มนุษย์​แม่ คือทุกสิ่งของลูก

แม่คือทุกสิ่งทุกอย่างของลูก และลูกก็คือทุกสิ่งทุกอย่างของชีวิตแม่เช่นกัน  เชื่อว่าความรู้สึกนี้ไม่ได้เกิดกับเราเพียงคนเดียวแน่นอน แม่ทุกคนก็คิดแบบนี้ ประสบการณ์การเลี้ยงลูกของเรายื่นยันได้เป็นอย่างดีว่า แม่คือ ทุกสิ่งทุกอย่างของลูกจริง ๆ เราคือผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งที่ดิ้นรนเลี้ยงลูกด้วยตัวเอง แต่ยังดีที่เรายังมีสามี มีพ่อกับแม่ที่คอยช่วยเหลือเราทุกอย่าง แม่ยอมลำบาก ยอมเหนื่อยเพื่อลูกน้อยตั้งแต่รู้ว่าตั้งท้องแม่ก็เฝ้าลูบท้องน้อยๆของแม่ทุกวัน เดินไปไหนมาไหนก็ต้องเอามือบังไว้ที่หน้าท้องเพราะกลัวว่าจะมีอะไรมากระแทกโดนท้อง จะลุกจะนั่งก็ระวัง แต่เราเป็นแม่ที่ไม่ได้มีความสะบายเหมือนแม่หลายๆคน เพราะต้องทำงานตลอด ทำงานทุกวันจนกระทั่งวันคลอด ระยะทางจากบ้านไปถึงที่ทำงานประมาณ 10 กิโลเมตร เราขับรถมอเตอร์ไซด์ไปและกลับคนเดียวทุกวัน สามีเราทำงานต่างจังหวัดไม่ด้อยู่ด้วยกัน ระยะทางเต็มไปด้วยหลุมด้วยบ่อ แม่คนนี้ก็ขับรถด้วยความระมัดระวังตลอดเวลาจนคลอดเราไม่ได้ลาก่อนคลอดเลย กำหนดคลอดอังคาร วันจันทร์เราก็ยังคงต้องทำงานอยู่เลย แต่แม่คนนี้ไม่เคยท้อ แม่คนนี้ไม่เคยเสียใจเลย แม่คนนี้มีแต่เต็มใจและดีใจที่ได้ทำงานทุกวันนั่นหมายความว่าแม่คนนี้แข็งแรงพอ อาจจะมีบ้างที่เหนื่อยเพราะคนท้องต้องแบกรับน้ำหนักที่ค่อนข้างมาก เหนื่อย เพลีย แต่เป็นความเหนื่อยที่มีความสุขตลอดเวลาที่ลูกอยู่ในท้อง

Advertisement

Advertisement

 

พอถึงวันคลอดยอมรับเลยว่ากลัวมาก แต่พอได้เห็นหน้าลูกน้อยของแม่แล้ว ความกลัวความเจ็บปวดเหมือนโดนเสกให้หายไปในพริบตา แม่เฝ้าเลี้ยงดูลูกน้อยด้วยความรัก 

ขอบคุณภาพจากเว็บไซด์ https://pixabay.com/

ลูกเราเป็นเด็กติดแม่มาก มากซะจนต้องเอาเข้าห้องน้ำด้วยไม่ว่าจะหนักหรือเบาก็ต้องเอาลูกเข้าไปนั่งดมด้วย ไม่ว่าแม่จะกระดิกตัวทำอะไรลูกก็ต้องติดตัวตลอดเวลา ย้ำเลยว่าตลอดเวลา แม้กระทั่งเวลาหลับเวลานอน ขนาดตอนหลับแม่แอบย่องออกจากห้องเพื่อที่จะไปทำงานบ้านเราคิดว่าเงียบที่สุดแล้วนะ แต่ลูกน้อยก็ยังตื่นร้องหาแม่ จะกิน จะนอน จะเล่น จะไปไหนมาไหนก็ต้องมีแม่ตลอดเวลา แปลกใจมากที่ทั้งๆที่พออยู่ด้วยพ่อช่วยเลี้ยงเหมือนกันแต่ลูกไม่ยอมติดพ่อเลย ทั้งๆที่พ่อซื้อของเล่นให้ พ่อพาไปเที่ยว แต่สุดท้ายก็ขาดแม่ไม่ด้อยู่ดี แม่มีเวลากินข้าวแค่ 5 นาที บางครั้งแทบจะไม่ได้เคี้ยวกลืนได้คือต้องกลืนเลย แม่มีเวลาอาบน้ำเพียงแค่ 3 นาที ราดน้ำ 3 ขัน ถูกสบู่ สระผม แล้วล้างน้ำเปล่าอีก 4-5 ขน ต้องเสร็จ เพราะเจ้าตัวน้อยร้องไห้เกาะหน้าประตูห้องน้ำ จากเดิมที่เคยเข้าร้านเสริมสวย ทำผมทำเล็บตอนนี้แม่แทบจะไม่รู้จักร้านเสริมสวยเลย 

Advertisement

Advertisement

ขอบคุณภาพจากเว็บไซด์ https://pixabay.com/      การพักผ่อนของคนเราอย่างน้อยต้อง 8-12 ชั่วโมง ข้อนี้ไม่ต้องพูดถึงเลยค่ะ ได้ 2 ชั่วโมงก็หรูแล้ว เวลากลางวันต้องทำงานบ้านซักผ้า เลี้ยงลูก เวลากลางคืนต้องนอน คนเป็นแม่ก็มักจะไม่ได้นอน ต้องตื่นให้นมทุก 2 ชั่วโมง ลูกร้องงอแงตอนกลางคืนก็ต้องอุ้มเดินเล่นให้ใจดี กล่อมให้นอน ส่วนคนเป็นพ่อได้นอนหลับสบาย  คนเป็นแม่งดสังสรรค์กับเพื่อนฝูงและโลกภายนอกแบบไม่มีกำหนดแค่คิดอยากจะไปกินหมูกะทะยังยากเลย เคยเที่ยว เคยสนุกสนานกับเพื่อนฝูง เคยนั่งเมาส์มอยข้ามวันข้าวคืนกับเพื่อนสาวตอนนี้นะหรออารมณ์นั้นไม่มีอีกแล้วค่ะ ส่วนคนเป็นพ่อนะหรอ สังสรรค์ได้ตลอดเวลาที่เพื่อนฝูงโทรตาม คนเป็นแม่จะซื้อของส่วนตัวต้องคอยคิดหน้าคิดหลังและทุกอย่างก็จบที่ของใช้และเสื้อผ้าลูกน้อย

ขอบคุณภาพจากเว็บไซด์ https://pixabay.com/

        แต่ทั้งหมดที่กล่าวมาข้างต้น มันคือความเปลี่ยนแปลงของชีวิตแม่ทั้งหมด และมันคือความสุขที่คนเป็นแม่ยอมแลกความเป็นส่วนตัวทุกอย่างในชีวิตเพื่อคนคนเดียว นั่นคือลูกน้อยสุดที่รัก ไม่ว่าแม่จะเหนื่อยแม่จะลำบากแค่ไหน คนเป็นแม่ก็ยอมทำด้วยความเต็มใจไม่มีบ่นสักคำ ไม่มีท้อแม้แต่วันเดียว แม่ใช่ว่าแม่จะเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของลูก แต่ลูกก็คือทุกสิ่งทุกอย่าง คือสิ่งที่สำคัญที่สุดใจชีวิตของคนเป็นแม่เช่นเดียวกัน

ขอบคุณภาพจากเว็บไซด์ https://pixabay.com/

ขอบคุณภาพจากเว็บไซด์ https://pixabay.com