เอกลักษณ์อย่างหนึ่งที่เห็นในสังคมญี่ปุ่นคือการแสดงจิตสำนึกต่อข้อผิดพลาดในเรื่องที่ได้กระทำลงไป การก้มหัวขอโทษออกสื่อหรือการประกาศลาออกจากตำแหน่งหน้าที่ของตนเพื่อรับผิดชอบ นับเป็นภาพจำคุ้นตาของเหล่าผู้ที่มีสายเลือดบูชิโดต่อคนทั้งโลก นั่นทำให้ราชานักเขียนมังงะสยองขวัญจุนจิ อิโต้ วาดการ์ตูนเรื่องนี้ขึ้นมาในรูปแบบเสียดสีสังคมของตนเอง

ห้องเรียนหลอมละลายเล่าถึงอาซาว่า ยูมะ เด็กหนุ่มหน้าตาดีที่มีนิสัยแปลกประหลาดเสพติดการขอโทษผู้คนไปทั่วทั้งที่ตนเองไม่ได้ทำอะไรผิด แค่แนะนำตัวเองเมื่อย้ายมาเรียนที่ใหม่ ประโยคทักทายของเขาก็เริ่มที่ขออภัยทุกคนเป็นอย่างสูงพร้อมก้มหัวขอขมาแล้ว เมื่อดำเนินเรื่องต่อ คนอ่านจะได้เห็นการกระทำของเขาเป็นเช่นนี้เสมอ เช่น เดินชนคนที่สวนมาก็ก้มหัวขออภัย เผลอทำแจกันแตกตอนทำเวรก็ก้มหัวขอโทษชนิดเป็นจริงเป็นจัง จนถึงขนาดโดนกลั่นแกล้งเป็นฝ่ายถูกหาเรื่อง ยูมะก็ยังยอมก้มกราบขอขมาโดยไม่คิดตอบโต้

Advertisement

Advertisement

ปกหน้าปกหลัง

เรื่องราวเข้มข้นขึ้นเมื่อเด็กสาวซึ่งเป็นเพื่อนร่วมชั้นอย่างอาริสุ เคย์โกะ แสดงท่าทีเห็นใจอีกฝ่าย แต่ในเย็นวันนั้นเองเธอกลับเจอเด็กหญิงประหลาดคนหนึ่งไล่ตามทำให้เกิดอุบัติเหตุรถชนจนต้องเข้าไปนอนในโรงพยาบาล ยูมะเป็นเพื่อนร่วมชั้นคนแรกที่มาหา ทว่าไม่ได้มาเยี่ยม เขามาเพื่อขอขมาเนื่องจากเด็กหญิงประหลาดที่เป็นต้นเหตุให้เคย์โกะประสบอุบัติเหตุคือน้องสาวของเขาเอง

เหตุการณ์เกือบจะบานปลายเพราะพ่อแม่ของเคย์โกะไม่พอใจเป็นอย่างมาก แต่ทุกอย่างก็จบลงด้วยดีจากการคุกเข่าก้มกราบขออภัยจากตัวยูมะ เขาหมั่นมาขอโทษทุกวันจนพ่อแม่ของเคย์โกะใจอ่อน เมื่อเธอหายดี ความสัมพันธ์ของทั้งสองก็สนิทกันมากขึ้น เคย์โกะรู้สึกเหมือนการขอโทษจากอีกฝ่ายทำให้ตนหลงใหลและนั่นทำให้เธออยากรู้เรื่องราวของเขามากยิ่งขึ้น

Advertisement

Advertisement

ยูมะเล่าให้เคย์โกะฟังว่าพ่อแม่ของตนตายไปแล้ว เขาอยู่กับจิซุมิ ผู้เป็นน้องสาวเพียงสองคน เมื่อก่อนเด็กหญิงไม่ได้เป็นเช่นนี้ เธอน่ารักเหมือนกับเด็กทั่วไป แต่เพราะความกดดันจากการเข้มงวดของพ่อแม่ที่มีต่อตัวเขาในสมัยเด็ก ทำให้ยูมะมีพฤติกรรมความรุนแรงไประบายความเครียดด้วยการฆ่าแมลง กบ เขียดและงู เขาเชื่อว่าที่จิซุมิเป็นเช่นนี้สาเหตุมาจากคำสาปของผีงูที่เขาฆ่าไปในตอนนั้น

ความหลงใหลที่เคย์โกะมีต่อยูมะยิ่งถลำลึกลงไปมากขึ้นพร้อม ๆ กับข่าวลือเรื่องเด็กหญิงประหลาดเที่ยววิ่งไล่ใครต่อใครไปทั่วจนทำให้ยูมะต้องตามไปขอโทษผู้คนมากมายและนั่นส่งผลให้เคย์โกะตัดสินใจเข้าไปร่วมก้มกราบขอขมาผู้คนด้วยเช่นกัน เธออยากรู้จักเขามากกว่าที่เป็น อยากเจอกับจิซุมิเพื่อทำความคุ้นเคย แต่ยูมะกลับมีท่าทีลำบากใจก่อนจะปฏิเสธ

Advertisement

Advertisement

ภาพสยอง

เคย์โกะตัดสินใจไปบ้านของยูมะเพียงลำพังโดยไม่บอกอีกฝ่ายเพื่อเจอจิซุมิแล้วก็ได้พบสมดั่งหวัง ทว่าเรื่องราวจากปากของเด็กหญิงผู้เป็นน้องสาวกลับตาลปัตรพลิกผันอย่างคาดไม่ถึง เมื่อตัวตนและการกระทำของยูมะมีเบื้องลึกเบื้องหลังที่จะนำพาทุกสิ่งไปสู่ความสยดสยองจนมิอาจหวนคืน

ที่เกริ่นไปข้างต้นเป็นเพียงแค่บทแรกจากทั้งหมดห้าตอนของการ์ตูนเล่มเดียวจบเรื่องนี้เท่านั้น แต่ละตอนมีเนื้อหาเหมือนเรื่องสั้นซึ่งจบประเด็นหนึ่งในตัวโดยมีสองพี่น้องเป็นแกนของเรื่องราว หนังสือพิมพ์เป็นภาษาไทยโดยบริษัท รักพิมพ์ พับลิชชิ่ง จำกัด รูปเล่มสวยงามควรค่าแก่การสะสม ผมที่ปกติชอบอ่านหนังสือและการ์ตูนแนวสยองหลอนประสาทแบบนี้ไม่พลาดที่จะซื้อเรื่องนี้ทันทีที่เห็นวางขายแล้วก็ไม่ผิดหวังที่ได้อ่านจริง ๆ

สีหน้าแสดงชัดภาพหลอน

หากไม่นับผลงานเรื่องอื่น ๆ ของผู้เขียน การ์ตูนเล่มนี้มีเสน่ห์สามส่วนในเรื่องราว

  1. ภาพวาดที่เป็นเอกลักษณ์ ลายเส้นบาง การแสดงอารมณ์รวมถึงสีหน้าของตัวละครมีความชัดเจน การลำดับภาพต่อเนื่องลื่นไหล ที่สำคัญคือภาพสยองสื่อความหลอนได้อย่างยอดเยี่ยม
  2. การออกแบบคาแรคเตอร์โดดเด่น ปกติการกระทำของตัวละครที่จุนจิ อิโต้กำหนดไว้ในเรื่องมักมีความแปลกประหลาดอยู่ในตัว มากบ้างน้อยบ้างแล้วแต่เรื่องราว ทว่ากับเรื่องนี้ความคิดหรือตรรกะของตัวละครไม่ได้หลุดไปจากความสมจริง กระทั่งกับตัวยูมะและจิซุมิที่มีความผิดเพี้ยนในตัวตนก็ยังมีเหตุผลรองรับในการกระทำและนิสัยของตน ทำให้ตอนอ่านรู้สึกคล้อยตามและเข้าถึงความคิดของตัวละครได้ง่าย
  3. เนื้อหามีความแปลกประหลาดในทิศทางที่คาดเดาไม่ถึง นับเป็นเสน่ห์ที่ไม่อาจปฏิเสธได้ของผู้วาดที่สร้างเรื่องราวน่าขนลุกด้วยวัตถุดิบทางความคิดซึ่งเชื่อมโยงเข้ากับสภาวะความเป็นจริงในการกระทำของผู้คนในสังคม มันชวนดึงดูดให้คนอ่านติดตามอยากรู้ว่าตอนจบของเรื่องราวจะไปสิ้นสุดที่ตรงไหนและเมื่อคิดว่าเดาถูก ตอนจบของแต่ละบทก็จะบอกให้รู้ว่าทุกสิ่งมันเกินกว่าที่เราคาดคิดไว้

ส่วนที่ผมมองว่าเป็นข้อด้อยเพียงข้อเดียวของการ์ตูนเรื่องนี้คือมันมีเนื้อหาทั้งหมดเพียงเล่มเดียวจบ ซึ่งนับว่าค่อนข้างสั้นมาก ในสเกลเรื่องที่สุดท้ายการขออภัยของตัวยูมะมีผลกระทบต่อระดับชาติ ความจริงถ้าเขียนเป็นเรื่องยาวกว่านี้คงจะน่าสนใจและมีคนติดตามไม่น้อยเลยทีเดียว 

ผมจะไม่บอกว่าถ้าคุณชอบเรื่องสยองขวัญคุณไม่ควรพลาดเล่มนี้ เพราะสิ่งที่เหมาะสมในการนิยามการ์ตูนเรื่องนี้คือคุณจะวางไม่ลงจนกว่าจะได้จนจบเล่มอย่างแน่นอน