ผมและเพื่อนเรียนมหาลัยภาคค่ำเพื่อที่จะได้ทำงานไปด้วยในช่วงเช้า หาเงินเลี้ยงชีพไปวัน ๆ งานใหม่ที่ผมทำนั้นสุดแสนจะสบายมีแอร์เย็นฉ่ำตลอด 24 ชม. ไม่ต้องใช้ความรู้มาก เจอคนมากมายในแต่ละครั้ง และแต่ละครั้งที่เจอ...คนจะเอาเงินมาให้เรา... ใช่ครับ...ผมทำงานในมินิมาร์ท มินิมาร์ทแห่งนี้ตั้งอยู่ติดกับท่าเรือข้ามฟากคนจึงเยอะมากในเวลากลางวัน และแทบจะไม่มีคนในเวลากลางคืน ตัวมินิมาร์ทตั้งอยู่ริมแม่น้ำมีส่วนท้ายของมินิมาร์ทยื่นลงไปในแม่น้ำ และสิ่งที่ไม่อยากให้มีมาใกล้สำหรับสิ่งปลูกสร้างที่ติดริมน้ำคือ...ศพ...ที่ลอยมาติด

          ผมกับเพื่อนทำงานที่นี่มา 1 เดือน เวลาเริ่มงานผมและเพื่อนจะคาบเกี่ยวช่วงเช้าซะส่วนใหญ่เพราะผมกับเพื่อนต้องไปเรียนภาคค่ำเลยขอร้องกับผู้จัดการและรับปากว่า...ถ้าปิดเทอมผมกับเพื่อนเข้ากะกลางคืนแทนคนอื่น ๆ ได้เลย "ผมกับเพื่อนเหมาเอง" ผมไม่คิดว่าคำพูดนั้นมันจะทำให้ผมและเพื่อนต้องเจอกับสิ่งที่ไม่อยากเห็น

Advertisement

Advertisement

          คืนที่ 1 เวลา 22.00 น. ผมกับเพื่อนมาเข้ากะช่วงปิดเทอมคืนแรก เราเตรียมพร้อมทั้งร่างกายและจิตใจ เพราะต้องอยู่ข้ามคืนโดยห้ามหลับ ผมเข้าเครื่องก่อนตามคิวที่ตกลงกันไว้ ยังคิดถึง "โซนของเล่น+ขนม" โซนนี้แหละที่ผมว่าจะเละสุด เพราะกะตอนเช้าที่ผมเข้า มาทีไรผมต้องมาเรียงของเล่น+ขนมขึ้นชั้นใหม่ทุกครั้ง ไม่รู้กะดึกทำไมไม่ยอมเรียงให้เรียบร้อย ผ่านไปเกือบ 4 ชม. มีลูกค้าเข้ามาบ้างประปราย บรรยากาศเงียบสงบ กล้องวงจรปิดทำงานตามปกติ ผมกับเพื่อน...เราอยู่กะกัน 2 คนเท่านั้น ถ้าคนนึงอยู่แคชเชียร์ อีกคนต้องทำงานอย่างอื่น

"ตู๊ด" นาฬิกาข้อมือผมเตือนเวลา "ตีสอง" ได้เวลาที่ผมต้องสลับให้เพื่อนมาเข้าเครื่องบ้าง เราจะสลับคนละ 4 ชม. เมื่อผมออกจากเครื่องก็เดินดูความเรียบร้อยของชั้นสินค้า ผมมาสะดุดตรงชั้นขนม กับพวกของเล่นเด็ก ซึ่งเหมือนถูกรื้อออกมา ในใจคิด [แหม...ไม่ทันดูกล้องว่ามือดีคนไหนชอบมารื้อเล่น ไว้วันหลังก่อน] คิดไปพลางก็จัดของให้เรียบร้อย จากนั้นเดินไปหลังร้านดูความเรียบร้อย ผมมองออกไปที่หน้าต่างผมเห็นเหมือนมีอะไรบางอย่างอยู่ในน้ำ...กำลังพุ่งเข้ามาตรงที่ผมยืน ผมเลยรีบละสายตาเดินกลับเข้ามาคิดว่าตาคงฝาดไปเพราะอยู่ดึกคืนแรก แต่ก็แอบสงสัยสิ่งที่เห็น...ขณะที่สงสัยจึงเดินไปเข้าห้องน้ำ ทางเดินไปห้องน้ำเป็นช่องแคบ ๆ ขนาดแค่คนเดินสวนกันไหล่ยังชนกัน เดินไปครึ่งทางทางขวามือจะเป็นห้องเก็บของที่ล็อคกุญแจไว้ ผมเดินเลยมาเพื่อเข้าห้องน้ำ ในห้องน้ำเงียบมาก ได้ยินเสียงแม้กระทั้งเสียงเครื่องกดแคชเชียร์...แสดงว่ามีลูกค้าเข้า...ผมจึงรีบออกไปหาเพื่อน พอพ้นประตูห้องน้ำออกมาผมเป็นงง...ประตูห้องทางซ้ายมือที่ผมเพิ่งเดินผ่านมามันเปิดอ้าออกขวางทางเดินที่ผมจะเดินกลับ ผมเริ่มรู้สึกแปลกกับสิ่งที่เกิดขึ้น [ก็มันล็อคอยู่หนิ?] ผมเดินมาถึงประตูที่เปิดขวางทาง แสงจากทางเดินส่องเข้าไปทำให้พอมองเข้าไปด้านในได้บ้าง ผมเสียวสันหลังวาบทันที สิ่งที่ผมเห็นคือ...พวงหรีดงานศพวางอยู่เต็มห้อง ความกลัวเริ่มมาเยือนผม ผมตัดสินใจรีบปิดประตู แต่...ประตูมันฝืดมากเหมือนกับว่ามีใครมาดึงไว้ไม่ยอมให้ปิด แต่ผมก็ปิดมันลงจนได้ แล้ววิ่งออกมาที่แคชเชียร์

Advertisement

Advertisement

"ไอ้โน๊ต ๆ ๆ" มันมองผมที่กำลังวิ่งมาหามัน

คำแรกที่มันพูด "ไอ้ตู่เอ็งไม่เห็นเหรอ"

ผมบอกมันไป "เห็นดิ...พวงหรีดเต็มห้องเลยเสียวสุด ๆ"

มันบอกผมว่าไม่ใช่พวงหรีด... ข้าหมายถึงคนที่ดึงประตูที่เอ็งกำลังปิดอะ ผมนี่หน้าชาเลย มันก็กลัวไม่แพ้ผม มันบอกผมว่ามันมองเห็นจากกล้องวงจรปิดว่าอยู่ ๆ ประตูห้องนั้นก็เปิดออกเอง จากนั้นเห็นเงาดำ ๆ เดินออกมาผ่านประตูที่เปิดอยู่ แล้วมายืนดึงประตูเอาไว้.... มันยังเล่าอีกว่าตอนที่มันเดินจัดของมันเห็นเด็กตัวเล็ก ๆ วิ่งไปมาอยู่ในร้าน แต่วิ่งตามไม่ทัน...ผมจึงพอจะนึกออกว่าทำไมขนมกับของเล่นเด็กถึงได้เละขนาดนั้น.... ตั้งแต่ตีสอง ผมกับเพื่อนจึงไม่กล้าเดินไปไหน กล้องวงจรปิดก็ไม่กล้ามอง จนเช้าที่เพื่อนมาเปลี่ยนกะ ด้วยสายตาที่มีคำถามแต่ไม่ถามอะไรผม...

          คืนที่ 2 เวลา 22.00 น. ผมไม่เจอผู้จัดการและไม่กล้าเล่าเรื่องให้เพื่อนคนอื่นฟังเพราะกลัวว่าเพื่อนจะกลัวกัน จึงต้องอยู่กับไอ้โน๊ต 2 คนเหมือนเดิม การทำงานยังคงทำต่อไปเป็นปกติ เราสองคนไม่เดินไปไหน คิดว่าเอาตัวรอดให้ผ่านแต่ละคืนไปให้ได้

"ตู๊ด" สัญญาณสยองดังอีกแล้ว ตอนนี้เป็นเวลา "ตีสอง"  มีลูกค้าผู้ชายเข้าร้านมาเลือกดูสินค้า ผมมองตามเป็นปกติ และเห็นลูกค้าเดินเลยไปตรงหน้าต่างหลังร้าน ตรงที่ผมเดินไปในคืนแรกเพื่อมองไปด้านแม่น้ำ ผมเดินตามไปเพื่อจะบอกว่าส่วนนี้ห้ามเข้า แต่สิ่งที่ผมเห็น... ผู้ชายคนนั้นตัวเปียกน้ำ เดินทะลุกำแพงออกไปที่แม่น้ำ สวนทางกับบรรดาซากศพนับสิบ ที่เดินทะลุหน้าต่างเข้ามาไม่หยุด ผมวิ่งกลับมาที่แคชเชียร์เล่าให้ไอ้โน๊ตฟัง

ไอ้โน๊ตบอกว่า "ไอ้ตู่...ตอนที่เอ็งเดินตามลูกค้าไป ข้าเห็นเด็กขี่คอเอ็งด้วย แต่ไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว" ผมรู้ได้เลยว่าวันนี้เราต้องโดนหลอกอีกหลายครั้ง และเช้าวันนั้นเรื่องถูกเปิดเผย... ความลับหลายอย่างได้ถูกอธิบาย...ประสบการณ์ของคนเก่าถูกถ่ายทอด  "กี่ศพแล้วที่ลอยมาติดที่มินิมาร์ทแห่งนี้" ทุก ๆ คืนจะเป็นแบบนี้เรื่อย ๆ ซ้ำเหตุการณ์ไปมา หนักบ้าง เบาบ้าง👻

จนเป็นที่รู้กันว่าพวกเรา "มีนัดกับผีตอนตีสอง" แล้วคุณหละ...มีนัดกับผีตอนไหน?

ขอบคุณรูปหน้าปกจาก

https://images.app.goo.gl/f9r9ZatTK6j2tKmL8