สวัสดีค่ะผู้อ่านทุกท่าน  วันนี้ผู้เขียนมีเรื่องราวหลอนๆจะมาบรรยายให้อ่านกันเพื่อจะได้หลอนเป็นเพื่อนกันนะคะ

        เรื่องราวนี้ผู้เขียนขอตั้งชื่อเรื่องว่า เมื่อต้องอยู่ห้องเช่าคนเดียวในคืนหลอน  ก็แล้วกันค่ะ

        จุ๋ม เธอเป็นสาวโรงงาน เพิ่งเรียนจบชั้นมัธยมปลายก็ต้องออกมาหางานทำที่เมืองกรุง เนื่องจากฐานะทางบ้านของเธอไม่ค่อยดีนัก เธอจึงไม่ได้เรียนต่อเหมือนเพื่อนๆรุ่นราวคราวเดียวกัน 

        ในช่วงแรกของการหางานทำ เธอได้มาพักอาศัยอยู่กับน้าสาวไประยะหนึ่งก่อน แต่พออยู่ไปได้ซักพักเธอก็หางานทำได้  เป็นงานโรงงานซึ่งอยู่ห่างจากที่พักของน้าสาวพอสมควร ทำให้เธอต้องย้ายที่อยู่ใหม่ไปอยู่ใกล้กับที่ทำงาน เธอเดินออกหาห้องเช่าด้วยตัวเอง เนื่องจากเป็นช่วงที่น้าสาวของจุ๋มเข้างานกะเช้า และเธอก็เจอป้ายติดประกาศหาห้องเช่าที่จัดได้ว่าเมื่อเห็นป้ายระบุราคาเช่าแล้วเกิดความพึงพอใจในทันที จึงตัดสินใจโทรหาเจ้าของห้องเช่าตามเบอร์โทรที่ติดไว้กับป้ายนั้นทันที ปลายสายเสียงเสียงผู้หญิงวัยกลางคนรับสาย เธอแจ้งความประสงค์จะขอเข้าดูห้องเช่าและยืนรอเพื่อให้เจ้าของห้องเช่าพาไปดูห้อง ยืนรอไม่นานก็มีผู้หญิงรุ่นป้าคนหนึ่งขับรถจักรยานยนต์เข้ามาหา แล้วพาเธอไปดูห้องเช่า

Advertisement

Advertisement

        เมื่อไปถึงเธอเห็นสภาพเป็นห้องแถวชั้นเดียวทาสีครีมซึ่งสีหลุดลอกออกไปมากแล้ว ห้องเช่าดูไม่เก่ามาก เธอคิดว่าพออยู่ได้และอีกอย่างราคาก็ไม่แพง จึงตัดสินทำสัญญาเช่าในทันที

         จากนั้นเธอก็ย้ายมาอยู่ที่ห้องเช่าห้องใหม่ วันแรกของการมาอยู่ จะว่าด้วยความที่เธอคิดไปเองหรือไม่นั้น ในคืนนั้นระหว่างที่ใกล้จะเคลิ้มหลับด้วยความอ่อนเพลียจากการขนของย้ายห้องและจัดห้อง จมูกของเธอก็ได้กลิ่นเหม็นเน่าลอยมาแตะจมูก  ครั้งแรกกลิ่นไม่แรงมาก ต่อมาเริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เธอเริ่มทนไม่ไหวและลุกไปเปิดไฟเพื่อหาสาเหตุของกลิ่นนั้นทันที เธอคิดในใจว่าคงเป็นสัตว์อะไรซักอย่างมาตายอยู่แถวหลังห้องของเธอ เพราะเนื่องจากด้านหลังของห้องเช่าเป็นป่าละเมาะ อาจจะมีตัวอะไรมาตายอยู่ใกล้ๆนี้ก็ได้ คิดได้ดังนั้นจึงเดินไปยังบริเวณหลังห้องที่มาของกลิ่นนั้น เธอค่อยๆเดินไป ในใจก็บ่นว่าทำไมต้องมาเลือกห้องนี้ด้วยนะ อีกใจก็เกิดความแปลกใจว่าทำไมตอนย้ายของเมื่อตอนกลางวันถึงไม่ได้กลิ่น และในระหว่างที่เธอคิดอยู่นั้นก็พลันมีเสียงเดินแหวกพงหญ้าด้านหลังห้อง เธอจึงมองผ่านหน้าต่างบานเกล็ดที่เปิดเป็นช่องเล็กๆนั้นลอดออกไป

Advertisement

Advertisement

และทันทีที่เธอเห็นภาพนั้น เธอก็ต้องขนลุกซู่ มองตาค้างไปยังภาพนั้นรู้สึกเหมือนเวลาหยุดเดินไปชั่วขณะ

Advertisement

Advertisement

มันเป็นภาพผู้หญิงที่มีใบหน้าเละ ตามร่างกายเปื้อนเลือดและน้ำเหลือง ตาถลนออกมานอกเบ้า ปากกว้างเกือบจะถึงหู กำลังมองเธอและแสย่ะยิ้มมาให้เธอ  มือก็กวักเรียกให้เธอเข้าไปหา

          เมื่อเธอตั้งสติได้ก็แหกปากร้องตะโกนลั่นห้องและรีบวิ่งไปหยิบมือถือโทรหาน้าสาวทันที

           คืนนั้นเธอจึงไปนอนกับน้าสาว และพอถึงวันรุ่งขึ้นเธอย้ายของออกจากห้องเช่านั้นทันทีโดยไม่คิดเสียดายค่าเช่าที่เพิ่งจ่ายไปเลย

เธอกลัวผีเกินกว่าที่จะมาคิดเสียดายในตอนนั้น

         และนี่ก็เป็นเรื่องราวอันหลอนๆของจุ๋มที่ได้หยิบนำมาบรรยายให้อ่านกันค่ะ

 

ขอบคุณภาพหน้าปกจาก pixabay ภาพโดย MichaelGaida