เป็นที่รู้ๆ กันดีอยู่แล้ว ว่าโรงเรียนทุกที่มีห้องดนตรี อยู่เสมอ แต่ละโรงเรียนก็มี เรื่องเล่าคล้ายๆกัน

เรื่องนี้ เกิดขึ้นเมื่อหลาย 10 ปี ก่อน. ผม ได้ย้ายไปเรียนโรงเรียน วัดแห่งหนึ่งใน จังหวัดนครสวรรค์ 

และได้มีโอกาศ เข้าไปอยู่ในตึกดนตรีไทยที่ โรงเรียนนี้ ในช่วงเย็นเกือบทุกวัน

เพราะ เพื่อนของผม ต้องมาซ้อมที่นี้ทุกเย็น ผมจึงมานั่งรอเพื่อนที่ห้องดนตรีตลอด

 

     ตึก ดนตรีไทยที่โรงเรียนผม เป็นตึกไม้ทรงโบราณ อายุเกือบ100ปี 

มีประวัติมาอย่างยาวนาน เรื่องเล่าก็ถูกเล่าต่อๆกันมารุ่นสู่รุ่น ถึงเรื่องชวนขนลุก ของตึกดนตรีไทยนี้

เป็นที่รู้กันดี ของนักเรียนและครูทุกคน ในโรงเรียน

 

      เหตุการณ์ที่ผมพบเจอ คือ ช่วงโรงเรียน ส่งเด็กแข่งศิลปะหัตกรรม เราต้องไปซ้อม กันเพื่อไปแข่ง

คือต้องไปซ้อมแต่เช้าจนเลิกเรียน เพื่อต่อเพลงที่จะนำไปแข่ง

Advertisement

Advertisement

เหตุเกิดเมื่อเวลา ประมาณช่วงบ่ายของ วัน ทางโรงเรียนได้เรียกครูที่ฝึกสอนเดผ้กที่จะไปแข่ง

ไปประชุด ทั้งหมด ทำให้ ในตึก มีแต่พวกผม และเพื่อนๆ ด้วยความที่ยังเป็นเด็ก ม.1

ยังไม่ค่อยมีระเบียบอะไรกันมากมาย จึงวิ่งเล่นกันในตึก เพราะครูไม่อยู่ 

เหตุเกิดเมื่อ เพื่อนของ ผม นำเอาโทรศัพท์ มือถือ ออก มาถ่ายวีดีโอ เล่นกัน  

ไปมา อย่างสนุกสนาน จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงกระทืบเท้าลงพื้นไม้ ดังมาจากชั้น2 ของตึก

   ซึ่งชั้น2ของตึก เป็นที่ เก็บหัวโขนและ เศียร พ่อแก่ รูป ครูอาจารย์ที่เคยสอนรำ สอนดนตรีในตึกแห่งนี้ 

จากความสนุกสนานก็จบลงด้วยความเงียบ สงัด จึงมานั่งรวมกัน กลางห้อง

แล้วเอาโทรศัพท์มาเปิดเพลงกลบ ความเงียบไป  และเพื่อนคนที่เอาโทรผศัพท์มาถ่าย วีดีโอที่พวกเราเล่นกัน 

ได้เปิดวีดีโอที่ถ่ายไว้ ดู กับเห็น มีชายใส่โจงกระเบนสีแดงติดมา ใน มุม ของเฟรมวีดีโอ

Advertisement

Advertisement

หลังจากนั้น ทุกคนก็วิ่งออกมาอยู่นอกตึก จน ครูกับมาจากการประชุม 

  พอครูมาถึงก็ให้ไปเอาธูป ในห้องแล้วขึ้นไป ชั้น2 ขึ้นไปไหว้ขอขมา พ่อแก่บนชั้นสองของตึก

 

ทุกวันนี้ ตึกได้ซ่อมแซมเป็นปูนครึ่งไม้แล้ว แต่ยังคงทรงอาคารเดิมไว้ และทุกวันนี้ก็ยังคงมีนักเรียนพบเห็น

 

ชาย นุ่งโจงกระเบนแดงอยู่...