ตอนท้อง 40 สัปดาห์แล้ว
         ตอนนั้นเราท้องได้ 40 สัปดาห์ซึ่งเข้าเดือนที่ 10 แล้ว ใจจริงต้องการอยากคลอดเองตามธรรมชาติ ก็เลยรอให้ปวดท้อง แต่ผ่านไปเป็นสัปดาห์จากเดือนที่ 9 ปากมดลูกเปิดแค่ 1cm. (วันที่ 2 ธ.ค. 61) ดีใจมากเพราะตอนนั้นคุณหมอบอกว่าสุขภาพคุณแม่และคุณลูกมีโอกาสที่จะคลอดเองได้ จึงนวดกระตุ้นปากมดลูกเพื่อให้เปิดมากขึ้น กำหนดการคลอดจริงๆแล้วตรงกับวันที่ 9 ธ.ค. 61 ถ้าลูกไม่ออกมาเอง จะต้องผ่าคลอด ในทุกวันลุ้นระทึกด้วยความจดจ่อว่าจะปวดท้องมั้ย เค้าจะยอมออกมาเองหรือเปล่า แต่รอแล้วรอเล่า ก็ไม่มีวี่เเวว...


          เข้าวันที่ 8 ธ.ค. หลังจากอยู่บ้านรอปวดท้องเป็นอาทิตย์ เราก็นัดกับเพื่อนๆว่าจะไปหัดขับรถกันที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่ง ก็ไปกัน จากนั้นตอนกลับแวะเดิน icon siam เพราะเพื่อนชวนและยังไม่เคยไปตั้งแต่ห้างเปิด เดินไปเดินมารู้สึกปวดหน่วงแปลกๆ แบบไม่เคยเป็นมาก่อน เลยลองนั่งพักเผื่อจะหาย แต่ก็ไม่ดีขึ้น ไปๆมาๆ เวลา 21.30 ก็ตัดสินใจไป รพ. เพื่อเช็คอาการ อย่างน้อยก็สบายใจว่าไม่ได้เป็นอะไร แต่ระทึกกว่าตรงจอดรถอยู่บนสุดของ icon siam และเป็นเวลาที่ทุกคนกำลังจะกลับจากห้าง รถติดยาวลงไม่ได้ พี่ที่เป็นคนขับรถ เลยไปประสานงานกับ พี่รปภ. ว่ามีคนเจ็บท้องจะคลอดลูก ต้องรีบไป รพ.ช่วย เคลียร์ทางให้หน่อย หลังจากนั้นประมาณ 10นาที พี่เค้าก็บอกให้เปิดไฟฉุกเฉิน ปิดทางขึ้นให้เราลงทางขึ้น คือแบบวิ่งวุ่นมาก ตั้งแต่ชั้นบนลงมาถึงชั้นล่าง เคลียร์ทางให้ยันถนน วันนั้นต้องขอบคุณพี่ๆเค้ามากจริงๆ ไม่งั้นน่าจะต้องเปลี่ยนชื่อลูกเป็นน้อง icon แล้วนะ

Advertisement

Advertisement

ขณะรอคลอด สู้ตายมาก

        พอถึง รพ. ก็ติดต่อแผนกฉุกเฉิน คุณหมอก็ตรวจช่องคลอดและสอบถามอาการ สรุปก็ยังเปิดแค่ 1cm. แต่ว่าเพราะเราเจ็บท้องเลยต้องให้แอดมิด ดูอาการซึ่งพรุ่งนี้ก็จะถึงกำหนดคลอดพอดี จากนั้นก็ขึ้นไปเปลี่ยนชุดรอในห้องเตรียมคลอด คือในใจตอนนั้นแบบ เห้ย! จะต้องคลอดจริงๆแล้วหรอเนี่ย ตื่นเต้นมาก เจ้าหน้าที่ทำการโกนขน สวนอุจจาระ และติดเครื่องวัดการบีบตัวของมดลูกและการเต้นของหัวใจเด็ก มาตรวจช่องคลอดภายในทุกๆ ชม. ตรวจภายในในที่นี่คือการสอดนิ้วเข้าไปในช่องคลอดแล้วกวาดดึงที่ปากมดลูก จะบอกว่าเจ็บมาก (ก ไก่ ล้านตัว) แต่ละทีจะร้องไห้ เค้าบอกเป็นการกระตุ้นให้ปากมดลูกเปิดเพิ่มขึ้นด้วย เราก็นอนรออยู่สาม ชม. จนถึงเวลาตีสองกว่าๆ พี่พยาบาลบอกว่าทุกครั้งที่มดลูกบีบตัว หัวใจน้องเต้นช้าลงกว่าที่ควรจะเป็น หายใจเหมือนคนเหนื่อย เลยตัดสินใจโทรหาคุณหมอเจ้าของไข้ สักพักคุณหมอก็ขอคุยกับเราแล้วบอกว่า “เราจะผ่าคลอดกันนะ ไม่งั้นน้องจะไม่ปลอดภัย” วินาทีนั้นเรารีบตอบตกลง เพราะว่ากลัวลูกจะเป็นอะไร จากนั้นทุกอย่างแบบไวมาก มีคนมารับไปที่ห้องผ่าตัด หมอและพยาบาล เตรียมเครื่องมือและอุปกรณ์ จับเราบล็อคหลัง รู้สึกจะฉีดยาเข้าไปที่ไขสันหลังประมาณ สองสามเข็ม จากนั้น ท่อนล่างตั้งแต่ราวนมไป ก็ชาไม่รู้สึกอะไรอีกเลย ทำการใส่สายออกซิเจน แล้วทำการผ่าตัด ใช้เวลาประมาณครึ่งชม. ก่อนจะดันที่ท้องสองครั้ง แล้วจากนั้น เราได้ยินเสียงลูกร้องวินาทีเเรก คือแบบโล่งมาก แล้วพยาบาลก็บอกว่า น้องออกมาแล้วนะคะ เพศหญิง สมบูรณ์แข็งแรงดี เดี๋ยวล้างตัวเสร็จจะพามาให้คุณแม่ดูนะคะ เราก็ยิ้มแล้วตอบว่าค่ะ พร้อมพยักหน้า สักประมาณ 5 นาทีเค้าเอาลูกมาให้ดูใกล้ๆ ตอนนั้นเมายา ยังเห็นไม่ชัดมึนๆ ได้จุ๊บลูกไปหนึ่งที ก่อนพยาบาลจะพาเด็กไปที่เนิร์สเซอรี่ และพาไปหาพ่อเค้าที่รออยู่ด้านนอก พอเย็บเเผลเสร็จ เค้าก็ย้ายไปที่ห้องพักฟื้นดูอาการ ให้นอนสอง ชม. ก่อนจะย้ายไปที่ห้องพักผู้ป่วย

Advertisement

Advertisement

เดียน่าตอนแรกเกิด

เล่ายาวไปหน่อยแต่ก็ขอบคุณที่อ่านจบนะคะ...
เเค่อยากบันทึกช่วงเวลาครั้งเเรกในการคลอดของชีวิตไว้ เพราะมันน่าจดจำ :)

#dianaMonkey #เดียน่า #ParentToBe