เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อตอนอายุประมาณ 25 ปี ในตอนนั้น ผมเเละเพื่อนๆ อีก 2 รวมผมเป็น 3 คนได้ไปสังสรรค์กัน.ที่ผับเเห่งหนึ่ง เมื่อไปถึงผับ ก็เป็นผับปกติ ที่มีเเสงสีเสียง เมื่อผมเเละเพื่อนๆ ได้ดื่มกันไปสักพักก็ได้ไปพบกับ เเก็งสาวๆกลุ่มหนึ่งประมาณ 3 คน เธอๆนั้นสาวตรงสเปค พวกผมก็เลยได้เข้าไปชวนคุยกับสาวๆกลุ่มนี้ เเละชวนกันเดิมนิดหน่อย 

ผับ

เเละในกลุ่มนั้น มีผู้หญิงคนนึง สวยเเละตรงสเปคผมมาก ผมก็เลยส่งซิคบอกกันเพื่อนๆว่าคนนี้กูจีบนะ อย่าเเย่ง 

เธอคนนั้นชื่อว่า หวาน หวานเป็นคนน่ารักมาก

เมื่อเราดื่มกันไปได้สักพัก เราก็ได้ชวนสาวๆกลุ่มนี้ไปต่อกันที่หอของเพื่อนผม เพื่อที่จะไปดื่มกันต่อ ก่อนจะถึงหอเราก็เเวะซื้อเหล้าเเละเบียร์ พร้อมกับขนมเเละอาหารอีกนิดหน่อย เเละกลับเข้าหอกัน

เมื่อมาถึงห้องเราเเละกลุ่มสาวๆก็นั่งล้อมวงกันดื่มตามปกติ เเละนั่งคุยกันอย่างสนุกสนาน 

Advertisement

Advertisement

เเละเมื่อคุยกันไปได้สักพัก เพื่อนอีกคนก็ชวนกันเล่าเรื่องผี เพราะบรรยากาศมันเริ่มได้เเละดึกมากเเล้ว

พวกเราก็ตกลง เเละปิดไฟกัน เเล้วจุดเทียนไว้กลางวง ให้เเสงมันสลัวๆ เพื่อให้บรรยากาศมันหลอนมากขึ้น 

พวกเราก็ เล่าเรื่องผีกันไปเรื่อยๆ ทั้ง กลุ่มเรา ทั้งกลุ่มผู้หญิงก็เล่ากันมาหลายเรื่องมากๆ

จนมาถึงตาผม ผมก็เล่าเรื่องๆนึง ซึ่งนั้นเกิดกับผมเมื่อนานมาเเล้ว. ผมก็เริ่มเล่า

     "  เรื่องนี้มีอยู่ว่า เมื่อสมัยผมยังเด็กๆ ตอนนั้นผมมีเพื่อนอยู่ 3 เพื่อนอีก 2 คน ชื่อ อั้ม กับ ตอง เเละมีอยู่วันหนึ่ง ผมทั้ง 3 คนได้คิดจะไปล่าท้าผีกันที่บ้านร้างเเห่งหนึ่ง เมื่อผมเเละเพื่อนมาถึงกันที่หน้าบ้าน เพื่อนอีก 2 คนมันก็เริ่มกลัวกัน เพราะบ้านหลังนั้นมันน่ากลัวจริงๆ ผมก็บอกเพื่อนมันไปว่า...อย่าตาขาวไปหน่อยเล้ย 

Advertisement

Advertisement

บ้านร้าง

เเละพวกเราก็พากันเข้าไปในบ้านหลังนั้น พอเข้าไปในตัวบ้าน ในบ้านนั้นมืดมาก มากผิดปกติ เเบบที่ไม่มีเเม้เเต่เเสงจันทร์ 

เเละเมื่อพวกเราเข้ามาถึงกลางบ้าน ข้างหน้าพวกเราคือบันได เมื่อขึ้นไปชั้น 2 เเต่อยู่ๆ ตองเพื่อนผม ก็ร้องให้ เเล้วพูดว่า...ไม่เอาเเล้วๆๆๆๆ อย่างไม่มีสาเหตุ

จากนั้นพวกเราก็ได้ยินเสียง เหมือนมีคนวิ่งลงจากบันไดข้างหน้าเราดัง..ตึ้งๆๆๆๆๆๆๆ

พวกเราจึงรีบยกไอ้ตองเเละรีบวิ่งกันออกจากบ้านหลังนั้นในระหว่างที่วิ่งตองก็ยังพูดอยู่เรื่อยๆว่า..ไม่เอาๆๆๆๆ

เมื่อมาถึงหน้าบ้านตองก็เริ่มได้สติเเล้วก็เริ่มกลับมาเป็นปกติ เเต่ตองก็ไม่ได้เล่าอะไรว่าเจออะไรมา ในวันนั้นพวกเราก็เเยกย้ายกันกลับบ้าน

พอเช้าวันรุ่งขึ้น ผมก็ไปโรงเรียน ก็พบกับอั้มเเต่ไม่พบกับตอง เเละติดต่อก็ไม่ได้ พวกเราจึงเป็นห่วง หลังเลิกเรียนเราเลยพากันไปหาตองที่บ้าน เเต่พบเพียงพ่อเเละเเม่ของตองที่กำลังเก็บของกัน เเต่ไม่พบตอง พ่อกับเเม่ตองบอกว่า พาตองไปส่งบ้านญาติที่ต่างจังหวัดตั้งเเต่ตองกลับมาบ้านเเล้ว พาอกลับเเม่กำลังเก็บของไปหาตอง เเละก็ไม่ได้พูดอะไรอีก

Advertisement

Advertisement

พวกเราก็พากันงงหนักไปอีกว่าเมื่อคืนตองเจออะๆรกันเเน่ เเละไม่นานนักผ่านไป3-4วันก็ได้ข่าวจากพ่อเเม่ตองว่าตอง ตายเเล้วเเละไม่ทราบสาเหตุการตาย  จบ.."

โหห..น่ากลัวมากอะ มึงโอเครมั้ย เสียใจด้วยกับเรื่องเพื่อนมึง. เพื่อนในกลุ่มพูดขึ้น

ผมก็บอกไปว่า..โอเครสิ เรื่องมันผ่านมานานเเล้ว

เเละพวกเราก็ดื่มกันอีกซักเเปป ผมก็ตัดสินใจจะกลับบ้าน..เลยพูดไปว่า เฮ้ย เดะกูกลับบ้านก่อนนะ เเละหวานก็พูดขึ้นมาว่า เดะเรากลับบด้วย เราก็จะกลับล้ะ. ผมก็แอบดีใจ ที่จะได้อยู่กับหวาน 2 คน 

เมื่อลาเพื่อนเสร็จ ก็กำลังเดินไปที่โรงรถกลับหวาน กะจะไปหาะไรกินกันก่อนกลับ

โรงรถ

อยู่ๆหวานก็พูดขึ้นมาว่า...เรื่องเมื่อกี้ที่เธอเล่าเป็นเรื่องเเต่งใช่ไหม

ผมก็ตกใจเหมือนกันว่าหวานรู้ได้ไงหรือเราโกหกไม่เนียนหรอเลยพูดว่า..5555. ใช่เราเเต่ง ไม่เนียนหรอเนี่ย เเย่จัง เเต่มันก็เเต่ง80% เรื่องจริง20% อะ เพราะว่าเพื่อนที่ชื่อตองตายจริง

หวานก็พูดขึ้นว่า...ตอง นี่หัวหยิกๆ ใส่เเว่นๆใช่ป้ะ

ผมก็ยิ่งตกใจ เพราะลักษณะนั้นคือตองเลย ผมเลยถามว่ารู่ได้ไง

หวานก็ตอบว่า..ก็ตอนที่เธอเล่าๆอยู่ มีผู้ชายคนนึง หัวหยิกๆ ใส่เเว่น อยู่ข้างหลังเธอ เเล้วพูดว่า 

 " มึงโกหก มึงโกหก มึงโกหก มึงโกหก มึงโกหก มึงโกหก "