ชีวิตคนเราเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ โดยไม่มีคำว่าช้า หรือสายเกินไป

แม่ของเราเริ่มต้นอาชีพใหม่ตอนอายุ 62 ปี หลังจากเกษียณอายุราชการมาได้ 2 ปีแล้ว แม่บอกว่า นั่ง ๆ นอน ๆ อยู่กับบ้านเฉย ๆ แล้วเหงา ชีวิตเหมือนไม่มีคุณค่า รอเวลาให้หมดไปวัน ๆ

อยู่มาวันหนึ่ง คุณลุงคุณป้าข้างบ้านอายุ 70 กว่า ชวนแม่ไปเที่ยวตลาดโรงเกลือ เพราะคุณลุงคุณป้าทั้งสองท่านนี้ มีอาชีพหลังเกษียณอายุราชการ คือ รับเสื้อผ้าจากตลาดโรงเกลือมาขายตามตลาดนัด

การไปตลาดโรงเกลือของแม่ในครั้งนั้น เปลี่ยนชีวิตหลังเกษียณอายุราชการของแม่ไปเลย เพราะแม่ได้ไอเดียในการขายของในตลาดนัดที่อยู่ไม่ไกลจากบ้าน โดยสินค้าที่แม่นำมาจากตลาดโรงเกลือเพื่อขายนั้น ได้แก่ เสื้อ/หมวก/กางเกงลายพราง กางเกงเจเจ ถุงเท้า ปลอกแขน หมวกกันแดด เสื้อกล้าม ฯลฯ ปรากฏว่ายอดขายดีมาก จนไม่มีอะไรหยุดยั้งการขายของแม่ได้ แม่เดินทางไปกลับกรุงเทพฯ - ตลาดโรงเกลือเป็นประจำทุกสัปดาห์ แต่ไม่เคยบ่นว่าเหนื่อย

Advertisement

Advertisement

ชีวิตคนเราเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ โดยไม่มีคำว่าช้า หรือสายเกินไป

ด้วยความที่ขายดีมากในตลาดนัดแรก แม่จึงเริ่มเดินสายออกหาตลาดนัดแห่งใหม่ โดยมีพ่อช่วยขับรถตระเวนไปส่งตามตลาดนัดต่าง ๆ แม่ขายของตามตลาดนัดวนไปอย่างนี้นานหลายปี จนแม่มีเงินเก็บก้อนหนึ่งที่พอจะซื้อที่ดินได้อีกแปลง

ในช่วง 8 ปีมานี้ แม่หยุดขายของไปพักใหญ่ เพราะต้องมาเลี้ยงหลานชายให้กับลูกสาว จนกระทั่งหลานชายคนเล็กเข้าโรงเรียน แม่จึงกลับมาขายของที่ตลาดนัดอีกครั้ง ครั้งนี้เปลี่ยนรูปแบบสินค้าใหม่ โดยนำเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า ฯลฯ ที่เกินความจำเป็นของลูกสาว และลูกเขยมาทำความสะอาด แล้วนำออกไปจำหน่ายที่ตลาดนัดใกล้บ้าน ปรากฏว่าขายดีมาก เพราะของดี ๆ ราคาไม่แพง ใครก็อยากใช้งานต่ออยู่แล้ว

ชีวิตคนเราเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ โดยไม่มีคำว่าช้า หรือสายเกินไปชีวิตคนเราเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ โดยไม่มีคำว่าช้า หรือสายเกินไป

พอเสื้อผ้าของลูก ๆ หมดสต็อกแล้ว แม่ก็ไปหาเสื้อผ้ามือหนึ่งชุดใหม่มาขายต่อ โดยรอบนี้ไม่ได้ไปถึงตลาดโรงเกลือ เพราะแม่อายุมากแล้วเดินทางไกลคนเดียวคงไม่ไหว แม่เลยย้ายไปซื้อของที่ตลาดโบ๊เบ๊แทน แม่เดินเลือกซื้อสินค้าที่ตลาดโบ๊เบ๊แห่งนี้จนชำนาญ รู้ว่าอะไรอยู่ตรงไหน บางครั้งเปิดรับพรีออเดอร์จากลูกค้าด้วย

Advertisement

Advertisement

เสื้อผ้าส่วนใหญ่ที่แม่ขายรอบนี้เป็นเสื้อผ้าแฟชั่นที่ขายออกง่าย เช่น เสื้อผ้าลายพราง เสื้อผ้าเทศกาล กางเกงเจเจ ถุงเท้า กางเกงวอล์ม เสื้อผ้าคนทำงาน ฯลฯ หรือบางครั้งแม่ไม่สะดวกไปซื้อของที่ตลาดโบ๊เบ๊ เราก็รับอาสาไปซื้อของให้ในช่วงพักกลางวันของวันทำงาน แล้วหิ้วกลับบ้านมาให้แม่ติดป้ายราคาก่อนนำไปขายต่อ

ตลาดโบ๊เบ๊เป็นศูนย์รวมการขายส่ง และขายปลีกเสื้อผ้า ที่เปิดขายกันตลอดทั้งวันทั้งคืน มีทั้งแผงลอยริมถนน อาคารพาณิชย์ และร้านค้าบนตึกโบ๊เบ๊ทาวเวอร์ สินค้าที่ตลาดโบ๊เบ๊ราคาไม่แพง แต่ต้องใช้เวลาเดินดูเพื่อเปรียบเทียบราคา และคุณภาพของสินค้า นอกจากเสื้อผ้าแล้ว ที่ตลาดโบ๊เบ๊ ยังมีสินค้าอื่น ๆ ที่เกี่ยวเนื่องกับเสื้อผ้าจำหน่าย เช่น ราวแขวนเสื้อผ้า ถุงใส่เสื้อผ้า ไม้หนีบผ้า ไม้แขวนเสื้อ ถุงไปรษณีย์สำหรับพ่อค้าแม่ค้าออนไลน์ใช้บรรจุสินค้า เป็นต้น

Advertisement

Advertisement

แม่เล่าให้ฟังว่า ในช่วงนี้เศรษฐกิจไม่ค่อยดี เพื่อน ๆ ที่ขายของด้วยกัน ก็เริ่มแยกย้ายไปประกอบอาชีพอื่น แต่แม่ของเรายังยืนหยัดที่จะขายเสื้อผ้าต่อ ไม่ใช่เพราะอยากได้เงินอีกต่อไป แต่สิ่งที่แม่ต้องการ คือ การได้พบเจอผู้คน เพื่อนใหม่ ๆ ที่พูดคุยถูกคอนั่นเอง … แม่เล่าต่ออีกว่า ในโลกของตลาดนัดมีหลายเรื่องราวที่แม่ได้เรียนรู้เป็นประสบการณ์ใหม่ของชีวิต เช่น ความยากลำบากและความมีน้ำใจไมตรีของเพื่อนร่วมอาชีพ ลูกค้าที่น่ารักและลูกค้าที่เอาแต่ใจ ฯลฯ และแม่ก็มีความสุขที่จะได้เรียนรู้ต่อไปเรื่อย ๆ

  • ชีวิตคนเราไม่ควรหยุดที่คำว่า "เกษียณ" หากแต่ทุกช่วงเวลาของชีวิตล้วนมีคุณค่าเสมอ
  • เงินทองอาจเป็นผลพลอยได้จากการเป็นแม่ค้าตลาดนัด 
  • แต่หัวใจที่เบิกบานเพราะได้เจอผู้คนต่างหาก ที่ทำให้ชีวิตได้เริ่มต้นใหม่ได้ทุกวัน

… 

บทส่งท้าย

  • แผงขายเสื้อผ้าของแม่เรา อยู่ที่ตลาดประชารัฐ ศูนย์ราชการนนทบุรี
  • ขายเฉพาะวันจันทร์ และอังคาร เวลา 08.00 - 15.00 น.
  • แวะมาคุยได้ค่ะ แม่คุยเก่ง 😊