ย้อนกลับไปเมื่อปีพศ.2547 คืนนึงเพื่อนสนิทของผู้เขียนได้มีอาการปวดท้องเฉียบพลัน ผู้เขียนจึงรีบพาส่งรพ.เอกชนแห่งนึงย่านฝั่งธน คุณหมอตรวจอาการแล้วสั่งให้แอดมิดดูอาการก่อน ทางเพื่อนของผู้เขียนในกรุงเทพไม่มีญาติอยู่เลย ผู้เขียนเลยขออาสาเฝ้าแทน จึงได้ทำเรื่องจองห้องได้ห้องพักแบบ6เตียง ในคืนนั้นภายในห้องมีเตียง6เตียงแต่ไม่มีใครมาพักรักษาตัวอยู่เลย มีแต่เพื่อนผู้เขียนแค่เตียงเดียวเท่านั้น ระหว่างที่ผู้เขียนกำลังนอนหลับอยู่ต้องสะดุ้งตื่น เพราะเพื่อนได้โวยวายบอกว่ามีคนมานั่งทับอยู่บนตัว ทางผู้เขียนคิดว่าเพื่อนคงฝันร้ายมากกว่า เลยบอกว่าไม่มีอะไรหรอกนอนซะ ผ่านไป15นาทีเพื่อนก็ร้องไห้บอกช่วยด้วยมีคนบีบคอมีคนนั่งทับบนตัว ทางผู้เขียนเลยเดินออกไปหานางพยาบาลขอย้ายเตียงไปฝั่งตรงข้ามแทน ผ่านไปประมาณ1ชม.เพื่อนตะโกนเรียกให้ช่วยบอกว่ามีคนเอามือมาบีบคอหายใจไม่ออก คราวนี้ผู้เขียนเริ่มสงสัยแล้วว่ามันคือเรื่องจริงหรือเพื่อนคิดไปเอง หลังจากบอกเพื่อนให้นอนต่อแล้วทางผู้เขียนได้ก้มลงมองใต้เตียงว่าจะเห็นอะไรมั้ย ปรากฎว่าเห็นแต่ขาแบบเท้าเปล่าไม่ใส่รองเท้ายืนรอบเตียงเต็มไปหมด ตอนนั้นผู้เขียนทั้งขนหัวลุกจะเป็นลมให้ได้เลยหลับตาตั้งสติสวดมนต์แผ่เมตตา บอกถ้าเช้าแล้วจะรีบไปใส่บาตรให้ ผ่านไป10นาทีผู้เขียนค่อยๆลืมตามองไปใต้เตียงอีกครั้งแต่ไม่เจออะไร แล้วเพื่อนก็นอนหลับปกติ 

Advertisement

Advertisement

พอรุ่งเช้าผู้เขียนจึงรีบออกไปใส่บาตรอุทิศส่วนกุศลให้กับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืน แล้วซื้อพวงมาลัยมาถวายศาลพระภูมิและศาลตายายในรพ. แล้วเพื่อนได้เล่าว่าเมื่อคืนได้ฝันเห็นตายายแก่ๆบอกว่าเวลามานอนที่คนอื่นให้ไหว้ขอขมาด้วยทุกครั้ง หลังจากนั้นเพื่อนผู้เขียนได้นอนที่รพ.อีก2คืนโดยไม่มีการรบกวนอีกเลย

Advertisement

Advertisement

ขอขอบคุณภาพหน้าปกจากT NEW