หมึกกับเพื่อนนั่งรถไปนั่งรถไฟมาเที่ยวทะเลแห่งหนึ่งในจังหวัดเพชรบุรี เขามาด้วยกันสามคน คือหมึก ไข่ และตุ้ม  เมื่อเดินทางมาถึงพวกเขาก็เดินหาที่พัก  พวกเขาอยากหาที่พักที่เงียบๆ จึงเดินห่างออกมาจาจุดที่เป็นชุมชน  จนไปเจอบ้านพักหลังหนึ่งอยู่ติดกับป่าสน  พวกเขาเห็นว่าที่นี่น่าจะสงบดีดูเงียบๆ ไม่ค่อยมีคน จึงตัดสินใจเข้าไปติดต่อขอเช่าบ้านหลังนั้น  หลังจากที่เช่าบ้านเสร็จแล้วทั้งสามก็เดินออกมานั่งเล่นที่ริมทะเลไม่ไกลจากบ้านพัก  บรรยากาศยามเย็นลมพัดกำลังดี ทั้งสามนั่งเล่นกันอย่างสบายอารมณ์  พอตกค่ำเริ่มมียุงมากวนจึงพากันกลับเข้าบ้านพัก

 

             ทั้งสามก็ได้นั่งคุยกันตามประสาเพื่อนที่หน้าพัก และได้หาอะไรมากินกันอย่างเพลิดเพลิน   ตรงชายทะเลที่อยู่ตรงข้ามหน้าบ้านเช่าที่พวกเขาพักอยู่นั้น จะมีโขดหินที่ยื่นไปในทะเล

Advertisement

Advertisement

 ไข่มองไปที่โขดหินนั่นแล้วพูดขึ้นว่า “พวกมึงคิดว่า ที่โขดหินนั่นจะเคยมีคนตายป่าววะ”

หมึกจึงตอบไปว่า “ก็ไม่แน่นะ ดูกระแสน้ำตรงนั้นมันน่ากลัวอยู่ ใครตกลงไปไม่รอดแน่”

ตุ้มจึงพูดว่า “พวกมึงพูดเรื่องอะไรกันวะ ไม่เข้าท่าเลย คุยเรื่องอื่นดีกว่า”

          จากนั้นทั้งสามก็นั่งคุยกันจนดึก ไข่ก็ขอออกไปเดินเล่นริมทะเลแถวใกล้ๆ โขดหิน  หมึกกับตุ้มก็นั่งเล่นและมองเห็นไข่ไกลๆ จากหน้าบ้าน  สักพักหมึกก็เห็นว่าไข่ท่าทางแปลกๆ เหมือนยืนคุยกับใคร จึงเรียกให้ตุ้มช่วยดู

หมึกได้พูดกับตุ้มว่า “ตุ้มมึงว่าไอไข่มันดูแปลกๆ ป่าววะ เหมือนมันยืนคุยกับใครอยู่เลย” 

ตุ้มก็ตอบว่า “เออว่ะ มันก็ยืนอยู่คนเดียวนี่หว่า” 

           พอทั้งสองนั่งมองไข่อยู่สักพักไข่ก็ทำท่าเหมือนจะเดินลงทะเล หมึกกับตุ้มเห็นท่าไม่ดีจึงรีบวิ่งไปดู และตะโกนเรียกไข แต่ไขทำเหมือนไม่ได้ยินที่ทั้งสองตะโกนเรียก  กว่าหมึกกับตุ้มจะวิ่งไปถึงตัวไข่ ไข่ก็เดินลงไปในทะเลจนเกือบจะมิดตัวแล้ว   หมึกกับตุ้มคว้าตัวไข่ไว้ได้ก็รีบลากไข่ขึ้นมาบนฝั่งทันที พร้อมกับเขย่าตัวเรียกให้ไข่ได้สติ

Advertisement

Advertisement

“ไข่ๆ เฮ้ย มึงเป็นไรวะ”  หมึกเรียกไข่ด้วยเสียงดัง

             พอไข่ได้สติ ก็จำอะไรไม่ได้  จำได้แค่ว่ามีคนมาชวนคุยแค่นั้น หมึกจึงบอกว่า “พวกกูนั่งมองมึงอยู่ตั้งนานแหล่ะเห็นมึงยืนคุยอยู่คนเดียว แล้วอยู่ดีๆ มึงก็เดินลงทะเลไป”   เมื่อไข่ได้ยินดังนั้นก็พยายามนึกว่าเกิดอะไรขึ้นแต่ก็นึกไม่ออก  ขณะนั้นสายตาของหมึกก็เผลอเหลือบไปมองที่โขดหิน ก็เห็นร่างของผู้ชายคนหนึ่งร่างกายกำยำไม่ใส่เสื้อ  ยืนอยู่บนโขดหิน  ชายคนนั้นแสยะยิ้มด้วยสีหน้าที่น่ากลัวขนทำให้หมึกขนลุก 

หมึกก็ได้ถามไข่ว่า “คนที่มึงคุยด้วยหน้าตาเป็นไงวะ”

Advertisement

Advertisement

ไข่จึงอธิบายว่า “ผู้ชายไม่ใส่เสื้อ ผิวคล้ำๆ “

หมึกจึงชี้ไปที่โขดหิน แล้วถามไข่ว่า “ ใช่คนนั้นรึป่าววะ”

เมื่อไขหันไปมองก็บอกว่า “เออใช่ แต่เขาดูแปลกๆ วะ ผิดกับเมื่อกี้”

ตุ้มก็บอกว่า “รู้สึกไม่ค่อยดีเลยว่ะเพื่อนเรารีบกลับไปที่บ้านพักกันดีกว่า”

          ขณะที่ทั้งสามคนกำลังพากันเข้าบ้านพัก ชายคนนั้นก็กระโดดลงจากโขดหินที่เขายืน และหายไปในน้ำ  แต่กลับโผล่มายืนตรงหน้าพวกเขาทั้งสาม  ทำให้พวกเขารู้ทันทีว่าคือผี จึงพากันวิ่งหนีเข้าบ้านและปิดประตูเงียบ    พอเข้าไปบนบ้านหมึกแอบแง้มหน้าต่างดู  ก็เห็นชายคนนั้นเดินกลับไปบนโขดหิน และกระโดดลงไปในน้ำซ้ำมาซ้ำไปหลายรอบ   หมึกจึงรีบกลับเข้ามาคลุมโปงนอนในห้องกับเพื่อนๆ

 

       พอตอนเช้าพวกเขาได้เล่าเหตุการณ์ที่เขาเจอให้คนเฝ้าบ้านพักฟัง

คนเข้าบ้านพักก็เล่าว่า  “นั่นคงเป็นวิญญาณของนักท่องเที่ยวที่ตกลงไปตายที่โขดหินหลายปีก่อน  ถ้าวันไหนที่ตรงกับวันที่เขาตาย เขาจะออกมาประกฎให้เห็น จึงทำให้ไม่ค่อยมีคนเข้ามาเดินใกล้โขดหินนี้เวลากลางคืน”

และนี่ก็เป็นประสบการที่หมึกและเพื่อนๆ ไม่มีวันลืม