สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อว่าติ๊ก อายุ 33 ปี จะเล่าประสบการณ์ที่ชวนขนลุกของติ๊กให้เพื่อนๆได้อ่านกันค่ะ 

         เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อประมาณ 5 ปีที่แล้ว ติ๊กอาศัยอยู่คอนโดคนเดียว ประมาณ1ทุ่มจู่ๆติ๊กก็เกิดอาการปวดท้องมากจนไปหาหมอเองไม่ไหว ติ๊กจึงโทรหาพี่สาวให้มารับติ๊กไปโรงพยาบาล รอพี่สาวไม่เกิน20นาที พี่สาวมารับแล้วไปโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง ย่านลาดพร้าว  อยู่ไม่ไกลจากคอนโดที่ติ๊กอยู่  พอลงจากรถพี่สาวเรียกเวรเปลให้เอารถเข็นมาให้ติ๊กนั่ง แล้วพี่สาวแจ้งทางพี่พยาบาลว่าน้องสาวปวดท้องมากพี่พยาบาลจึงให้เวรเปล เข็นรถเข้าห้องฉุกเฉินหมอได้ทำการตรวจและวินิจฉัยว่า เป็นไส้ติ่งอักเสบ หมอจึงให้ติ๊กแอดมิด เพื่อรอผ่าตัดพี่สาวจึงไปทำเรื่องจองห้องพิเศษเดี่ยวให้ แต่วันนั้นห้องพิเศษเดี่ยวเต็มค่ะ เลยได้ห้องพิเศษ 2 คน ก็เลยตามนั้นค่ะ   สักพักเวรเปลและพี่พยาบาลได้เข็นติ๊กไปที่หน้าห้อง 409 แล้วก็พาติ๊กเข้าไปในห้อง เข้าไปมีอยู่ 2 เตียง มีเตียงข้างในใกล้ตรงหน้าต่าง และเตียงข้างนอกใกล้กับประตูและห้องน้ำ ติ๊กบอกพี่พยาบาลขออยู่เตียงข้างนอกนะคะ พี่พยาบาลก็พยักหน้าแล้วตอบว่าค่ะ  ติ๊กก็ขึ้นไปนอนบนเตียง พี่พยาบาลมาใส่สายน้ำเกลือให้ มาวัดความดัน วัดไข้ เดินเข้าเดินออกห้องตลอด จึงไม่ค่อยน่ากลัวเท่าไหร่ จึงบอกพี่สาวว่าไม่เป็นไรอยู่ได้ให้พี่สาวกลับบ้านไปดูแม่ด้วยเพราะแม่ไม่ค่อยสบาย หลังจากพี่สาวกลับไปแล้ว ติ๊กก็เล่นมือถือ เพื่อนมาเยี่ยมบ้าง พยาบาลเข้ามาวัดไข้ วัดความดัน เดินเข้าออกห้องตลอด ก็ยังดูครึกครื้น  พอถึงเวลาเพื่อนกลับไปหมด พี่พยาบาลให้ยากินก่อนนอน สักพักก็รู้สึกเหงาว้าเหว่เหมือนกัน นอนไปเพลินๆ เผลอหลับไปไม่รู้ตัว รู้สึกตัวอีกที ได้ยินเสียงคนผู้หญิงแก่ไล่ ไปๆๆๆ ออกไป ติ๊กลืมตามาไฟห้องมืด มีแค่ไฟตรงหน้าห้องน้ำที่เปิดคิดในใจว่าสงสัยพี่พยาบาลเห็นว่าติ๊กหลับเลยมาปิดให้  แต่ก็ยังได้ยินเสียงผู้หญิงคนแก่อยู่ไล่ไปๆๆๆออกไป แต่เสียงที่ได้ยินเหมือนอยู่ไม่ไกลเท่าไหร่ ติ๊กก็รู้สึกเริ่มกลัวหยิบที่กดเรียกพยาบาลไว้ในมือ จากนั้นเริ่มมมองปลายเท้าก็ไม่มีอะไร หันมองทางขวาก็ไม่มีอะไรมีแต่โซฟา พอหันมามองทางซ้ายเท่านั้นแหละจ้า หน้าแทบจะชนกันเห็นเป็นยายแก่ๆกำลังไล่ติ๊กให้ไป ออกไปๆๆ ติ๊กก็กำลังจะร้องกรี๊ดแต่เสียงไม่มี สักพักยายคนนั้นบอกว่า มึงออกไป ออกไปจากเตียงกู เตียงของกู มึงออกไป ติ๊กพยายามจะกดกริ่งสัญญาณเรียกพี่พยาบาล แต่ตัวติ๊กมันขยับไม่ได้เลย 

Advertisement

Advertisement

         ทันใดนั้นเหมือนติ๊กยังมีความโชคดีอยู่บ้าง พี่พยาบาลเปิดประตูมาวัดไข้ วัดความความดัน ตอนตี2 พอดี ยายคนนั้นก็เลยหายไปติ๊กก็หลุดจากที่ขยับตัวไม่ได้ ติ๊กเลยบอกพี่พยาบาลว่าพี่ๆ หนูเจอผีคุณยาย หนูขอย้ายห้องได้ไหม ย้ายตอนนี้เลย พยาบาลยังทำเรื่องอะไรไม่ได้เพราะเป็นช่วงตี2 พี่พยาบาลอีกคนเลยมาอยู่เป็นเพื่อน เปิดไฟทั้งห้อง สักพักไฟในห้องก็ดับอีก ติ๊กก็จะวิ่งออกจากห้องอย่างเดียวจนลืมสายน้ำเกลือตัวเองเลย เลือดติ๊กไหลเต็มไปหมดเพราะเวลานั้นติ๊กลืมเจ็บแล้ว ติ๊กอยากออกจากห้องอย่างเดียว พี่พยาบาลช่วยลากสายน้ำเกลือออกมาจากห้องให้ ทำแผลให้ติ๊กใหม่ ติ๊กเลยโทหาพี่สาวช่วยมาทำเรื่องย้ายห้องให้ติ๊กด้วย จากที่ติ๊กปวดท้องตอนแรก ตอนนี้ติ๊กลืมปวดท้องไปเลยค่ะติ๊กเลยไม่เข้าห้องนั่งรอพี่สาวที่ล็อบบี้เพราะไฟสว่างและอยู่ใกล้ๆห้องพยาบาลด้วยนั่งรอพี่สาวถึง 07.00น.เช้าเล่าเรื่องที่เจอให้พี่สาวฟัง แล้วพี่สาวทำเรื่องย้ายห้องให้แล้วตอน9.00น.เช้าติ๊กต้องผ่าตัดไส้ติ่ง ระหว่างติ๊กไปผ่าตัดพี่สาวแอบถามพยาบาลมาว่าในห้องที่ติ๊กพัก409 มีอะไรรึป่าว พยาบาลบอกว่า มีคุณยายเพิ่งเสียไปตอนเช้าก่อนที่ติ๊กจะเข้ามาช่วงเย็น และคุณยายได้เสียชีวิตบนเตียงที่ติ๊กนอนค่ะ หลังจาก่ติ๊กออกจากห้องผ่าตัดมาพักฟื้นที่ห้องพักห้องใหม่ พี่สาวก็ได้เล่าให้ติ๊กฟัง คืนนั้นติ๊กจึงโทรให้เพื่อนมาอยู่เฝ้าติ๊กจนถึงวันที่หมอให้ติ๊กออกจากโรงพยาบาล วันที่ติ๊กออกจากโรงพยาบาล ติ๊กไปขอชื่อคุณยายที่เสียกับพี่พยาบาล  หลังจากออกจากโรงพยาบาล ติ๊กให้พี่สาวแวะที่วัด  ติ๊กจึงไปทำบุญ กรวดน้ำ ถวายสังฆทาน ให้คุณยายไปสู่สุคติ อย่าได้หวงเตียง ห้อง409อีกเลย!!!!

Advertisement

Advertisement