์นมีอาการแขนขาอ่อนแรง และชอบเดินออกไปที่ท่าน้ำหน้าบ้านตอนกลางคืน คืนนั้นดิฉันได้ยินเฟิร์นส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด จึงรีบวิ่งไปดูที่ท่าน้ำ เห็นเฟิร์นตกลงไปในคลองท่าน้ำหน้าบ้าน ดิฉันว่ายน้ำไม่เป็นแต่ก็พยายามจับขาเฟิร์นอุ้มขึ้นมา ดิฉันต้องอุ้มเฟิร์นขึ้นมาจากท่าน้ำ 3 รอบจนรู้สึกทนไม่ไหวต้องเอาเชือกมาล่ามไว้ในบ้าน เพราะกลัวเฟิร์นจะเดินตกน้ำอีก วินาทีนั้นเฟิร์นไม่สนใจอะไรฉันแล้ว เฟิร์นเอาแต่ส่งเสียงร้องเหมือนเจ็บปวดอะไรซักอย่าง ดิฉันทำได้แค่กอดเฟิร์นและร้องให้ไป
  

 

        คุณตาก็เดินมาดูและบอกว่า"มันคงไม่รอดถึงพรุ่งนี้เช้าแน่นอน มันกำลังจะตาย.... ได้ยินแค่นั้นดิฉันถึงกับปล่อยโฮออกมา มันเจ็บใจเจียนจะขาดจริง ๆ เฟิร์นเพื่อนรักแกจะทิ้งฉันไปเเล้วเหรอ? แล้วฉันจะอยู่ยังไง ... ดิฉันต้องทนได้ยินเสียงเฟิร์นร้องจนเผลอหลับไป...สะดุ้งตื่นขึ้นมาก็เช้าแล้ว ดิฉันก็รีบอาบน้ำล้างหน้าแปรงฟันแล้วรีบลงไปดูเฟิร์น...แต่ปรากฎว่าไม่มีเฟิร์นแล้ว คุณตาเดินมาจากสวนหลังบ้านแล้วพูดขึ้นว่า"เฟิร์นตายแล้วนะตาตื่นมาเจอมันตอนตี 4 เห็นเฟิร์นในสภาพเดินวนรอบเสาบ้านแล้วยืนตายสภาพนั้น ตาเลยเอาไปฝังเรียบร้อยแล้ว ดิฉันไม่มีโอกาสแม้แต่จะได้เห็นศพเฟิร์นเป็นครั้งสุดท้าย...ต่อจากนี้คงไม่มีอีกแล้วสุนัขหูบินที่วิ่งตามไปทุกหนทุกแห่งไม่มีอีกแล้วเพื่อนรักที่ดีที่สุดของฉัน.. ดิฉันได้แต่หวังว่าเฟิร์นจะไปอยู่เป็นเทวดาน้อย ๆ บนสวรรค์....รักและคิดถึงเสมอนะ (เฟิร์นเพื่อนรัก).....😭😭😭


     

 หมา

ภาพโดย aganyga จาก pixabay