ฉันเชื่อว่าคนเรานั้น...ในแต่ละคนก็จะมีวิธีบันทึกความทรงจำไม่เหมือนกัน แต่ละคน...จะมีวิธีการของตัวเองที่แตกต่างกันไป บางคนอาจบันทึกเป็นภาพถ่าย หรือบางคนอาจบันทึกไว้ในสมองเลยก็มี แต่สมองฉันดันไม่ดีนี่สิ ขี้หลงขี้ลืม ฮ่าๆๆๆ สรุปก็เลยมาลงเอยที่วิธี "วาดภาพ" มันซะเลย

          ฉันเป็นคนชอบวาดรูปค่ะ ถนัดที่สุดคือวาดคน ปกติจะชอบวาดคนในจินตนาการที่จู่ๆ ภาพมันก็เกิดขึ้นในหัว ฉันหลีกหนีวาดภาพเหมือนมาตั้งแต่แรกแล้วค่ะ แต่นี่...เมื่อได้มีโอกาสมาฝึกสอนที่โรงเรียนแห่งหนึ่ง บุคลิก...เอกลักษณ์...รวมถึงอะไรหลายๆ อย่างของนักเรียน มันทำให้ฉันอดไม่ได้ที่จะ "ออกมาจากเซฟโซน"

 

ฉันกลัวกการวาดภาพเหมือนมาตลอด

 

         เพราะไม่เคยวาดเหมือนเลย ฮ่าๆๆๆ แต่ก็นะ เพราะฉันรู้สึกถึงความพิเศษของเขา ฉันรู้สึกผูกพันจนอยากจะบันทึกเขาไว้ในรูปแบบแบบหนึ่ง

Advertisement

Advertisement

จึงได้กลายมาเป็นรูปวาดในสมุดเล่มเล็ก

นักเรียนหญิงตัวอย่างรูปที่ 1 มอสองทับสี่

          นี่คือเด็กมอสองคนหนึ่ง ที่ฉันรู้สึกว่าเขามีความพิเศษตรงการแสดงทางสีหน้า ฮ่าๆๆ คือเขาจะชอบทำหน้านิ่งๆ ทำหน้าโหดๆ ใส่เพื่อน แต่จริงๆ เขาเป็นคนน่ารักนะ ตลก สุดท้ายฉันก็อดใจไม่ไหว เลือกรูปถ่ายที่คิดว่าโหดที่สุดของเขามาวาดซะเลย

นักเรียนหญิงตัวอย่างรูปที่ 2 มอสองทับแปด

          รูปนี้เป็นเด็กห้องที่ฉันประจำชั้นเองงงง รูปนี้เอามาจากภาพถ่ายวันที่ทำกระทงกันในห้อง จำได้ว่าวันนั้นสนุกมาก กระทงของแต่ละกลุ่มนี่แทบไม่เหมือนกันเลย แล้วบางกลุ่มที่มีแม่งานเป็นผู้ชายทำ ก็สวยซะฉันไม่อยากจะเชื่อ สวยจนต้องเอามือทาบอกแล้วบอกว่า

          "ขุ่นพระ นี่เราทำสวยซะจนครูที่เป็นผู้หญิงอายเลยนะเนี่ย"

          ยอมรับว่าตัวเองไม่มีฝีมือในด้านแม่ศรีเรือนจริงๆ

นักเรียนหญิงตัวอย่างรูปที่ 3 มอสองทับสิบ

Advertisement

Advertisement

          ต่อมาเป็นรูปของหัวหน้าห้อง 10 น่ารักนะคนนี้ อาจจะห้าวๆ ไปบ้าง แต่ก็ต้องเป็นคนแบบนี้ล่ะที่จะเอาเพื่อนอยู่ เมื่อเห็นรูปนี้ฉันจะนึกถึงภาพของเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ตัวสูง ยิ้มสวย และกระตือรือร้นในการเรียน เขาเป็นเด็กที่ไม่ทำตัวเป็นน้ำเต็มแก้ว พร้อมสำหรับน้ำที่มาเติมเต็มเสมอ ห้อง 10 ถือว่าโชคดีแล้วที่เลือกให้เขาเป็นหัวหน้า ^^

นักเรียนชายตัวอย่างรูปที่ 4 มอสาม

          สำหรับเด็กคนนี้ฉันไม่เคยสอนเขาเลยนะ แต่ด้วยความที่รู้จักกันนอกห้องเรียน เขาเลยขอให้ฉันวาดรูปให้ เมื่อมองรูปนี้อีกครั้ง จนถึงตอนนี้ที่กำลังพิมพ์อยู่ ภาพในความทรงจำเกี่ยวกับเขาก็ลอยเข้ามา มันเป็นภาพของเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่เงียบๆ ไม่ค่อยพูด ปากจะติดยิ้มอยู่ตลอด นัยน์ตายิ้มได้

111ตัวอย่างรูปที่ 5 มอสองทับสี่

          คนนี้ก็เป็นเด็กมอสองที่ฉันสอน เขาน่ารักมาก ชอบอะไรจีนๆ ชอบดูซีรีส์จีนแบบมากๆๆ ฮ่าๆๆๆ จำได้เลยว่าเวลาเราเจอกันทีไร แทบจะไม่เคยไหว้หรือรับไหว้กันเลย แต่จะเป็นการซ้อนมือโค้งคำนับ ก็เหมือนกับที่เห็นบ่อยๆ ในซีรีส์จีนแนวย้อนยุคนั่นล่ะ บ้ากันทั้งครูทั้งศิษย์อะบอกเลย ทีนี้มันเลยกลายเป็นเอกลักษณ์ เป็นสัญลักษณ์ประจำตัวพวกเราไปโดยปริยาย

Advertisement

Advertisement

222ตัวอย่างรูปสุดท้าย เพื่อนในแก๊งของฉันเอง

          ทั้งหมดที่นำมาโชว์ทุกคนนั้น จะขาดรูปนี้ไม่ได้เลย เพราะรูปนี้เป็นรูปของเพื่อนๆ ฉันเองงงง ยะฮุ่วว ฮ่าๆๆ คบกันมาตั้งแต่ปี 1 ผ่านอะไรด้วยกันมาก็เยอะ จนถึงปี 5 ที่ต้องแยกย้ายกันไปสอนต่างโรงเรียน ก็ยังไม่วายคอยช่วยเหลือกันเสมอ ไม่ก็เม้าท์มอยหอยสังข์กันไม่ขาด

          มาตอนนี้...

          ฉันเรียนจบแล้ว ทุกคนต่างเรียนจบพร้อมกัน มันก็คงจะถึงเวลาแล้วที่คำว่า "จากกัน" ได้เข้ามาเยือน สำหรับฉันภาพนี้มันทำให้รู้สึกได้ถึงตอนนั้น ตอนที่นัดกันมานั่งใต้ตึก ชวนกันถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึก รูปถ่ายนั้นยังอยู่ในโทรศัพท์ของฉัน และมันจะไม่มีวันหายไปไหน เพราะฉันจะไม่ลบมัน ส่วนภาพวาดนี้ แก๊งฉันเองก็ตัดพ้อ ว่าทีกับนักเรียนยังวาดให้ได้ แล้วทำไมทีกับเพื่อนถึงไม่เคยวาดให้เลย นี่ก็เลยจัดไปจ้าาา ไม่สวยเหมียนหมาก็อย่ามาว่ากันละกัน ฮ่าๆๆ

          จากทั้งหมดที่เล่ามานี้ แม้นี่จะเป็นแค่ภาพวาดธรรมดา เคลื่อนไหวไม่ได้...ไม่มีเสียง...แต่แปลกนะที่ฉันรู้สึกว่ามันพิเศษ

          การบันทึกเรื่องราว...บันทึกความทรงจำด้วยภาพวาดน่ะ...มันพิเศษตรงที่ฉันยังจำห้วงเวลานั้นได้...เวลาที่ได้ขีดเขียน ตวัดลายเส้นวาดรูปพวกเขา...วาดตั้งแต่เส้นผม...ไปจนถึงหู...ตา...รอยยิ้ม...เมื่อภาพวาดนั้นเสร็จสมบูรณ์แล้ว...รอยยิ้มของพวกเขาในภาพวาดก็ส่งทอดมาถึงฉัน ฉันอดยิ้มไม่ได้ จะด้วยความภาคภูมิใจที่ตัวเองออกมาจากเซฟโซนได้ก็ดีหรือด้วย เพราะฉันยังจำเหตุผลที่เลือกเขามาวาดรูปก็ดี ซึ่งล้วนเป็นความรู้สึกดีๆ ที่ทำให้ฉันคิดว่าจะไม่หยุดเด็ดขาด

จะไม่หยุดวาดจนกว่าจะถึงกระดาษแผ่นสุดท้าย

          เอาจริงฉันก็อดคิดและลุ้นไม่ได้เหมือนกัน ว่าคนสุดท้ายที่จะได้อยู่ในสมุดเล่มนี้นั้น...จะเป็นใครกันแน่?