ไม่มีใครสามารถที่จะหยุดระหว่างทางเดินตรงนี้ได้ ก็เหมือนกับว่าเวลาที่จะไม่หยุดคอยใครโกรธ เศร้า เบื่อที่ออกไปไหนไม่ได้?เป็นเรื่องง่ายที่ทุกคนจะพูดแบบนี้ เนื่องจากโรคระบาดที่ดังระดับโลกได้บุกถึงเมืองไทย ทำให้การเจริญเติบโตของเศรษฐกิจในด้านต่างๆต้องหยุดชะงักลง การเรียนและกิจกรรมต่างๆของนักเรียนต้องพักหรือเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนด อัตราการว่างงานและความโชคร้ายของนักเรียนนิสิตที่กำลังจะจบการศึกษาทวีคูณความสับสนและน่ากลัว รวมไปถึงการแข่งขันมากขึ้นเรื่อยๆ หนทางการเอาตัวรอดจึงขึ้นเป็น อันดับหนึ่งของ to do list ของทุกคนขึ้นมาความสันโดษไม่ใช่ทางออกเสมอไป

อย่ารีบร้อนตัดทุกอย่างจากโลกภายนอกโดยไม่คำนึงถึงผลที่จะตามมา หลายๆคนได้ทำการปลีกตัวออกมาอยู่คนเดียวเนื่องจากเพียงแค่ความร้อนรนในการลดค่าใช้จ่าย มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่ต้องการเข้าสังคมเป็นอย่างมาก มิเช่นนั้นแล้ว ต่อให้เรามีความสามารถที่ดีแค่ไหน ก็จะไม่สามารถทำงานใหญ่ในอนาคตได้ อย่าลืมติดตามข่าวสารโลกภายนอกเพื่อดูถึงความเปลี่ยนแปลง แต่อย่าตื่นตระหนกเหมือนมีคนจะเข้ามาปล้นบ้าน เพราะทุกอย่างที่เกิดขึ้นย่อมมีเหตุผล หากสามารถตั้งรับได้ทัน ผลกระทบโดยตรงที่ได้รับก็จะลดลง อย่าลืมถึงตารางชีวิตในอีกปีสองปีข้างหน้า แผนทุกอย่างอาจจะเปลี่ยนไปตามผลกระทบที่ได้รับตามรายบุคคล แต่ไม่ได้แปลว่าทุกอย่างจะล้มเหลวหรือเป็นไปไม่ได้ mindset ที่ดีคือสิ่งที่ทุกคนควรจะมี และมองภาพไปที่เป้าหมายใหญ่ อย่าลืมดูถึงความต้องการของตลาดที่เปลี่ยนไป การสื่อสารทางไกลโดยที่ทุกอย่างจะอยู่ในเครื่องมือสื่อสารที่สะดวกพกพาได้ เป็นสิ่งที่ต้องการของใครหลายๆคน ส่วนขนาดของหน้าจอนั้นอาจจะขึ้นอยู่กับอายุของผู้ใช้ หากเป็นวัยรุ่น อาจจะต้องการขนาดที่พอดีมือ ไม่ใหญ่มากเน้นในการพกพา ส่วนผู้สูงไวจะถูกใจความใหญ่ อ่านได้สบายตาของหน้าจอยี่ห้อนั้นๆมากกว่า โดยส่วนใหญ่นั้น ทั้งสองตัวแปรจะมีความสัมพันธ์แบบแปรผันตรงไม่มีใครรู้ว่าปลายทางของเส้นทางแต่ละสายจะจบตรงไหน ฉะนั้นจึงเตรียมตัวไว้ให้ดี

Advertisement

Advertisement

เมื่อมีบางอย่างเกิดขึ้น สิ่งที่ได้รับผลกระทบต้องเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ อย่าลืมว่าคนที่คว้าโอกาสได้เร็วที่สุด ณ ขณะนี้จะเป็นผู้ชนะหากเรารอให้สิ่งแวดล้อม และัญหารอบๆตัวแก้ไข้ด้วยตัวของมันเอง คนที่ได้รับความเสียหายจากภัยพิบัติครั้งนี้จะไม่ใช่ใครนอกจากตัวคุณเอง

 

รูปภาพทุกรูป นักเขียนได้ทำการถ่ายภาพด้วยตนเอง

 แต่ละคนก็มีบทบาทหน้าที่ในทางเดินของตน