สิ่งที่เรียกกันว่า ผี ก็คือ วิญญาณ ดวงหนึ่ง ซึ่งก็คงมีทั้งดีและร้ายเป็นแน่แท้ ก็คงเหมือนคนเราแหละ มีทั้งดี และ ชั่ว ผสมปนเปกันไป จนเดี๋ยวนี้ เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า ผีหลอก หรือ คนหลอก สิ่งไหนน่ากลัวกว่ากัน มาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่าครับด

ขอบคุณภาพจาก pixabay https://pixabay.com/photos/swim-star-child-imagination-2787543/

คืนนั้นเป็นคืนวันพระ  ที่วัดใกล้บ้านผมกำลังจัดงานประจำปีอยู่เลย ด้วยความอยากไปเดินเที่ยวงานคืนนี้ แต่จะไปคนเดียวมันก็เหงา เลยตั้งใจว่าจะชวนเพื่อนสนิทมันไปด้วยดีกว่า ว่าแล้วผมก็โทรไปชวนเจ้าเพื่อนสนิทของผม เพื่อนของผมมันชื่อแจ๊บ ผมก็โทรไปตกลงนัดหมายกัน ว่าคืนนี้หลังเลิกงานเจอกันที่ลานหน้าวัด 3 ทุ่มนะ แจ๊บมันก็บอกว่า

"ได้เลย เดี๋ยวกูเลิกงาน2ทุ่ม กูกลับไปอาบน้ำแต่งตัวที่บ้านก่อน แล้วออกไปเจอมึง ไม่อยากไปชุดทำงาน เดี๋ยวสาวไม่มอง"

Advertisement

Advertisement

ใกล้เวลานัดผมก็แว้นมอร์เตอร์ไซค์ออกจากบ้านเพื่อจะไปให้ถึงวัดก่อนเพื่อรอไอ้แจ๊บ ที่งานวัดคนเยอะมากคืนนี้ เพราะมีดนตรีเวทีใหญ่ ไฟแสงสีกระหึ่มมาก วัยรุ่นดิ้นกันหน้าเวทีมากมายเลย ผมก็รอ ชะเง้อมองแล้วมองเล่า ผ่านไป10นาทีแล้วทำไมไอ้แจ๊บยังไม่มานะ ก็เลยตัดสินใจโทรไปตาม 

"ไอ้แจ๊บมึงอยู่ไหนเนี่ย กูรอนานแล้วนะโว๊ย"

"รถกูสตาร์ทไม่ติดว่ะมึง แต่รอแป๊บ เดี๋ยวกูขอยืมรถน้องชายไปแทน รอกูอีก10นาทีนะ" ไอ้แจ๊บกล่าว

"เออๆรีบมาเถอะ คนเต็มหน้าเวทีแล้ว มึงมาช้าไม่มีที่แล้ว"

เมื่อวางสายโทรศัพท์ ผมก็นั่งรอไอ้แจ๊บอยู่บนหลังมอร์ไซค์ต่อ ระหว่างนั่งรอก็กดโทรศัพท์ดูนั่นนี่ไปพลางๆ ได้ยินเสียงมอร์เตอร์ไซค์ ก็เงยหน้าดู ไม่ใช่ไอ้แจ๊บ แต่เป็นเพื่อนผมสมัยเรียน มันบอกว่า กลุ่มพวกมา7-8 คนอยู่หน้าเวทีนะ มึงเข้าไปก็อยู่กับพวกกูนะ ผมก็โอเครับปากไป  ได้ยินเสียงมอร์เตอร์ไซค์มาอีกคัน ผมก็เงยหน้าดู แล้วก็เห็นมันขับรถมาแต่ไกล เอ๊ะ!!!นั่นมันพาลูกใครมาด้วยวะ ในใจผมคิดว่า มึงจะพาเด็กมาเป็นภาระทำไม ผมก็ก้มหน้าเพื่อไปที่มือถือต่อ จนรถมันมาจอดข้างๆก็เงยหน้าไปจะพูดคุยกับ แล้วสิ่งที่ทำให้ผมประหลาดใจ คือ เด็กผู้ชายที่นั่งรถมากับมันหายไปไหน ผมก็มองไปรอบๆว่าเด็กมันวิ่งไปทางไหนว่ะจอดรถแปปเดียว 

Advertisement

Advertisement

"เฮ้ยๆ มึงมองหาใครน่ะ" แจ๊บถามผม

"กูกำลังมองหา"ผมพูดพร้อมหันหน้ากลับมาที่มัน แล้วสิ่งที่ผมหาอยู่ก็มายืนอยู่ข้างๆมัน

เด็กผู้ชาย อายุประมาณ 6-7 ขวบ หน้าซีด ตาคล้ำ ร่างกายแบบโปร่งแสง แต่เห็นได้แบบเรียกว่าชัดเจน ยืนขนาบข้างเพื่อนผมอยู่ มือเกาะชายเสื้อเพื่อนผม พร้อมกับทำหน้าและใช้สายตาไม่พอใจผมมาก 

ผมทำอะไรไม่ถูก รู้แล้วว่าไม่ใช่คนแน่นอนแล้ว ในสมองมองมันคิดได้อย่างเดียวคือ ต้องไปจากที่นี่โดยด่วน เด็กนั่นก็ยังจ้องมองผมแบบไม่พอใจและไม่หายไปไหน ยังเกาะอยู่กับเพื่อนผมไม่ห่าง ผมจึงตัดสินใจได้บอกไอ้แจ๊บไปว่า 

Advertisement

Advertisement

"แจ๊บ แจ๊บ แจ๊บ !!!!! วันนี้กลับบ้านกันก่อนดีกว่ามึง ค่อยมาเที่ยวคืนพรุ่งนี้นะ ถ้ามึงถึงบ้านไลน์มาหากูด้วย กูกลับล่ะ"ผมพูดอย่างรวดเร็วและไม่รอคำตอบจากมัน พร้อมขึ้นรถและขับออกไป

ไอ้แจ๊บก็ตอบกลับประมาณเสียอารมณ์ว่า

"เออๆๆๆ เป็นห่าไรลุกรี้ลุกลนจังวะมึง"เด็ก

   ขอขอบคุณภาพเด็ก จาก pixabay https://pixabay.com/photos/face-eyes-portrait-human-child-2413959/

ผมก็แยกออกจากมัน และขับรถกลับแบบชนิดที่ว่าไม่หันกลับไปมองมันอีก ขับรถไปขนก็ยังลุกไปตลอดทางกลับถึงบ้าน ผมก็มานั่ง รอมันที่จะ LINE มาหาผม ผมก็ยังนั่งด้วยความหวาดกลัว กับสิ่งที่เห็นมากับตา มันยังวนเวียนอยู่ในหัวผมเลย จนมัน LINE มาหาผม ผมก็เล่าให้มันฟังว่า เห็นผีเด็ก ยืนเกาะแล้วดึงชายเสื้อของมันอยู่ บรรยายรูปร่างหน้าตาให้มันฟัง มันก็ว่าผมว่าเพ้อเจ้อ ตาฝาดคิดไปเอง ผมก็บอกมันว่า ถ้ามันไม่เห็นกับตาไม่เจอกับตัวมันก็คงไม่เชื่อผมหรอก แล้วผมจะกรุเรื่องมาหลอกมันทำไม ผมก็บอกมันแค่นั้นคืนนั้น เด็กขอบคุณภาพจาก pixabay https://pixabay.com/photos/kids-strolling-playing-dog-walking-3815204/

 

เช้าวันรุ่งขึ้น ก็มีคนมาบอกผมว่า เมื่อคืนกลุ่มเพื่อนพวกผม ที่อยู่หน้าเวทีดนตรีมีเรื่องกับวัยรุ่นอีกหมู่บ้านนึง ตีฟันกันบาดเจ็บหลายคนเลย จนผมก็มานึกถึงเรื่องที่ผมเจอเมื่อคืน หรือผีเด็กตนนั้นไม่อยากให้เราเข้าไปในงาน ผีไม่ได้มาหลอก แต่ผีมาเตือน พอไปเล่าให้ไอ้แจ๊บมันฟัง มันก็บอกว่า ผีเด็กนั่น คงเป็นน้องกุมารที่แม่เลี้ยงไว้ เขามาช่วยพวกเรานะ นี่แหละที่เขาเรียกว่า

​​​​​​คนดีผีคุ้ม ให้รอดปลอดภัยจากอันตราย