รูปภาพจาก : https://pixabay.com/th

พรหมลิขิต แอบรักสามีตัวเอง กว่า 4 ปี
ขอโหนกระแสละคร  อกเกือบหักแอบรักคุณสามี  เรื่องนี้เป็นเรื่องของตัวฉันเอง  อยากเขียนความสุขในใจที่ฉันมี  ฉันเป็นคนค่อนข้างสมัยใหม่  ไม่เชื่อเรื่องรักแรกพบ  พรหมลิขิต อะไรทำนองที่วิทยาศาสตร์พิสูจน์ไม่ได้  ไม่เจอกับตัวก็ไม่รู้มีอยู่จริง   ฉันทำงานเป็นฝ่ายบุคคลที่บริษัทเอกชนแห่งหนึ่งจังหวัดสมุทรปราการ  มีหน้าที่สรรหาบุคลากร  ประมาณปี  2557 ได้สัมภาษณ์พนักงานชายท่านหนึ่ง  อายุ 35 ปี  รุ่นราวคราวเดียวกัน  และรู้สึกถูกชะตาเขามาก  ผลการสัมภาษณ์ผู้ชายท่านนี้ได้รับเข้าทำงานในบริษัทเดียวกับที่ฉันทำอยู่

ฉันเฝ้าติดตามผลการทำงานของเขา  เขาทำงานดี  ขยัน  รู้สึกชอบผู้ชายคนนี้จัง  และแอบติดตามดูเขาทำงานอยู่ตลอด  จนกระทั่งปี  2558  มั่นใจแล้วว่าเราชอบเขาจริงๆ  เลยแอบเปิดประวัติเขา  เอาเบอร์โทรศัพท์มาเพื่อ  Add   Line ไปเพื่อหวังจะคุยด้วย  แต่ก็นั่นแหละค่ะ ฉันฝันสลาย เขาอ่านไลน์แล้วไม่ตอบ  ทำให้เสียความรู้สึกและขาดความมั่นใจในตัวเองมาก

Advertisement

Advertisement


รูปภาพจาก https://pixabay.com/thรูปภาพจาก https://pixabay.com/th   
ตั้งแต่ปี  2558 – 2562  ฉันยังคงชอบและแอบมองเขาอยู่   ฉันมีตารางการทำงานเขา  ก็จะยืนแอบมองที่หน้าต่างริมโต๊ะทำงาน  เห็นเขาเดินผ่านก็ดีใจ  แอบหวังเล็ก ๆ ว่าเขาจะมีใจให้เราบ้าง  ทุกเทศกาลวันสำคัญ  วัน Valentine  วันปีใหม่  รวมถึงวันเกิด  ฉันจะส่งของเล็ก ๆ น้อย ๆ  ฝากไปให้เขาที่แผนกเป็นประจำ   แต่ทุกครั้งที่เจอกันเราทั้งคู่จะเดินเลี่ยง  ถึงแม้เดินสวนทางกันก็จะก้มหน้าก้มตาเดินให้ผ่านๆตรงนั้นไป  หัวใจเต้น ตุ๊บ ๆ แทบหลุดออกจากเบ้าเลยทีเดียว  

เราสองคนรูปภาพนี้เป็นรูปภาพนักเขียน
                จนกระทั่งปี 2562  ฉันบอกตัวเองว่าพอเถอะ  เขาไม่ชอบเราหรอก  แต่ด้วยใจที่อยากคุยเลยส่งสติกเกอร์ไลน์ ทักทายเขาไป  บอกกับตัวเองว่าถ้าครั้งนี้เขาไม่ตอบฉันจะไม่สนใจเธอแล้วนะ  คืนวันที่ 13 พฤษภาคม 2562  ฉันต้องไปร่วมงานแต่งหลานสาวที่ต่างจังหวัด  เดินทางไปกับเพื่อนสนิท  ได้เล่าเรื่องนี้ให้เขาฟังว่า  “ถ้าครั้งนี้เขาไม่ตอบไลน์ฉัน   ฉันจะตัดใจแล้วนะแก” แล้วตอนเช้าของวันที่ 14 พฤษภาคม 2562  เขาตอบไลน์ฉันมาว่า “สวัสดีครับ  ขอโทษทีครับ  Internet  หมด เลยไม่ได้ตอบครับ”  คุณรู้ไหม  ฉันกรี๊ดดังลั่นในห้องนอนกับเพื่อน 2 คน  ความรู้สึกที่ทำอะไรไม่ถูกมันเกิดขึ้นกับฉันแล้ว  ด้วยความที่เราสองคนไม่เคยคุยกันเลย  ฉันประหม่า  สบสัน  ทำอะไรไม่ถูก  ตอบแชทไม่เป็น  ไม่รู้ต้องตอบอย่างไร  เพื่อนสนิทของฉันแย่งโทรศัพท์ของฉันไป  แล้วคุยแชทแทนฉัน  (ทุกวันนี้เขารู้แล้วว่าคนที่คุยกับเขาวันนั้นไม่ใช่ฉัน)  เราสองคนคุยแชทไลน์กันเรื่อยมา  จึงนัดพบกันอยู่เรื่อย ๆ คะ

Advertisement

Advertisement

รูปถ่ายเองรูปภาพนี้เป็นรูปภาพนักเขียน

ทุกวันนี้เราสองคนตัดสินใจคบหาดูใจกัน  และอยู่ด้วยกันฉันสามีภรรยา  (เรายังไม่ได้แต่งงานกันนะ)  เราสองคนช่วยกันเก็บออมเงิน และมีแผนจะแต่งงาน  ปี 2564  เรามีความสุขมาก   พึ่งได้ฟังจากปากเขา  เขาเองก็ชอบฉันเหมือนกัน  แอบมองฉัน  เวลาที่เจอกันเขาทำอะไรไม่ถูก  ไม่กล้า อาย เลยตัดสินในเดินเลี่ยง  ด้วยความที่เขาทำงานในส่วนงานผลิต  คิดว่าความรักเราสองคนเป็นไปไม่ได้  ไม่น่าเชื่อเลย  คนที่ฉันแอบรอ  แอบมอง  แอบหวังเล็ก ๆ นั้น  ว่าวันนี้เขาจะมาเป็นสามีที่น่ารักของฉัน เรื่องราวนี้มันเหมือนละคร แต่มันคือชีวิตจริงที่อยากถ่ายทอดให้คนอื่นรู้  ว่าพรหมลิขิตมันมีอยู่จริง  เราถูกสร้างมาเพื่อกันและกัน   คงเหมือนกับพลังงานไฟฟ้า  มองไม่เห็นแต่มันมีอยู่จริง