ย้อนไปหลายปีก่อน กวางเพิ่งเรียนจบจากมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง เนื่องจากเป็นคนต่างจังหวัดมาเรียนในกรุงเทพ เมื่อได้งานซึ่งไกลจากที่อยู่เดิมมาก หลังจากทดลองเดินทางไปกลับจากที่พักเดิมไปที่ทำงานกวางรู้สึกเหนื่อยมาก และค่าใช้จ่ายในการเดินทางก็สูงจนแทบจะทำให้เงินเดือนที่ได้รับแต่ละเดือนแค่พอใช้ เมื่อพ้นกำหนดทดลองงานจึงได้รับคำแนะนำจากเพื่อนๆ ในที่ทำงาน ให้ย้ายที่อยู่มาอยู่ใกล้ที่ทำงาน เพื่อเป็นการลดค่าใช้จ่าย และระยะเวลาในการเดินทางพร้อมแนะนำหอพักหลาย ๆ แห่งให้กับกวาง

วันหยุดกวางจึงได้ตระเวนดูหอพักต่างๆ  ที่เพื่อนแนะนำมาวันนั้นกวางไปดูหอพักมาหลายแห่งมาก หอพักที่เพื่อนแนะนำมานั้น ไม่เหลือห้องว่างให้เข้าอยู่ได้เลย กวางท้อใจมากที่ยังหาที่พักไม่ได้เนื่องจากเวลานั้นเป็นเวลาบ่ายมากแล้ว กวางจึงได้แวะนั่งกินข้าวที่ร้านข้างทาง พร้อมกับได้พูดคุยกับคนในละแวกนั้น ป้าขายข้าวคำแนะนำหอพัก ซึ่งกวางตัดสินใจว่าจะเข้าไปดูเป็นที่สุดท้ายแล้วเนื่องจากไม่อยากกลับไปที่พักค่ำนัก   เมื่อไปถึงหอพักแห่งนี้ กวางมองไปรอบบริเวณ หอพักนี้มีพื้นที่จอดรถ มีรั้วรอบขอบชิดดูมีการรักษาความปลอดภัยที่ดีจึงเข้าไปติดต่อสอบถาม ก็ได้รับคำตอบว่าเหลือห้องพักหนึ่งห้องเท่านั้น อยู่ชั้น 5 และอัตราค่าเช่าที่ได้ก็เป็นราคาที่สามารถเช่าได้ ผู้ดูแลได้พาดูห้องที่จะให้เช่า ห้องดูสภาพเรียบร้อยดี แถมชั้นที่อยู่มีความเงียบสงบ กวางจึงทำสัญญาเช่า พร้อมแจ้งวันที่จะย้ายเข้าในต้นเดือนหน้า

Advertisement

Advertisement

เมื่อถึงกำหนดกวางย้ายเข้ามาอยู่ในหอใหม่ ซึ่งเดือนนี้ตรงกับวันหยุดพอดี ดังนั้นหลังจากเข้าห้องพักแล้วกวางจึงลงมือเก็บข้าวของที่ย้ายมาให้เข้าที่เข้าทาง และกวางรู้สึกว่าชั้นที่ตนอยู่นั้นเงียบมาก แม้จะเป็นวันหยุดซึ่งน่าจะมีเสียงอื่น ๆ เล็ดรอดออกมาจากห้องอื่นๆ เหมือนกับหอที่ตนเคยอาศัยมาก่อนหน้านั้น แต่เนื่องจากแถวนั้นมีห้างร้าน โรงพยาบาล สถานบันเทิงมากมาย กวางจึงคิดว่าชั้นที่ตนอยู่นั้นอาจจะเป็นพวกที่ทำงานในช่วงเวลากลางคืน และพักผ่อนในเวลากลางวันดังนั้นกวางจึงค่อยเก็บของจนเสร็จ และลงไปซื้ออาหารเพื่อเตรียมสำหรับมื้อเย็น

Advertisement

Advertisement

ตอนเย็นกวางกินอาหารที่เตรียมไว้ เตรียมตัวพักผ่อนด้วยความอ่อนเพลียทำให้กวางหลับไปอย่างรวดเร็วตั้งแต่ช่วงหัวค่ำ มาตกใจตื่นตอนตีสองกว่า เนื่องจากได้ยินเสียงดังปังของประตูห้องข้าง ๆ และได้ยินเสียงกรี๊ด เสียงร้องไห้ของผู้หญิง ดังเข้ามากวางจึงคิดว่าข้างห้องทะเลาะกับใครมาแต่ทำไมไม่มีความเกรงใจเลย เสียงดังอยู่ราวหนึ่งชั่วโมงจึงเงียบเสียงไป หลังจากนั้นได้ยินเหมือนเสียงของตกอีกครั้งก่อนจะเงียบไป เนื่องจากกวางเพิ่งมาอยู่วันแรก จึงไม่ออกไปจัดการกับห้องข้างเคียง และปล่อยผ่านเนื่องจากคิดเห็นใจข้างห้องว่าคงไปเกิดเรื่องราวอะไรมา

Advertisement

Advertisement

วันรุ่งขึ้นกวางก็ออกไปทำงานตามปกติ ตอนเย็นกลับห้องพักเมื่อเดินผ่านจะถึงห้องพักของตัวเอง กวางก็ได้กลิ่นเหม็นลอยมาพยายามมองหาว่ามาจากที่ไหน พบว่าเกิดจากห้องข้าง ๆ ก็ได้แต่พรำบ่นในใจว่า ทำอะไรทำไมถึงได้มีกลิ่นเห็นแบบนี้ แต่เนื่องจากกวางเหน็ดเหนื่อยจากการทำงานมา จึงกลับเข้าห้องตัว รีบอาบน้ำและพักผ่อน กวางหลับไปจนเวลาตีสองกว่าก็ได้ยินเสียงปัง จนสะดุ้งตื่นขึ้นและได้ยินเสียง กรี๊ด เสียงร้องไห้ของผู้หญิงดังขึ้นแทบจะเป็นรูปแบบเดียวกับเมื่อคืนที่ผ่านมา กวางพยายามข่มอารมณ์โกรธและคิดว่าจะต้องแจ้งให้ผู้ดูแลหอพักให้ช่วยจัดการให้ เพราะเริ่มเสียสุขภาพจิตนี่ขนาดวันที่สองที่เข้ามาอยู่

เช้าต่อมากวางได้โทรไปขอลาหยุดกับที่ทำงาน และโทรลงไปแจ้งผู้ดูแลห้องพัก เรื่องกลิ่นเหม็นที่รบกวนตั้งแต่เย็นเมื่อวาน ซึ่งเช้านี้ก็เหมือนจะยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น แล้วจึงกลับไปนอนพักผ่อนต่อ พอช่วงสาย ๆ ได้ยินเสียงโกลาหลอยุ่บริเวณหน้าห้องพัก และได้กลิ่นเหม็นอย่างแรงโชยเข้าห้องมาจึงได้เดินออกไปดู ซึ่งเกิดเหตุคือ ผู้หญิงข้างห้องผูกคอตาย ซึ่งผลการชันสูตรพบกว่าผูกคอตายมาแล้ว 3 วัน สภาพศพนั้นเริ่มขึ้นอึดและส่งกลิ่นเหม็นเจ้าหน้าที่เคลียร์พื้นที่ ซึ่งกวางตกใจมาก และสิ่งที่ตกใจกวางต้องจำไปตลอดคือ ข้างห้องด้านนั้นคือห้องที่กวางได้ยินเสียงสองคืนที่ผ่านมา

          แต่ผลชันสูตรบอกตายไปแล้วสามวันหรือเสียงที่ได้ยินจะเกิดความเสียใจ และการฆ่าตัวตายจึงมีการทำซ้ำทุกวันหลังจากที่ได้ตายไปแล้ว วันนั้นกวางขอไปนอนที่ห้องเพื่อนเนื่องจากความกลัวเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจนทางหอพักได้นิมนต์พระมาทำพิธี พร้อมทำบุญห้องที่เป็นห้องเกิดเหตุ กวางได้ขอผู้ดูแลห้องพักว่าจะขอย้ายออกเนื่องจากกลัวผีแต่ทางผู้ดูแลลดราคาค่าเช่าให้เป็นพิเศษ  และขอให้กวางอยู่ต่อดูก่อนเพราะทำบุญไปแล้ว กวางจึงชวนเพื่อนมานอนที่ห้องนี้ดู พบกว่าหลังจากทำบุญแล้วทุกอย่างก็กลับมาปกติเช่นเดิมแต่เป็นประสบการณ์ที่กวางไม่เคยลืมเลย